ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2598

หูเว่ยพูดว่า “คุณชาย วันนี้ผมคนแก่คนนี้เตรียมเช็คเงินสดมูลค่าสามหมื่นล้านมาให้ เงินนี่ก็ยังเป็นเงินยืม พรุ่งนี้ต้องเอาไปคืนเขาแล้วนะครับ”

หลินเจี้ยนเฟิงขมวดคิ้ว “กลัวอะไรล่ะ หรือผมจะเป็นฝ่ายแพ้? มีพี่อู๋อยู่ คนดวงดีกว่าเราจะมีได้ยังไง”

เย่หนิงปิงหัวเราะพลางพูดว่า “คุณชายหลินพูดถูกแล้วค่ะ อู๋เป่ยน่ะเป็นศิษย์ชั้นสูงของลัทธิต้าจงนะคะ ถ้าจะวัดกันที่ดวง แค่ฉีหลินคนเดียว ไม่ต้องเอามาใส่ใจหรอก!”

ไม่นานทุกคนก็เดินทางมาถึงคาสิโนจินซาน คาสิโนจินซานแห่งนี้เป็นคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในสือไห่จื่อ แต่ละวันคนที่เข้าออกล้วนเป็นพวกผู้มีอำนาจระดับสูงหรือไม่ก็เศรษฐีจากทั่วทุกแห่ง บางคนเล่นส่ง ๆ แค่มือสองมือก็แพ้ไปหลายสิบล้าน เกินร้อยล้านก็มี ส่วนพวกมหาเศรษฐีตัวจริง คืนเดียวจะละลายทรัพย์ไปเกินหมื่นล้านก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

คาสิโนจินซานมีการตั้งเกณฑ์ไว้ ถ้าทุนไม่ถึงสิบล้านก็ไม่มีสิทธิ์เข้า ดังนั้นก่อนเข้าประตูต้องซื้อชิปเดิมพันอย่างน้อยสิบล้านเสียก่อน แน่นอนว่า หลินเจี้ยนเฟิงในฐานะบุตรชายของหลินเซี่ยงย่อมไม่ต้องทำตามกติกานี้ เดินล้วงกระเป๋าเข้าไปแบบสบาย ๆ ผู้จัดการคาสิโนยังต้องออกมาต้อนรับด้วยตัวเองอีกต่างหาก

พูดก็พูดเถอะ ตระกูลหลินเองก็ถือหุ้นในคาสิโนจินซานอยู่เหมือนกัน แม้สัดส่วนจะไม่มาก แต่ปันผลแต่ละปีก็ไม่น้อย ถ้าคิดในมุมนี้ หลินเจี้ยนเฟิงก็ถือเป็นคุณชายน้อยของคาสิโนแห่งนี้คนหนึ่ง จึงไม่มีใครกล้าละลาบละล้วงหรือทำตัวไม่ให้เกียรติเขา

ภายในคาสิโนหรูหราอลังการ แม้แต่คนอย่างเซี่ยเหย่เทียนเองก็แทบไม่เคยโผล่มา ไม่ใช่ว่าเข้าไม่ได้ แต่ไม่กล้าเข้า เขากลัวว่าถ้าเผลอขึ้นมา จะเอาทรัพย์สินทั้งบ้านไปทิ้งไว้ที่นี่จนเกลี้ยง

ตัวคาสิโนมีอยู่สามชั้น พื้นที่ระดับสูงสุดอยู่ที่ชั้นสาม ตรงนั้นคนเยอะที่สุด และยอดเดิมพันก็สูงที่สุดเหมือนกัน

ทันทีที่หลินเจี้ยนเฟิงขึ้นไปถึง ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งเหยียบพรมสีทองเดินตรงเข้ามา ด้านหลังตามมาด้วยข้ารับใช้หกคน เจ้าหนุ่มคนนี้หน้าตาหล่อเหลา จมูกโด่ง หน้าผากกว้าง คิ้วดังกระบี่ ดวงตาเป็นประกาย เพียงแต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับแฝงความคมดุและไอปีศาจเอาไว้เล็กน้อย

“คุณชายใหญ่หลิน มีเงินมาเผาเล่นอีกแล้วเหรอ? วันนี้เตรียมจะมาแพ้เท่าไหร่กันล่ะ”

หลินเจี้ยนเฟิงแค่นหัวเราะ “ฉีหลิน แกอย่ามาทำอวดดีหน่อยเลย วันนี้ใครแพ้ใครชนะ ยังพูดไม่ได้หรอก!”

