มันเป็นการคำนวณที่ผิดพลาดจริงๆ
แต่หมิงเจ๋อจะไม่ปล่อยให้เรื่องมันจบลงเท่านี้ ในเมื่อเซียวเฉวียนไม่อยากรู้ หมิงเจ๋อก็จะเป็นคนบอกเขาเอง
แต่สิ่งที่บอกนั้นเป็นเพียงแค่เรื่องโกหก
เขาตะโกนออกไปว่า “คนที่อยู่เบื้องหลังก็คือเจ้าคนโกหก!”
เจ้าคนโกหกก็คือนักปราชญ์
ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย หมิงเจ๋อทำได้เพียงเดิมพัน ลองดูว่าจะสามารถทำให้เซียวเฉวียนกับนักปราชญ์สู้กันเองได้หรือเปล่า
มีแค่ทั้งสองคนสู้กันเท่านั้น หมิงเจ๋อถึงจะมีโอกาสรอด
ได้ยินหมิงเจ๋อกล่าวหาว่าตนเองเป็น นักปราชญ์โกรธจนควันออกหู
พูดตามตรง การที่เขาเผชิญหน้ากับการลอบสังหารของหมิงเจ๋อ เขายังไม่รู้สึกโกรธเท่ากับหมิงเจ๋อว่าเขาเป็นคนโกหก
เขาเป็นถึงตัวแทนของเทียนเต๋า!
เทียนเต๋านั้นประเสริฐกว่าทุกราชวงศ์บนโลก
ประเสริฐที่สุด!
เขาควรได้รับการเคารพและบูชาจากทุกคนในโลก!
แต่หมิงเจ๋อกลับกล้าหาว่าเขาเป็นคนโกหก?
แบบนี้มันไม่เป็นการดูหมิ่นสวรรค์และไม่ให้เกียรติพระเจ้างั้นหรือ!
เจตนาฆ่าที่นักปราชญ์มีต่อหมิงเจ๋อรุนแรงขึ้น
เขายืนอยู่ตรงนั้น แอบขับเคลื่อนพลังภายใน ใช้พลังภายในของเขาในการบังคับดาบเพื่อสังหารหมิงเจ๋อ
เห็นหมิงเจ๋อหลบการโจมตี นักปราชญ์ก็ปรับทิศทางโดยเร็ว
สรุปก็คือ ดาบนี้ของนักปราชญ์ ไม่ว่าหมิงเจ๋อจะหลบอย่างไรก็ไม่มีทางหลบพ้น
หลังจากผ่านการโจมตีไปสองสามครั้ง ความเร็วของหมิงเจ๋อลดลงอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจของเขาเริ่มปั่นป่วน เริ่มไม่สามารถต้านทานการโจมตีอันรุนแรงจากนักปราชญ์ได้
บัดซบที่สุด!
ทำไมเซียวเฉวียนถึงยังไม่เคลื่อนไหว?
หรือว่าเซียวเฉวียนไม่เชื่อคำพูดของหมิงเจ๋อ
ในขณะที่หมิงเจ๋อกำลังพยายามขัดขืน เขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาว่า “เซียวเฉวียน เรื่องมาถึงตอนนี้แล้ว ข้าไม่มีความจำเป็นต้องโกหกเจ้า นักปราชญ์เป็นคนชิงเลือดบริสุทธิ์ของกองทัพตระกูลเซียวไปจริงๆ”
“ส่วนเขาชิงไปเพื่ออะไร เรื่องนั้นคงต้องถามเขาเอง”
นักปราชญ์ทำทุกสิ่งอยู่บนพื้นฐานของความลับ การที่หมิงเจ๋อจะรู้เหตุผลที่นักปราชญ์ชิงเลือดบริสุทธิ์ของกองทัพตระกูลเซียวไปนั้นเป็นเรื่องที่ยากจะเกิดขึ้น
และเซียวเฉวียนในตอนนี้ก็เริ่มมีปฏิกิริยา การหลอกลวงของหมิงเจ๋อนั้นเป็นไปอย่างสมบูรณ์ ถึงขั้นที่สามารถสร้างความสงสัยให้กับเซียวเฉวียนได้
กล่าวคร่าวๆ ว่า มันค่อนข้างมีความน่าเชื่อถือ
ได้ยินเช่นนั้น มุมปากของเซียวเฉวียนยกตัวขึ้นด้วยรอยยิ้มอันเยือกเย็น แต่ก็ไม่ได้เคลื่อนไหวแต่อย่างใด
หมิงเจ๋อคิดว่าเซียวเฉวียนหลอกง่ายขนาดนั้นจริงๆ หรือ?
