ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2540

พวกที่มาได้รับคำสั่งตรงจากผู้นำเมืองถิ่น ก็เลยมั่นใจขึ้นมาทันที เขาพยักหน้ารับ “คุณชายวางใจได้ เดี๋ยวจะทำตามคำสั่งของท่านอย่างเคร่งครัด!”

แล้วรถลากจูงกว่าสิบคันก็เริ่มลงมือ ลากรถหรูสี่คัน รถกระบะสองคัน และรถตู้หนึ่งคันที่หน้าประตูออกไปก่อน ระหว่างนั้นมีคนรีบมาขับรถขยะสองคันหนีไป

พอเหลือรถคันท้ายๆ ก็มีรถอีกหลายคันขับเข้ามา กลุ่มคนกว่าสิบชีวิตลงจากแท็กซี่ ส่งเสียงเอะอะโวยวายเดินกรูเข้ามา หัวหน้ากลุ่มเป็นชายวัยสี่สิบกว่า พุงเบียร์ จมูกแดงเพราะเหล้า หัวล้าน ตะโกนลั่นว่า “ใครกล้าแตะรถกูวะ!”

พวกรถลากจูงเหมือนไม่ได้ยิน ยังก้มหน้าก้มตาลากรถต่อ หัวล้านเดือดดาลจะพุ่งเข้าไปขวาง

อู๋เป่ยลุกขึ้น กล่าว “จงใจมาขวางหน้าร้านใช่ไหม?”

หัวล้านเหล่มองอู๋เป่ย พูดเย็นชา “ใช่ กูเอง แล้วจะทำไม?”

อู๋เป่ยพูดเรียบๆ “เปล่า ผมแค่ถามดู”

หัวล้านฮึดฮัด “บอกไว้เลย ญาติกูทำงานอยู่ที่สำนักงานพาณิชย์ ใครมากวนกู ระวังร้านอาหารพวกมึงจะไม่ได้เปิดอีกเลย!”

“ปากกล้าดีนี่ ญาติแกชื่ออะไร กล้าพูดออกมามั้ย?” เวลานั้นเอง ผู้นำเมืองถิ่นหวงเหยียนหลางมาถึง เขามาพร้อมผู้ติดตามเพียงสองคน เดินตรงไปยืนต่อหน้าหัวล้าน

เพราะยืนย้อนแสง หัวล้านจึงไม่รู้ฐานะของหวงเหยียนหลาง เขาฮึมฮัม “บอกไปเดี๋ยวก็ขวัญหนีดีฝ่อ! ญาติกูเป็นรองหัวหน้าของสำนักงานพาณิชย์ ชื่อโหวเฉิง!”

หวงเหยียนหลางหันถามเลขาฯ ข้างกาย “มีชื่อโหวเฉิงไหม?”

เลขาฯ รีบตอบ “ท่านผู้นำเมืองถิ่น มีครับ แต่ไม่ใช่รองหัวหน้า เป็นเพียงหัวหน้าชุดตรวจของสำนักงานพาณิชย์”

หวงเหยียนหลางกล่าวเย็นชา “หัวหน้าชุดเล็กๆ ยังเหิมเกริมกันได้ขนาดนี้ เปิดคดีสอบสวนทันที เอาโทษให้ถึงที่สุด!”

“ครับ!” เลขาฯ รับคำ

หัวล้านขยี้ตา เพิ่งเห็นชัดว่าคือผู้นำเมืองถิ่นหวงเหยียนหลาง เขาตกใจจนใจหายวาบ หน้าถอดสี ร้องว่า “ท่านผู้นำเมืองถิ่น ข้าน้อยมิได้ล่วงรู้ว่าท่านมา ผะ…ผม…”

หวงเหยียนหลางไม่สนใจ พูดว่า “เจ้าหน้าที่ จับกุมพวกที่ทำลายความสงบเรียบร้อยแบบนี้ไป ตรวจสอบให้ถึงที่สุด!”

ไม่รู้โผล่มาจากไหน เจ้าหน้าที่ติดอาวุธครบมือกรูกันเข้ามา กระชากพวกนั้นนอนคว่ำกับพื้น ก่อนคุมตัวทั้งหมดขึ้นรถตำรวจไป

จากนั้นหวงเหยียนหลางยิ้มกว้าง เดินมาหาอู๋เป่ย อู๋เป่ยทำเป็นไม่รู้จัก เรียกจางเป่าซงกับอู๋หยวี่ชิวมาหา แล้วบอกว่า “กูกู คุณลุงเขย นี่คือท่านผู้นำเมืองถิ่น ท่านผ่านมาแถวนี้พอดี เห็นว่าเราถูกรังแก เลยออกหน้าหนุนหลังให้เรา”

หวงเหยียนหลางยิ้ม “ใช่แล้ว บอสจาง เรื่องของพวกคุณผมเพิ่งทราบเอง ผมละอายใจนัก ใต้การดูแลของผมยังเกิดเรื่องแบบนี้ ถือเป็นความบกพร่องของผม”

อู๋เป่ยว่า “ท่านผู้นำเมืองถิ่นหวง ไหนๆ มากันแล้ว เชิญข้างในนั่งสักครู่เถอะครับ ร้านอาหารบ้านกูกูของผมมีเมนูเด็ดหลายอย่าง น่าจะถูกปากท่าน”

เกรงใจอู๋เป่ย หวงเหยียนหลางจึงยิ้มรับ “งั้นผมไม่เกรงใจแล้ว”

ข่าวว่าท่านผู้นำเมืองถิ่นปลอมตัวลงพื้นที่ จัดการอันธพาล ลูกน้องก็รีบส่งทีมข่าวมา ช่างภาพก็ลงมือถ่าย ฝ่ายข่าวก็เขียนข่าวทันที ดันเรื่องนี้ขึ้นเทรนด์อย่างฉับไว

พร้อมกันนั้น ทางการก็กวาดล้างอิทธิพลมืดเจ้าใหญ่ในพื้นที่ จับกุมสมาชิกที่เกี่ยวข้องได้ 57 คน ลงโทษเจ้าหน้าที่รัฐที่เอี่ยว 25 ราย!