ชายคนนั้นก็คือฉีหลิน บุตรชายของฉีเซี่ยง ในบรรดาทายาทรุ่นสองของนครศักดิ์สิทธิ์ ฉีหลินถือว่ามีชื่อเสียงมาก ต่างจากหลินเจี้ยนเฟิงตรงที่เขาเป็นคนมีการบำเพ็ญเพียรแล้ว ระดับถึงขั้นปราณขั้นที่เก้าเรียบร้อย

ฉีหลินพยักหน้าเบา ๆ “ดูท่าแกยังอยากเล่นต่อสินะ ดี ฉันก็เล่นกับแกให้สุดทาง วันนี้อยากเล่นอะไรล่ะ”

หลินเจี้ยนเฟิงหันไปมองอู๋เป่ย ยิ้มถามว่า “พี่อู๋ เราจะเล่นอะไรกันดี”

อู๋เป่ยยิ้ม “ในเมื่อจะเล่นทั้งที ก็ต้องเล่นอะไรที่มันส์หน่อยสิ พนันผลการแข่งขันสด ๆ สักรายการแล้วกัน”

ฉีหลินเหลือบตามองอู๋เป่ยทีหนึ่ง “โอ้ ยังอุตส่าห์เชิญตัวช่วยมาด้วยเหรอ”

หลินเจี้ยนเฟิงพูดว่า “นี่คือคุณชายอู๋ เพื่อนใหม่ของฉันเอง ฉีหลิน ถ้าแกไม่กล้าเล่นล่ะก็ กลับบ้านไปตั้งแต่ตอนนี้เลยก็ได้นะ”

ฉีหลินหัวเราะ “ฮ่า ๆ ๆ ไม่มีเดิมพันไหนที่ฉีหลินไม่กล้าเล่น หิ้วมาเลย!”

อู๋เป่ยให้พนักงานเปิดโทรทัศน์จอยักษ์ แล้วสุ่มหาแข่งขันชกมวยที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่ขึ้นมารายการหนึ่ง

นักมวยที่ขึ้นชกทั้งสองคนแทบไม่มีชื่อเสียง นี่เป็นแค่การชกคัดเลือก คนหนึ่งมาจากญี่ปุ่น อีกคนมาจากประเทศต้าฮะ

ฉีหลินขมวดคิ้วนิด ๆ “พวกแกจะพนันกันที่ไฟต์นี้เหรอ”

อู๋เป่ยว่า “ใช่ เราจะเดิมพันกันในยกนี้ว่า นักมวยจากญี่ปุ่นจะถูกชกหงายลงพื้นสองครั้ง”

รูปแบบเดิมพันแบบนี้ ทำให้ฉีหลินเองก็แปลกใจเหมือนกัน เขาจ้องมองอู๋เป่ยลึก ๆ ทีหนึ่งแล้วพูดว่า “หมายความว่า ถ้าฝ่ายนั้นไม่ถูกชกหงายสองครั้ง หรือถูกชกหงายสามครั้งขึ้นไป แกก็ถือว่าแพ้?”

อู๋เป่ยตอบ “ถูกต้อง ขอแค่ไม่ใช่ถูกชกหงายสองครั้ง ถือว่าเป็นฝ่ายนายชนะทั้งหมด”

ดวงตาของหลินเจี้ยนเฟิงส่องประกาย เขาหัวเราะถามว่า “งั้นจะลงเดิมพันเท่าไหร่ดีล่ะ”

อู๋เป่ยว่า “เกมแรก เอาง่าย ๆ แค่หนึ่งหมื่นล้านก็แล้วกัน”

ด้านหลังฉีหลินมีชายวัยกลางคนยืนอยู่ เขาเดินเข้ามาใกล้สองสามก้าว พูดเสียงต่ำว่า “คุณชาย เปลี่ยนไฟต์เล่นดีกว่า ให้เราเป็นคนเลือกเอง”

ฉีหลินยิ้ม “ฉันอยากเปลี่ยนไปเล่นฟุตบอลมากกว่า”

อู๋เป่ยว่า “ได้ ตามสบายเลย นายเลือกมาได้เลย”

ฉีหลินหยิบรีโมตมากดเปลี่ยนจนได้เจอการแข่งขันฟุตบอลนัดหนึ่ง ตอนนี้ห่างจากจบครึ่งแรกอีกแปดนาที สกอร์ยังเป็นศูนย์ต่อศูนย์

ดูไปครู่หนึ่ง ฉีหลินก็พูดว่า “แกเริ่มได้แล้ว”

ทั้งสนามระเบิดเสียงเฮ ทีมโปรตุเกสยิงประตูแรกสำเร็จ สกอร์หนึ่งต่อศูนย์!

