ดาบพิทักษ์แผ่นดิน นิยาย บท 25

“ผมทำเองได้ ขอบคุณนะ”

เสียงของหลินเซียวดังขึ้น

“…อืม!”

ฉินหว่านชิวถอนหายใจ

ความจริงแล้วเธอเกิดความรู้สึกโหวงๆ ขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

……

ตกดึก

หลังจากที่หลินเซียวทำการฝังเข็มรอบแรกเรียบร้อยแล้ว ผ่านไปไม่นานเขาก็ฝังเข็มอีกครั้ง

เวลาห่างกันไม่นานนัก คนปกติไม่สามารถจัดการได้แน่นอน

แม้แต่หลินเซียวเองก็ยังลำบากเล็กน้อย

แต่ตอนนี้ ความต้องการที่จะลุกขึ้นยืนให้ได้มีมากเหนือสิ่งอื่นใด

ดังนั้นแม้จะต้องทนทรมาน เขาก็จะต้องรีบทำการรักษามันให้ได้

“เห้อ!”

หลินเซียวเก็บเข็มเงินไว้ที่เดิม และถอนหายใจออกมายาวๆ

ทั้งตัวของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ

“ไม่ได้ออกกำลังกายมาสองปี ร่างกายแย่มากจริงๆ ”

หลินเซียวยืนมือออกไปจับหัวเข่าก่อนจะพึมพัมกับตัวเอง

“อืม…”

เมื่อหลินเซียวกำลังเตรียมตัวพักผ่อนอยู่นั้น จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้น

เป็นเสียงของผู้หญิงที่มีสเน่ห์มาก

ราวกับ…

เมื่อฟังแล้วทำให้ต้องหน้าแดงรามไปยันหูกันเลยทีเดียว

เรื่องของสองสามีภรรยา หลินเซียวไม่อยากจะยุ่ง

แต่เสียงนี้มันคล้ายกับเสียงของฉินหว่านเซียวเสียมากกว่า

หลินเซียวขมวดคิ้ว เขาเข็นรถเข็นออกจากประตูห้องเบาๆ ก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ห้องของฉินหว่านชิว

ห้องนอนของฉินหว่านชิวอยู่ข้างๆ ห้องของหลินเซียว

เพราะฉินหว่านชิวดูแลหลินเซียวมาโดยตลอด ดังนั้นเธอจึงพักห้องที่ไม่ไกลกับเขามาก

หลินเซียวยิ่งเข้าใกล้ห้องของฉินหว่านชิว เสียงยั่วยวนนั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

“ไม่ใช่แล้ว!”

เมื่อหลินเซียวตั้งใจฟังดีๆ แล้วก็รู้สึกว่าเสียงของฉินหว่านชิวเหมือนกับกำลังเจ็บปวดอยู่

“แกร่ก!”

หลินเซียวไม่รอช้า เขารีบเปิดประตูและมุ่งหน้าไปยังเตียงของเธอ

ฉินหว่านชิวที่สวมชุดนอนสีฟ้าอยู่บนเตียงทำให้เธอรูปร่างเธอดูสวยงามขึ้นไปอีก

แต่ในตอนนั้นเธอกลับนอนขดตัวกุมมือไว้ที่หน้าท้องอยู่ สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ส่งเสียงร้องออกมาตลอดเวลา

บนหัวเตียงมีชาน้ำตาลทรายแดงเหลืออยู่ครึ่งแก้ว

หลินเซียวเมื่อเห็นอย่างนั้นจึงรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉินหว่านชิวเจ็บท้องมาก ขนาดที่มีคนเข้ามาในห้องเธอยังไม่รู้เลย

“อืม…”

ฉินหว่านชิวกัดฟัน พยายามอดทนกับความเจ็บปวด

“หว่านชิว”

จู่ๆ มือของฉินหว่านชิวก็ถูกมือใหญ่แสนอบอุ่นกุมเอาไว้

มือนั้นทั้งใหญ่และอบอุ่น ทำให้เธอรู้สึกสบายขึ้นมาก

“หลินเซียว คุณ คุณมาได้ยังไง ออกไปเลยนะ!”

ฉินนหว่านชิวลืมตามามองเขาและร้องออกมาด้วยความตกใจ

“อย่าขยับ เดี๋ยวก็จะหายปวดแล้ว”

หลินเซียวจับมือเล็กๆ ของเธอเอาไว้เพื่อหาจุดเหอกู่ เขานวดเบาๆ

“หลินเซียวไม่ได้ผลหรอก”

“แต่ว่าผมจะไม่ให้มีรอบหน้าอีกแล้ว”

“คุณเป็นคนธาตุเย็น ต่อไปผมจะควบคุมอาหารการกินให้คุณเพื่อบำรุงร่างกาย”

หลินเซียววางมือนุ่มนิ่มของฉินหว่านชิวลง ก่อนจะยิ้มให้เธอ

ฉินหว่านชิวสับสนมึนงง

นี่หลินเซียวรักษาได้จริงๆ เหรอ?

แถมยังมีความชำนาญไม่น้อยเลยทีเดียว?

“คุณ…”

ฉินหว่านชิวกัดริมฝีปาก รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หลินเซียวเงยหน้ามามองฉินหว่านชิว เขาใจสั่นไหว

ช่วงที่มีสงคราม ในใจของหลินเซียวต้องการเพียงฆ่าศัตรูเพื่อปกป้องประเทศ

ไม่เคยให้เรื่องผู้หญิงมารบกวนจิตใจ และก็ไม่รู้ด้วยว่าอะไรคือความโรแมนติก

ถึงแม้ในกองทัพนั้นจะไม่ได้ขาดแคลนผู้หญิง และพวกเธอก็ชื่นชอบเขาเป็นพิเศษ แต่เขากลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

ในเวลานี้ ฉินหว่านชิวหน้าแดงอย่างเขินอาย ใบหน้าสวยงามรูปไข่ประดับด้วยเส้นเลือดฝาดสีแดง

ดูแล้วทำให้คนใจสั่นไม่น้อย

หลินเซียวและฉินหว่านชิวสบตากัน บรรยากาศโดยรอบเปลี่ยนแปลงไป

หนุ่มสาวสองคนอยู่ในห้องเดียวกันตอนค่ำมืด

นี่มัน…

“อะแฮ่ม…”

หลินเซียวกระแอมออกมาอย่างเขินๆ

“ผมกลับก่อนนะ”

หลินเซียวหมุนรถเข็นกลับ

ฉินหว่านชิวกัดปากตัวเองเบาๆ มองดูหลินเซียว

“นี่คุณจะไปไหน?”