ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2680

เถียนเหมยเหมยฮึดฮัดใส่ทีหนึ่ง “ใครอยากไปกับพวกเจ้าเล่า! ศิษย์พี่อู๋ของฉันเก่งจะตาย เก่งกว่าพวกเจ้าทุกคนอีก!”

คำพูดออกจะเหมือนเด็กงอแงอยู่บ้าง แต่ก็พอจะมองเห็นว่าที่แท้เธอเชื่อมั่นในตัวอู๋เป่ยมากแค่ไหน

สหายหยางคนนั้นส่ายหน้าเบา ๆ “น่าเสียดาย หนุ่มงามข้างกายเจ้าคนนี้ อีกเดี๋ยวก็จะตายอย่างอนาถแล้ว”

ข้างหลังเขามีผู้บำเพ็ญ(ผู้ชาย)รูปร่างเตี้ยผอมคนหนึ่ง ดวงตาเรียวยาวสามเหลี่ยม คิ้วลู่ลงเหมือนคนไว้ทุกข์ ปากเต็มไปด้วยฟันบิ่น เขายิ้มแสยะให้เถียนเหมยเหมยแล้วว่า “น้องสาว มากับพี่ ๆ เถอะนะ พี่ชายทั้งหลายรับรองจะคุ้มกันให้อย่างดีเลย”

อู๋เป่ยไม่อยากมีเรื่องขัดแย้งโดยใช่เหตุ แต่พวกนี้กลับเอาแต่ดูถูกเย้ยหยันไม่เลิก ความเย็นชาในดวงตาเขายิ่งทวี

ไม่ไกลกันนั้น ผู้บำเพ็ญหัวแหลมกับพวกกอดอกยืนดูสนุก ใบหน้ามีแต่ความสะใจ เขาหันไปพูดกับพวกพ้องว่า “คนนั้นข้ารู้ เขาชื่อหยางสง เป็นซื่อจื่อแห่งตระกูลทองคำระดับสอง พวกเราแค่วิทยาลัยราชวงศ์จะไปยุ่งกับเขาได้ที่ไหน? รอดูเลย เจ้านั่นที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำอีกไม่นานก็จบเห่แน่!”

เถียนเหมยเหมยได้ยินคำพูดลวนลามก็ยิ่งโกรธจัด “ไอ้สารเลว! ไปคุ้มกันแม่แกนู่นไป!”

ดวงตาสามเหลี่ยมฉายประกายเย็นชา เขาก้าวพรวดเข้ามา ยื่นมือจะคว้าเธอ

จังหวะที่ฝ่ามือสามเหลี่ยมกำลังจะคว้าโดนตัวเถียนเหมยเหมย แสงดาบเส้นหนึ่งก็วูบผ่าน ผู้บำเพ็ญสามเหลี่ยมรู้สึกแขนเบาโหวง ครึ่งท่อนแขนถูกฟันขาดตกกระแทกพื้น เลือดพุ่งกระฉูด

เขากรีดร้องโหยหวน ômแขนถอยกรูด

ผู้บำเพ็ญหัวแหลมสะดุ้งในทีแรก จากนั้นดวงตากลับสว่างวาบ เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ใครกล้าลงมือกับหยางสง เขาตายแน่!”

หยางสงคนนั้นก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟจริงดังว่า เขาสะบัดมือขวาเพียงที มือยักษ์ดำปี๋ที่หลอมรวมจากอักขระยันต์สีดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏลอยกลางอากาศ รอบนอกมีวงแหวนโลหิตสามวงหมุนวนอยู่ ภายในวงแหวนโลหิตเต็มไปด้วยดวงวิญญาณอาฆาตที่ร่ำไห้กรีดร้อง ฟังแล้วถึงกับหัวใจสั่นสะท้าน

เห็นฝ่ามือมหึมากำลังจะตบลงมาทับตัวเอง อู๋เป่ยก็ชักจวี้เจี้ยนสีม่วงออกมาหนึ่งเล่ม ดาบยาวร้อยจ้าง ปลายอีกด้านชี้ทะลุฟากฟ้า บนตัวดาบมีดาวตกสิบสองดวงหมุนวนล้อมรอบ สิบสองวงดารานั้นเชื่อมกันกลายเป็นค่ายกลทำลายเวทย์หนึ่งชุด!

ภาพตรงหน้าทำเอาทุกคนตะลึงงัน ผู้บำเพ็ญหัวแหลมพึมพำออกมาเบา ๆ “อะไรกันนั่น?”

