ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 2055

………………..

ทัณฑ์สวรรค์สายนั้นสายนั้นฟาดลงไปด้วยความเร็ว หลั่งไหลเข้าไปในหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ และอันตรธานไปในพริบตา

ตั้งแต่หัวจรดสาย ไม่หลงเหลือแรงกดดันใดใดให้เห็นเลยสักนิด

ทุกคนพลันตกตะลึงกันพักใหญ่ ก่อนจะดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว

สมกับเป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ แค่กักเก็บทัณฑ์สวรรค์ไม่กี่สาย ย่อมมิใช่เรื่องยากอยู่แล้ว

หากแต่เมื่อเวลาผ่านไป และมีทัณฑ์สวรรค์มากขึ้นเรื่อยๆ จะเป็นร่างกายของฉู่หลิวเยว่เองต่างหากที่ทนไม่ไหว และยอมแพ้ไปในที่สุด

แต่ขณะที่สมองกำลังครุ่นคิด ก็มีทัณฑ์สวรรค์อีกสายผ่าลงมา!

เช่นเดียวสายแรกเมื่อครู่ มันหลุบหายเข้าไปในหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อย่างเงียบเชียบและเร็วไว เพลิงแห่งกรรมอันโปร่งใสลุกโชน พลันกลืนกินมันลงไปทันที

ผู้ชมหลายคนตอบสนองด้วยท่าท่างที่ต่างกันไป

บางคนอิจฉา บางคนริษยา บางคนถอนสายตาจากภาพนั้น แล้วหันมาสนใจตัวเอง

สุดท้ายแล้วถึงจะมองต่อไป ก็ไม่ได้ทำให้ศักยภาพของตนพัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดดได้หรอก

หากมีเวลาและพละกำลังเช่นนั้น สู้ลองเรียกทัณฑ์สวรรค์ออกมาให้ได้มากที่สุด ไม่ได้กว่าหรือ

เมื่อมีคนเปิด คนที่เหลือก็ทยอยทำตาม

ไม่นานก็มีทัณฑ์สวรรค์นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากทั่วทุกสารทิศ!

ซั่งกวนจิ้งยืนหยัดอยู่ข้างฉู่หลิวเยว่ ในมือกำกริดเล่มเล็กไว้ด้ามหนึ่ง

“หึหึ กริดหยกวิญญาณนี้มีค่ามหาศาล ยังดีที่ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้ทำมันพังเสียก่อน ไม่อย่างนั้น โอกาสดีๆ เช่นวันนี้ คงสูญเปล่าแน่!”

ทัณฑ์สวรรค์ ณ ที่แห่งนี้ ต่างพรวดเข้ามาจากทุกทิศทาง ราวกับมิอาจควบคุมได้!

แต่ถ้าหากสามารถนำทัณฑ์สวรรค์ที่นี่มาใช้ ก็จะสิ่งสะดวกต่อการหล่อหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ และทำให้คุณภาพของมันดีขึ้นกว่าเดิม!

ไม่ว่าจะได้รับมรดกของถังเคอหรือไม่ แต่ถ้าหากได้ฝึกตนอยุ่ท่ามกลางทะเลสายฟ้าเหล่านี้ ก็ถือได้รับพรที่มีค่าที่สุดในใต้หล้ามาแล้ว

สองเท้าของซั่งกวนจิ้งเขย่งขึ้น กริดหยกวิญญาณเล่มเล็กลอยล่องออกไปเบื้องหน้า

ทว่าสิ่งที่น่าตกใจที่สุดก็คือ ทัณฑ์สวรรค์เหล่านี้ล้วนฟาดลงไปที่จุดเดียวกันบนกริดหยกวิญญาณ!

แม้แต่คนที่เห็นภาพนี้จากระยะไกล ก็ยังอึ้งกิมกี่กันทั้งบาง

“ได้ยินมานานแล้วว่าซั่งกวนจิ้งนั้นถือเป็นช่างหลอมอาวุธชั้นยอด วันนี้ได้มาเห็นกับตา ช่างยิ่งใหญ่เกรียงไกรเสียจริง! พลังในการควบคุมและความไวว่องเช่นนี้ มิอาจเทียบนักพรตตาสีตาสาได้เลย…”

“สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็นถึงคนที่ครั้งหนึ่งเคยประมือกับช่างหลอมอาวุธระดับปรมาจารย์ทั้งเจ็ดมาแล้ว แถมยังชระขาดลอยด้วย ถึงจะหลับไหลมานานนับพันปี แต่ความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ลดลงเลย”

“นับเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งจริงๆ…”

หรงซิวยังคงยืนอยู่ที่เดิม พลางเอนพิงง้าวว่านเฟิง สองแขนยกขึ้นกอดอกมองภาพตรงหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย

ราวกับไม่ได้อยากมีส่วนร่วมในการแข่งขันครั้งนี้จริงๆ

เยี่ยนชิงและเชียงหว่านโจวยืนอยู่ด้านข้าง เงียบเสียงไม่พูดไม่จากันทั้งคู่ และทำเพียงเฝ้ามองสถานการณ์โดยรวม

ท่ามกลางพื้นที่อันกว้างใหญ่นี้ ครั้นกวาดสายตามอง ก็จะมีเพียงสามชีวิตเท่านั้นที่ไม่ได้เคลื่อนไหว

สุ่มเสียงผรุสวาทนานาอรรถรสเริ่มเจือจางลงทีละนิด ก่อนจะเหลือเพียงห้ำหั่นของทัณฑ์สวรรค์ที่ดังกังวานเต็มสองหู

ฉู่หลิวเยว่ไม่ได้สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นด้านนอกเสียเท่าไร สองตากลมโตทำเพียงจ้องมองไปยังหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ตรงหน้าตนเท่านั้น

เมื่อจำนวนของทัณฑ์สวรรค์ที่ตกลงสู่หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้น แรงกดดันก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเช่นกัน หม้อทั้งใบส่องแสงเรืองรอง แจ่มแจ้งชัดเจนเต็มๆ ตา

และพลังปราณดั้งเดิม รวมทั้งจิตวิญญาณของฉู่หลิวเยว่เองก็ถูกดึงออกไปใช้อย่างต่อเนื่อง

หากแต่ใบหน้างามยังคงนั่งสงบ ตั้งมั่นในสมาธิอยู่เนืองนิตย์

…

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เพียงพริบตา ก็หมดไปแล้วอีกหนึ่งวัน

ยามทอดสายตามองแล้ว นอกจากพวกของหรงซิวสามคน และถวนจื่อที่วิ่งวุ่นไปมาแล้ว คนที่เหลือล้วนเพ่งจิตพุ่งตั้งมั่นกับการแข่งขันท่าเดียว

ต่างจากถวนจื่อที่มีความสุขสุดๆ

นับตั้งแต่หลังจากได้ดื่มด่ำความสุขจากตาน้ำบนเขาหมื่นเมรัย นางก็ไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานแล้ว!

นี่มันสวรรค์ของนางชัดๆ!

ที่แห่งนี้มีทัณฑ์สวรรค์อยู่ล้นหลาม รวมทั้งพลังปราณอันมากล้น คนธรรมดาอาจทนรับแรงกดดันไม่ไหว แต่สำหรับคนที่เพิ่งเปิดสัมผัสทั้งห้าอย่างถวนจื่อแล้ว ถือว่าสบายมาก

นางวิ่งไปข้างหน้าด้วยปลายเท้าเปลือยเปล่า กระโดดขึ้นลง เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปเรื่อยๆ สรรพางกายเปล่งประกายแสงสีเงินระบิบระยับ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ ก็ยังเปล่งแสงออกมาเช่นนั้นไม่หยุดหย่อน

เมื่อเทียบกับตอนที่มันต้องทนทุกข์ทรมานในทะเลทรายสีชาดสมัยนโน้นแล้ว เทียบกันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

เจ้านายของมันช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกล ถ้าก่อนหน้านี้เขาไม่สั่งให้มันเข้าไปในทะเลทรายสีชาดซ้ำๆ ตอนนี้มันจะเล่นสนุกสนานแบบนี้ได้หรือ?

หรงซิวกระตุกยิ้มมุมปาก

เสวี่ยเสวี่ยปลื้มปริ่มราวได้รับการปลอบขวัญ มันวิ่งวนเป็นวงกลมอยู่ที่เดิมพักหนึ่ง ก่อนจะวิ่งแจ้นออกไปด้วยความสุข

ภาพนี้ทำเอาคนมองแทบกระอักเลือดด้วยความริษยา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจำใจมองดูเท่านั้น

…

สามวันผ่านไปราวพริบตา

ชั่วขณะหนึ่ง ท่ามกลางความเงียบในสุสานอันกว้างใหญ่ จู่ๆ ก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นมา

ตุบ!

ราวกับมีบางสิ่งหล่นกระแทกพื้น

หรงซิวเหลือบมองไปด้านข้าง

ชายวัยกลางคนล้มลงกับพื้น หยาดโลหิตไหลออกมาจากมุมปาก

ดวงตาสองข้างปิดสนิท ใบหน้าซีดเผือด ดูเหมือนกำลังจะหมดสติอยู่รอมร่อ

แต่มือของเขายังคงกำดาบสั้นไว้แน่น แสงสีเงินบนตัวดาบพลันสว่างวาบขึ้นมา

และต่อมา แสงสีเงินนั่นก็แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

“ไม่…”

เสียงตื่นตระหนกสายหนึ่งดังมาจากด้านข้าง ราวกับสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

หรงซิวดึงสายตากลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ตู้ม!

ร่างของชายคนนั้นพลันระเบิดตูม!

………………..