ในห้องส่วนตัวบรรยากาศเรียบหรู อู๋หยวี่ชิวยกชาและผลไม้กับของว่างมาเสิร์ฟ หวงเหยียนหลางนั่งคุยเป็นเพื่อนอู๋เป่ย

“คุณชาย ลูกสาวของผมหายดีมากแล้ว ต้องขอบคุณคุณชาย ฝีมือการรักษาดีเยี่ยมจนเหมือนชุบชีวิต”

อู๋เป่ย “ช่วยนิดหน่อยเองครับ ท่านผู้นำเมืองถิ่นหวงไม่ต้องเกรงใจ”

เว้นไปครู่ เขากล่าวต่อ “ผมรับช่วงดูแลสมาคมการกุศลเจียงหนานแล้ว ต่อไปสภากุศลจะดำเนินงาน ต้องอาศัยความร่วมมือจากทางท่านด้วย”

หัวใจหวงเหยียนหลางเต้นแรง เบื้องหลังของสภากุศลเขารู้ดีที่สุด อู๋เป่ยยังฮุบมาได้ เห็นชัดว่าอำนาจบารมีของเขามหาศาลเพียงใด!

เขารีบว่า “คุณชายสั่งการมาได้เลยครับ ผมไม่กล้าขัด!”

ไม่นาน ร้านก็ขายดีเป็นไฟ หน้าร้านตั้งโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็ก 50 โต๊ะ นั่งกันแน่นทุกโต๊ะ ในตัวอาคาร พื้นที่ชั้นบนชั้นล่างรวมกว่า 300 ตารางเมตร ก็จัดวางโต๊ะไว้อีกหลายสิบโต๊ะ

คุณม่อเซวียน “ห้าพันล้านบาท!”

อู๋เป่ยส่ายหัว “ไม่ขาย”

ในสายตาเขา ของวิเศษทุกชิ้นย่อมมีราคา แต่จะซื้อดาบเซียนพยัคฆ์ขาวด้วยเงินแค่นั้น ไม่มีวันเป็นไปได้

ใจคุณม่อเซวียนแป้ว หรือว่าเขารู้คุณค่าของดาบแล้ว จึงถามต่อทันที “คุณชายลองตั้งราคามาดูเถอะ”

อู๋เป่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ไม่ต้องตั้งราคา เพราะคุณจ่ายไม่ไหว”

คุณม่อเซวียนถอนใจ “ดูท่าคุณชายจะรู้คุณค่าของดาบเซียนพยัคฆ์ขาวแล้ว จึงไม่ยอมปล่อยมือ”

อู๋เป่ย “เท่าที่ผมรู้ยังมีจำกัด ลองเล่าให้ฟังหน่อย”

คุณม่อเซวียนกระอักกระอ่วนใจ ยกเบียร์ดื่มอีกอึกแล้วว่า “ดาบเซียนพยัคฆ์ขาว เล่ากันว่าผู้ทรงพลังยิ่งใหญ่ท่านหนึ่งใช้จิตวิญญาณเสือขาวแท้หลอมสร้างขึ้น บอกตามตรง ดาบนี้ฤทธิ์เดชมหาศาล มีเพียงผู้แข็งแกร่งแห่งเต๋าเท่านั้น จึงจะดึงพลังแท้จริงของมันออกมาได้”

อู๋เป่ยพูดเรียบๆ “ดูท่าคุณยังไม่รู้จักดาบเซียนพยัคฆ์ขาวจริงๆ”

คุณม่อเซวียนชะงัก “เหตุใดคุณชายถึงว่าเช่นนั้น?”

อู๋เป่ย “ดาบเซียนพยัคฆ์ขาวไม่กำหนดระดับพลังของผู้ใช้ พอยอมรับผู้เป็นนายแล้ว มันจะหลอมรวมกับผู้ใช้เป็นหนึ่งเดียว เติบโตไปด้วยกัน”

คุณม่อเซวียนนิ่งไปหลายวินาที “อย่างนี้นี่เอง!”

อู๋เป่ยจ้องเขา “คุณเป็นใคร รู้เรื่องดาบเซียนพยัคฆ์ขาวได้อย่างไร”

คุณม่อเซวียนถอนใจแผ่ว “บรรพบุรุษของผมเป็นข้ารับใช้ของผู้ทรงพลังยิ่งใหญ่ผู้สร้างดาบเซียนพยัคฆ์ขาว จึงรู้ซึ้งในอานุภาพของมัน ต่อมาคนในตระกูลเราพยายามตามหาที่อยู่ของดาบตลอดมา แต่ก็ไร้วี่แวว จนเมื่อไม่กี่ปีก่อนที่ผมเข้าไปอยู่ชิวเจีย ถึงค่อยพอได้เบาะแส”