ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2539

หลิวจินหลงหลงเย่รีบพูดว่า: "ครับ หลิวจินหลงหลงเย่จะไม่มีวันทำให้คุณชายผิดหวัง!"

กินข้าวเสร็จ หลิวจินหลงหลงเย่ออกไปรอด้านนอก อู๋เป่ยก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง เริ่มปรุงยาเข้าสู่ดินแดนลับ เขามีสมุนไพรที่หลิวจินหลงหลงเย่จัดหาให้ พอเตรียมการทุกอย่างพร้อม ก็เริ่มปรุงชุดแรกทันที เขามีประสบการณ์มาก และมีความเข้าใจที่คนอื่นไม่มี ชุดแรกก็ได้ออกมาเลยสี่เม็ด เป็นโอสถระดับห้าเกรดสูง!

อู๋เป่ยรู้ว่าหากอยู่ในโลกฆราวาส ยาเข้าสู่ดินแดนลับนี้ถือเป็นของล้ำค่าจนประเมินราคาไม่ได้ จึงหยิบออกมาหนึ่งเม็ดมอบให้หลิวจินหลงหลงเย่ เจ้าตัวรับเม็ดยาด้วยมือไม้สั่น พึมพำว่า: "นี่คือยาเข้าสู่ดินแดนลับจริงๆ ใช่ไหม?"

อู๋เป่ยยิ้ม: "ใช่ มันคือยาเข้าสู่ดินแดนลับ กินเม็ดนี้แล้ว คุณจะก้าวเข้าสู่ดินแดนลับได้อย่างแน่นอนครับ"

หลิวจินหลงหลงเย่: "คุณชาย ผมเคยได้ยินว่ายาอายุวัฒนะก็มีระดับ ไม่ทราบว่าเม็ดนี้เป็นระดับอะไร?"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "เป็นโอสถระดับห้าเกรดสูงครับ"

หลิวจินหลงหลงเย่ใจเต้นระทึก โอสถเกรดสูง! เท่าที่เขารู้ แม้แต่ในโลกแห่งเซียน โอสถเกรดสูงก็ใช่ว่าจะหาได้ง่าย บ้านใดมี ก็เก็บไว้ใช้เองทั้งนั้น หากอยากซื้อ ส่วนใหญ่ต้องไปงานประมูลแล้วสู้ราคาสูงกันเอาเอง

"คุณชายมีพระคุณล้นเหลือ หลิวจินหลงหลงเย่ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรครับ" หลิวจินหลงหลงเย่พูดด้วยความตื่นเต้น

อู๋เป่ย: "คุณเป็นคนของผม ผมย่อมไม่ปล่อยให้คุณเสียเปรียบอยู่แล้วครับ"

หลิวจินหลงหลงเย่พูดขึ้น: "คุณชาย ตอนผมอยู่ที่จงโจวเมื่อก่อน เคยซื้อกิจการไว้แห่งหนึ่ง ต่อมาพอผมไปอยู่เมืองหลวง ก็แทบไม่ได้พักที่นั่น สภาพแวดล้อมดีมาก เป็นที่ที่ผมคัดเลือกอย่างพิถีพิถัน ผมเห็นว่าคุณชายทั้งฝึกตน ทั้งปรุงยา และยังต้องพบปะสหายบ่อยๆ อยู่ที่นี่มันไม่ค่อยสะดวก ถ้าคุณชายไม่รังเกียจ ก็ย้ายไปพักที่คฤหาสน์ใหญ่ของผมได้ครับ"

อู๋เป่ยถาม: "คฤหาสน์ใหญ่ของคุณอยู่ที่ไหน?"

หลิวจินหลงหลงเย่ตอบ: "วิลล่ามังกรเหลือง"

พอได้ยินชื่อวิลล่ามังกรเหลือง ดวงตาของอู๋เป่ยก็วาววับ เขาได้ยินชื่อเสียงวิลล่ามังกรเหลืองตั้งแต่ยังเด็ก ไม่คิดเลยว่าเจ้าของวิลล่ามังกรเหลืองจะเป็นหลิวจินหลงหลงเย่เอง

"ให้ผมไปอยู่ แล้วคุณกับครอบครัวล่ะ?" เขาถาม

หลิวจินหลงหลงเย่ยิ้ม: "แถววิลล่ามีเรือนพักอยู่อีกหลายหลัง ผมหาที่อยู่เอาตามสะดวกได้ครับ"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ดี งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ"

หลิวจินหลงหลงเย่: "งั้นผมกลับไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ"

อู๋เป่ยตบบ่าของเขา: "อืม แล้วก็ถือโอกาสทะลุขั้นไปด้วย มีอะไรติดขัดก็มาหาผม"

"ครับ!"

หลิวจินหลงหลงเย่ไปแล้ว อู๋เป่ยพูดว่า: "พ่อ ที่นี่ไม่ปลอดภัยสำหรับพ่อกับแม่แล้ว ผมอยากย้ายไปอยู่ที่อื่น"

อู๋ต้าซิงยิ้ม: "เอาเลย พ่อกับแม่ตามที่ลูกว่าละกัน"

หยางกุ้ยจือ: "เสี่ยวเป่ย ลูกจะย้ายไปไหนจ๊ะ?"

