เมื่อ10 นาทีผ่านไป บัญชีทางการยังไม่ได้รับเงิน
หวู่เกาเฟิงที่อยู่ด้านข้างรู้สึกขบขัน "เฮ้ สิบนาทีผ่านไปแล้ว ทำไมยังไม่มีการเคลื่อนไหวเลย?"
เจียงชื่อพูดอย่างไม่เป็นทางการ "1 000ล้านไม่ใช่ 10 บาท นายคิดว่าแค่โอนเป็นอั่งเปาก็จบเรื่องเหรอ?"
หวู่เกาเฟิงเยาะเย้ย"โอเค ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอเป็นเพื่อนนาย รอดูว่านายจะแสร้งไปถึงเมื่อไหร่!"
ผ่านไปอีก 5 นาที และบัญชีก็ยังว่างเปล่า
ในที่สุด หวู่เกาเฟิงก็ไม่สามารถนั่งนิ่ง ๆ เขาก้าวไปข้างหน้าเจียงชื่อและคำราม "หยุดแสร้ง! มึงไม่มีเงินเลย มึงแกล้งเสแสร้งตรงนี้ กูจะให้มึงรู้เองว่าผลของการเสแสร้งนั้นเป็นยังไง!"
ขณะที่เขาพูด เขาดึงคอเสื้อจองเจียงชื่อมา
แต่ในชั่วพริบตา เจียงชื่อเพียงแค่พลิกข้อมือเล็กน้อย ก็สามารถกดมือของหวู่เกาเฟิงลงบนโต๊ะ ทำให้เขาไม่สามารถขยับได้
หวู่เกาเฟิงเชื่อว่าคนเองแรงเยอะและแข็งแกร่งมาก
ปกติแล้วเขาจะแสดงพลังออกมาและต่อสู้กับใครก็ได้ที่เขาต้องการ นิสัยแย่อย่างมาก แต่ตอนนี้เขาถูกแขนของเจียงชื่อกดลงจนขยับไม่ได้
มันน่าอายอย่างมาก
"ปล่อยฉัน!" หวู่เกาเฟิงตะโกน
เจียงชื่อไม่ได้มองเขาเลย และถือว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นเพียงลมปาก
หวู่เกาเฟิงพูดกับคนของเขาว่า "ยังไม่เร่งใช่วยอีก"
ขณะที่คนเหล่านั้นกำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วย แขนของเจียงชื่อก็เพิ่มแรงขึ้นเล็กน้อย กดทับจน หวู่เกาเฟิงดังขึ้นทันที
"เจ็บ เจ็บ เจ็บ!"
หวู่เกาเฟิงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด และทุกคนก็หยุด ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า
คุณหลินขมวดคิ้วและกล่าวว่า "คุณเจียง โปรดระวังด้วย"
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: จอมนักรบท้าโลก
บทที่ 1 2 3 หาย...