“แตก!”

อู๋เป่ย quátเบา ๆ จวี้เจี้ยนสั่นสะเทือน ฟาดผ่าลงไปตรง ๆ ดาบเล่มนี้มีฤทธิ์ทำลายเวทย์ คล้ายมีสายฟ้าหลายหมื่นสายระเบิดกึกก้องพร้อมกัน เหนืออากาศหมู่ดาวล้วนส่องแสงระยิบระยับ

“เพล้ง!”

มือยักษ์อักขระสีดำแตกกระจายทันที ผู้บำเพ็ญนามหยางตัวสั่นฮึดฮัด ถอยฉากไปด้านหลัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

อู๋เป่ยมองเขาเย็นชาเอ่ยว่า “ทีนี้บอกข้ามาซิ ใครกันแน่ที่เป็นของเสีย”

ผู้บำเพ็ญนามหยางทั้งกลัวทั้งโกรธ แต่พอได้เห็นพลังอันแข็งแกร่งของอู๋เป่ย ก็ไม่กล้าพูดโต้ เฉพาะถอยกรูด ๆ แล้วพูดเสียงสั่นฟันกระทบกันว่า “สหาย เมื่อครู่นี้เป็นพวกเราผิดเอง ขอได้โปรดยกโทษให้ อย่าถือสาพวกเราเลย!”

สีหน้าผู้บำเพ็ญหัวแหลมสลับซับซ้อน ปากขมปี๋ รู้ตัวว่าตัวเองมองคนผิดเต็ม ๆ พลาดโอกาสเกาะขาใหญ่ไปอย่างน่าเจ็บใจ! คนที่ยืนอยู่ข้างเขาก็อึ้งไม่ต่างกัน ความคิดในใจต่างเริ่มหมุนควั่ก

อู๋เป่ยกล่าวอย่างเย็นชา “ตัดแขนตัวเองหนึ่งข้าง ข้าจะไว้ชีวิตให้”

น้ำเสียงทรงอำนาจและเย็นเยียบของเขา พอผ่านเข้าหูเถียนเหมยเหมยกลับเพราะนัก เธอเสียงหวานว่า “ยังไม่รีบอีก? หรือจะรอให้ศิษย์พี่ของฉันฟาดดาบเดียวผ่าครึ่งตัวเจ้าเอา?”

หยางสงรู้สึกขมขื่นในใจ เขาหยิบของสิ่งหนึ่งออกมา “สหายอู๋ ขอใช้ของชิ้นนี้ แลกแขนข้างหนึ่งของข้าได้หรือไม่?”

อู๋เป่ยเพ่งมอง เห็นว่าเป็นฟักทองทองคำขนาดเท่ากำปั้น ดูเผิน ๆ งดงามเหลือเกิน ผิวฟักทองมีอักขระยันต์ประหลาดจำนวนหนึ่ง สะท้อนกลิ่นอายโบราณ

เขายกมือคว้า ฟักทองทองคำก็ลอยเข้าไปในมือ เขากวาดตามองเพียงทีแล้วเอ่ยเย็น ๆ “ไสหัวไป”

พอพูดถึงสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ อู๋เป่ยก็พลันสะดุ้งในใจ ในเนื้อหาที่มู่ปิงฉานเคยเขียนฝากไว้ให้เขา มีหนึ่งหน้าที่กล่าวถึงสัมผัสศักดิ์สิทธิ์โดยเฉพาะ ตอนชิงจื่อเข้าทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรก ก็เหมือนกับอู๋เป่ยและคนอื่น ๆ ในตอนนี้ที่เกิดสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ขึ้น

ผลสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของนางถือว่าดีมาก ภายในสามวันเปิดเส้นทางแห่งเต๋าระดับลึกลับได้ถึงหกเส้น! ก่อนหน้าชิงจื่อ ผู้ที่เคยผ่านสัมผัสศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว ทุกคนเปิดเส้นทางแห่งเต๋าได้มากที่สุดก็แค่ห้าเส้น ที่น่าทึ่งกว่านั้นคือ เส้นทางแห่งเต๋าที่นางเปิดออกมาทั้งหมดเป็นเส้นทางแห่งเต๋าระดับลึกลับ!