อู๋เป่ย: "วิลล่ามังกรเหลือง พ่อก็รู้จักน่ะ"

อู๋ต้าซิงถึงกับชะงัก พูดว่า: "วิลล่ามังกรเหลือง นั่นไม่ใช่บ้านของบุคคลระดับใหญ่โตหรือ? พวกเราไปอยู่ได้ด้วยเหรอ?"

อู๋เป่ยยิ้ม: "คนลึกลับคนนั้นก็คือหลิวจินหลงหลงเย่ เขาให้เราย้ายไปพักที่นั่นก่อนครับ"

หยางกุ้ยจือ: "เสี่ยวเป่ย แบบนี้มันไม่ดีมั้ง สถานที่ดีขนาดนั้น เราเกรงใจจะอยู่ฟรีๆ"

อู๋เป่ยไม่พูดมาก: "แน่นอนว่าไม่ใช่อยู่ฟรีๆ ครับ พ่อแม่ วันนี้เราช่วยกันเก็บของ พรุ่งนี้ย้ายบ้าน"

อู๋ต้าซิงตาเป็นประกาย พยักหน้าแรงๆ: "อืม พรุ่งนี้ย้ายบ้าน!"

อู๋เป่ย: "ธุรกิจดีๆ ทำไมจะไม่ทำล่ะครับ? ไม่ใช่แค่ทำ แต่ต้องทำให้ใหญ่โตและมั่นคงด้วย"

เขาหัวเราะหยัน: "ผมนี่แหละจะดูว่า ใครมันไม่ดูตาม้าตาเรือ กล้ามาแตะต้องกูกูของผม!"

ต่อมาเขานึกอะไรขึ้นได้ จึงถาม: "กูกู หมู่บ้านจัดสรรที่กูกูอยู่ก็เก่าแล้วนะ ต่อไปย้ายมาพักที่นี่เถอะครับ"

อู๋ต้าซิงได้ยินก็รีบพูด: "ใช่เลย หยวี่ชิว ที่นี่ใกล้ร้านอาหารด้วย ต่อไปพวกเธอย้ายมาอยู่ที่นี่จะสะดวกมาก"

ลุงเขย จางเป่าซงรีบพูด: "พี่ใหญ่ ไม่ได้หรอก คุณกับเสี่ยวเป่ยช่วยเราออกเงินไปหลายสิบล้านบาทแล้ว บ้านหลังนี้เราไม่กล้าอยู่"

อู๋เป่ย: "ลุงเขย เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ต้องเกรงใจกันหรอกครับ"

ขนของทั้งหมดไปถึงวิลล่ามังกรเหลืองแล้ว พ่อแม่อยู่จัดของต่อ ส่วนอู๋เป่ยก็ตามรถของอู๋หยวี่ชิวกลับไปที่ร้านอาหาร ร้านปิดอยู่ หน้าร้านมีรถแปลกๆ จอดเต็มไปหมด แถมมีรถขยะอยู่หลายคัน กลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปไกล

อู๋เป่ยมองแวบเดียวก็รู้ทันทีว่ามีคนมาหาเรื่องบ้านกูกู ตอนนั้นจางเป่าซงก็เรียกให้ทุกคนเปิดประตูร้าน เตรียมเปิดขายตอนกลางคืน

อู๋หยวี่ชิวออกอาการกังวล: "เสี่ยวเป่ย เอาเป็นว่าไม่ต้องก็ได้มั้ง ถ้าเขามาหาเรื่องอีก ระวังจะทำเธอบาดเจ็บ"

อู๋เป่ยยิ้ม: "กูกู เขาทำอะไรผมไม่ได้สักหน หายห่วงครับ"

อู๋เป่ยยกเก้าอี้มานั่งตรงหน้าร้าน แล้วหยิบมือถือขึ้นมาโทร เขาโทรหาเหยียนเหลิ่งสือก่อน จากนั้นโทรหาหวงเหยียนหลาง

หน้าร้านมีลานโล่ง กว้างราวสิบเมตร ยาวยี่สิบกว่าเมตร ตอนกลางคืนปกติวางโต๊ะได้เยอะ พอค่ำลมจากแม่น้ำพัดมาเย็นสบาย แต่ตอนนี้จอดรถสารพัดชนิดแน่นไปหมด คันหนึ่งถึงกับจอดขวางหน้าประตูตรงๆ

หลังจากอู๋เป่ยโทรออกไปไม่กี่นาที ก็มีรถลากสิบกว่าคันขับมาถึง ชายร่างท้วมคนหนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้าทีมเข้ามาพูดกับอู๋เป่ยอย่างสุภาพสุดๆ

อู๋เป่ยชี้ไปยังรถที่หน้าร้านพูดว่า: "ลากทั้งหมดไปลานซากรถ รื้อรถแยกชิ้นส่วน ชิ้นไหนใช้ได้ก็เก็บไว้ ส่วนที่ใช้ไม่ได้ก็ขายเป็นเศษเหล็กให้หมด!"