ไม่ต้องพูดถึงเหตุใดนักปราชญ์จึงไม่ได้อยู่ในรายชื่อผู้ต้องสงสัยของเซียวเฉวียน ถึงต่อให้อยู่เซียวเฉวียนก็ไม่มีทางฟังคำพูดของหมิงเจ๋อ และลงมือกับนักปราชญ์ในเวลาเช่นนี้เพื่อทำให้หมิงเจ๋อได้มีโอกาสได้หนีไปทางอ้อม
เป้าหมายของเซียวเฉวียนในวันนี้คือการยืมมือนักปราชญ์เพื่อสังหารหมิงเจ๋อ เช่นนั้นเซียวเฉวียนจะต้องทำให้นักปราชญ์สังหารหมิงเจ๋อให้สำเร็จ จะปล่อยให้เหตุผลข้างๆ คูๆ ส่งผลกระทบกับแผนการของเซียวเฉวียนไม่ได้
หากต้องการสังหารนักปราชญ์ มันก็ยังไม่ใช่เวลานี้
หากต้องการสังหารนักปราชญ์ เซียวเฉวียนไม่มีทางเคลื่อนไหวเพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำของหมิงเจ๋อ
เซียวเฉวียนยังคงพูดคำเดิม “หมิงเจ๋อ เจ้าเลิกพยายามได้แล้ว มันเปล่าประโยชน์ ดูแลตัวเองให้ดีเถอะ”
ความหมายของมันก็คือ ฆ่าจะสังหารใครหรือไม่ ทั้งหมดมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจ้า
เจ้าทำไม่ได้แม้แต่จะปกป้องตัวเอง เหตุใดจะต้องหวังดีสนใจเรื่องคนอื่นถึงขนาดนั้น?
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหมิงเจ๋อก็มืดมนลงในทันใด มืดมนจนมีน้ำตาไหลออกมา “ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี!”
ต้องบอกเลยว่า เซียวเฉวียนไม่ใช่คนที่หลอกง่ายเลยจริงๆ
มุมปากของนักปราชญ์ยกขึ้นด้วยรอยยิ้มอันภาคภูมิใจ
ฮ่าๆ
ดูเหมือนว่าเซียวเฉวียนจะไม่เชื่อในคำพูดของหมิงเจ๋อ
แบบนี้ก็ดี เขาจะได้ไม่ต้องกังวลว่าเซียวเฉวียนจะยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้
เขามองไปยังหมิงเจ๋อด้วยท่าทางชั่วร้าย เจ้าเด็กคนนี้ยอดเยี่ยม ถึงขั้นกล้าสาดน้ำสกปรกใส่ข้า!
มาดูกันว่าข้าจะจัดการกับเจ้าอย่างไร!
เมื่อคิดเช่นนั้น นักปราชญ์จับดาบด้วยมือข้างหนึ่ง พุ่งตรงไปยังร่างของหมิงเจ๋อ จากนั้นก็นำมืออีกข้างหนึ่งเข้าไปหยิบเข็มพิษออกมาและปาออกไปในทิศทางที่หมิงเจ๋ออยู่
การโจมตีสองชั้นทำให้หมิงเจ๋อค่อนข้างไร้พลังที่จะต่อต้าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ซูเปอร์ลูกเขย
ถึงตอน139 อ่านต่อไม่ได้ต้องทำอย่างไรครับ...
ถ้าแต่งเรื่องแบบนี้ไม่ต้องแต่งเลยจะดีกว่าไม่มีความคิดสมัยใหม่เลยถ้าตัวเอกแบบนี้ก็สมที่คนเป็นพ่อเป็นแม่ทัพพาลูกน้องทั้งกองทัพไปตาย...
มีเรื่องนี้ที่ตัวเอกเป็นเหมือนขยะสังคมทั้งที่ทลุมิติมากเกิด...
ไอ้คนแต่งมันปัญญาอ่อนหารือเปล่า...
มันสมควจไหมที่เอาเลือดเขามาติดต่อวิณยาณไม่มีเหตัผลที่จะทำอย่างนี้เหมือนมันไม่มีอะไรทำทำไมไม่คิดเอาวิธีช่วยลูกเมียมันจะมีประโยชน์กว่า...
เรื่องนี้ตัวเอกเหมือนควายเหมือนหมาหมามาก...
ไม่สมควรเป็นชุปเปอร์ลูกเขยน่าเป็นลูกเขยะจริงๆ...
เป็นคนที่ไม่มีสำมาคาระวะเหมือนไพร่น่ารังเกลียดไม่น่าเอามาเป็นตัวเอก...
บางครั้งเชียวเฉวียนเล่นเหมือนเด็กไม่มีความน่านับถือไม่น่าเอามาเป็นตัวเอกน่าให้เป็นคนชั้นตำ่มาก็กว่า...
แล้วมันสั่งให้ลูกน้องตอบโต้คนที่เข้ามาหาเรื่องเอาไว้ล่วงหน้าไม่ได้เหรอ กฎของนิยายเรื่องนี้มันบ้าๆ อยู่นะ แบบนี้ให้ผู้อารักขาเฝ้าบ้าน ถ้าเจ้านายไม่อยู่ โจรก็เดินเข้าไปเอาของได้สบายเลยสิ เพราะผู้อารักขาไม่มีนาย ทำอะไรโจรก็ไม่ได้...