ในตอนนี้ ฉีหลินที่อยู่ในคาสิโนถึงกับนิ่งค้าง พึมพำว่า “เป็นไปไม่ได้…”

หลินเจี้ยนเฟิงหัวเราะเสียงดัง “ฮ่า ๆ ๆ” เย่หนิงปิงกับคนอื่น ๆ ก็พากันโห่ร้องดีใจกันลั่น

“พี่อู๋ เราแทงถูกเป๊ะเลย สุดยอดจริง ๆ!”

ฉีหลินทำหน้าดำคล้ำ หันไปถามชายวัยกลางคนข้างกายว่า “มันเรื่องอะไรกันเนี่ย หรือหมอนั่นจะควบคุมผลแข่งได้จากระยะไกลจริง ๆ”

ชายวัยกลางคนตอบ “แข่งนัดนี้เราเป็นฝ่ายสุ่มเลือกเอง ความเป็นไปได้น้อยมากครับคุณชาย เรื่องมันก็แปลกอยู่บ้าง เอาอย่างนี้ดีไหมครับ หยุดเล่นก่อนดีกว่า”

ฉีหลินฮึดฮัด “ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะเดาถูกได้ตลอด ต่อไปเราเล่นพนันมวยต่อ!”

หลินเจี้ยนเฟิงจงใจเย้า “คุณชายใหญ่ฉี เพิ่งเปิดมาก็ตักเอาเงินแกไปหนึ่งหมื่นล้าน ต้องขอโทษด้วยนะ ยังเหลือเงินให้เล่นต่อไหมเนี่ย หรือจะให้ฉันปล่อยกู้ให้สักหน่อย”

ฉีหลินแค่นเสียง “หลินเจี้ยนเฟิง เกมเพิ่งเริ่มเท่านั้นเอง แกไม่ต้องมาทำเป็นกร่างหรอก”

เขาหาไฟต์ชกมวยที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่ได้อย่างรวดเร็ว ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายกำลังชกกันในยกที่สอง

ฉีหลินพูดว่า “คราวนี้ฉันเลือกก่อนบ้าง ฉันว่าในยกนี้ นักมวยชุดแดงจะชนะนักมวยชุดดำ!”

ฝ่ายที่ใส่ชุดดำเป็นชายฝรั่งจมูกโด่งผมทอง ส่วนฝ่ายที่ใส่ชุดแดงเป็นชายผิวสีผมหยิก โดยรวมแล้วชายผิวสีแข็งแกร่งกว่า เขามีสถิติการชกสามสิบหกไฟต์ ชนะสามสิบสี่ แพ้สอง ส่วนนักมวยผมทองนั้นชกไปยี่สิบสามไฟต์ ชนะสิบเจ็ด แพ้หก ในด้านรูปร่างก็เป็นฝ่ายชายผิวสีที่ได้เปรียบ ช่วงแขนยาวกว่า ตัวสูงใหญ่กว่า

นักมวยสองคนนี้ ฉีหลินพอมีข้อมูลอยู่บ้าง เขารู้ดีว่าชายผิวสีมีโอกาสชนะมากกว่า ดังนั้นเขาเลยเลือกฝ่ายนั้นให้ชนะตั้งแต่แรก

พอหลินเจี้ยนเฟิงได้ยินก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ “ฉีหลิน นี่แกเล่นแบบเล่นไม่เป็นหรือไง หาไฟต์ที่ตัวเองคุ้น แล้วก็เลือกฝ่ายที่เหนือกว่าให้ชนะ แบบนี้มันจะไปสนุกตรงไหนกัน”

ฉีหลินพูดเสียงเรียบ “หลินเจี้ยนเฟิง ถ้าแกไม่กล้าเล่นก็ไม่ต้องเล่น ไม่มีใครบังคับแกสักหน่อย”