เส้นทางแห่งเต๋าที่เกิดจากสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ ระดับสูงสุดคือเส้นทางแห่งเต๋าระดับศักดิ์สิทธิ์ ถัดลงมาคือเส้นทางแห่งเต๋าระดับลึกลับ แล้วก็ยังมีเส้นทางแห่งเต๋าระดับม่วง ระดับเหลือง ระดับขาว เรียกย่อ ๆ ว่าเส้นศักดิ์สิทธิ์ เส้นลึกลับ เส้นม่วง เส้นเหลือง และเส้นขาว

ในหมู่ผู้ได้รับสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ ส่วนใหญ่ที่สุดจะได้เส้นทางแห่งเต๋าระดับขาว เส้นขาวทั้งแคบทั้งอ่อนแอ รับพลังรุนแรงเกินไปไม่ได้ แต่คนที่มีพรสวรรค์พอสมควรโดยทั่วไปก็พอเปิดเส้นขาวได้อยู่

ส่วนเส้นเหลืองนั้นยากขึ้นมามาก ในบรรดาผู้ผ่านสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด ผู้ที่มีอย่างน้อยหนึ่งเส้นเหลืองมีไม่ถึงหนึ่งส่วนพัน

ต้องรู้ไว้ก่อนว่า พวกที่ได้รับสัมผัสศักดิ์สิทธิ์นั้นเดิมทีก็เป็นคนมีพรสวรรค์และพลังฝีมือไม่ธรรมดาอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้น คนที่เปิดเส้นเหลืองได้ก็ยังมีแค่หนึ่งในพัน แค่นี้ก็เห็นได้ชัดว่าการเปิดเส้นเหลืองนั้นยากเย็นเพียงใด

เมื่อเส้นเหลืองยังยากปานนี้ ความยากของเส้นม่วงก็เพิ่มขึ้นไปอีกเป็นสิบเท่า! ผู้ที่สามารถเปิดเส้นม่วงได้ แทบจะยังไม่ถึงหนึ่งในหมื่นด้วยซ้ำ!

แต่ชิงจื่อกลับมีพรสวรรค์ล้ำเลิศเกินคน ท้ายที่สุดเปิดเส้นลึกลับได้ถึงหกเส้น!

อย่างไรก็ตาม ต่อมาชิงจื่อกลับมองว่าตัวเองเตรียมตัวไม่พร้อมในตอนสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ ทำให้พลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุด หลังจากนั้นนางจึงลงลึกศึกษาด้วยตนเอง นำประสบการณ์ของโบราณชนมาประมวลสร้างเป็นเคล็ดลับชุดหนึ่งที่ช่วยเพิ่มผลลัพธ์ของสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ เคล็ดนี้ยังไร้นาม แต่ผลกลับดีเยี่ยม ชิงจื่อเคยใช้วิธีง่ายที่สุดในชุดเคล็ดนี้ ช่วยชี้แนะคนที่พรสวรรค์แค่ปานกลางให้ผ่านสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ ผลปรากฏว่าพวกเขาเปิดเส้นเหลืองได้อย่างง่ายดาย บางคนถึงขั้นเปิดเส้นม่วงได้ด้วย!

ตอนนี้ เคล็ดวิชาทั้งชุดผุดขึ้นมาในหัวอู๋เป่ยอย่างครบถ้วน เขาลืมตาขึ้นฉับพลัน แล้วบอกกับทุกคนว่า “นี่คือสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ โอกาสหายาก พวกเจ้าตามข้ามา!”

ทุกคนเดินลุยเข้าไปในป่า เดินลึกเข้าไปกว่าร้อยลี้ อู๋เป่ยจึงเลือกที่ราบแปลงหนึ่งที่ค่อนข้างเรียบและสภาพแวดล้อมไม่ซับซ้อนนัก จากนั้นเขาก็เร่งพลังต้องห้าม อาศัยยันต์แท้ที่มีอยู่จัดวางเวทย์ต้องห้ามล้อมรอบบริเวณ เวทย์ต้องห้ามเหล่านี้เพียงพอจะปกป้องพวกเขาไม่ให้ถูกรบกวนจากสัตว์ร้ายหรือผู้บำเพ็ญคนอื่น

ต่อมา เขาเคลียร์พื้นที่โล่งออกมาราวสิบไร่ สีหน้าก็กลับมาเคร่งขรึม เอ่ยกับทุกคนว่า “ข้าไม่มีเวลาจะอธิบายมาก ตอนนี้ พวกเจ้าทำตามที่ข้าบอกทั้งหมด!”