หลี่หงซินใจเต้นตุบตับ
หลินเซียวนี่คือกำลังโกรธอยู่นั้นเหรอ?
“แกทำงานยังไงของแก?” นายท่านหลี่เองก็ขมวดคิ้วมองหลี่หงซิน
ขณะนี้ หลี่หงซินกระวนกระวายใจมาก
เขา…เขาสั่งให้คนไปช่วยเหลือตระกูลฉินตามคำสั่งของหลินเซียวนี่!
เดิมคิดจะประจบเอาใจต่อหน้าหลินเซียวสักหน่อย ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ?
“เออคือ…คือ…”
หลี่หงซินสมองตื้อทำอะไรไม่ถูก ทว่าจู่ๆ เขาก็นึกถึงข่าวลือบางอย่างขึ้นได้
ได้ยินมาว่าเพราะเรื่องของไอ้โง่หลินเซียว ทำให้ตระกูลฉินไม่ชอบขี้หน้าฉินหว่านชิวเอามากๆ ฉะนั้นแล้วที่หลินเซียวบอกว่าให้ช่วยตระกูลฉิน คือช่วยฉินหว่านชิวหรอกเหรอ!
ในที่สุดหลี่หงซินก็ตระหนักได้ เขาฉลาดมาโดยตลอด แต่กลับโง่กับเรื่องนี้เสียได้
“เออ อออะไรของแก?”
“คุณหลินว่ายังไง แกทำตามนั้นก็พอ!”
นายท่านหลี่แค่นเสียงฮึออกมาพลางจ้องหลี่หงซินเขม็ง
หลินเซียวเป็นผู้มีพระคุณของเขา ถ้าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ยังตอบแทนผู้มีพระคุณไม่ได้ จะทำให้ตระกูลหลี่ถูกคนอื่นนินทาเอาได้
“ครับ! คุณหลิน เดี๋ยวผมจะรีบโทรศัพท์จัดการให้ทันทีครับ” หลี่หงซินพยักหน้าหงึกๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมเดินออกไปข้างนอกทันที
“คุณหลิน ไอ้ลูกหมาคนนี้ทำงานไม่ได้เรื่อง คุณอย่าถือสาเลยนะครับ” นายท่านหลี่ถึงจะหันกลับมาขออภัยหลินเซียว”
“บุญคุณของตระกูลหลิน ผมจะจำไว้ในใจไม่ลืม”
หลินเซียวตอบไม่ตรงคำถาม เพียงแค่โบกมือเบาๆ เท่านั้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นายท่านหลี่ก็โล่งอกขึ้นมาทันที คนฉลาดพูดคุยกัน ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ
ไม่นานหลี่หงซินก็วางสายจากโทรศัพท์ แล้วเดินเข้ามาพร้อมด้วยสีหน้าละอายใจ
“คุณหลิน เรื่องนี้ผมทำพลาดเอง คุณอย่าโกรธเลยนะ”
“ผมสั่งการลงไปแล้ว รับรองว่าคุณต้องถูกใจแน่นอน!” หลี่หงซินมองหลินเซียวพร้อมใช้มือตบหน้าอกเป็นการยืนยัน
“ลำบากนายแล้ว” หลินเซียวพยักหน้าเบาๆ
“ไม่เลยครับ ไม่ลำบากเลย!” หลี่หงซินรีบยกมือขึ้นโบกไปมา สีหน้าดูตะลึงใจเล็กน้อย
หลินเซียวนั่งพูดคุยต่อที่บ้านหลี่อีกพักหนึ่ง พร้อมซักถามอะไรบางอย่าง
ถึงแม้หลินเซียวจะใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเจียงแล้วสองปี ทว่าสองปีนี้เป็นเพราะสติไม่สมประกอบ ทำให้ไม่ค่อยได้ออกจากบ้าน อย่างมากก็แค่ออกมารับแสงแดดที่สวนข้างนอกเท่านั้น
รอยยิ้มนี้ทำให้หลี่หงซินรู้สึกตื้นตันใจแปลกๆ
“เดินทางปลอดภัยครับคุณหลิน ส่วนเรื่องงานที่จะร่วมมือกัน คุณวางใจได้เลยครับ ผมรู้ว่าคุณต้องการอะไร ฉะนั้นเดี๋ยวผมจะจัดการทุกอย่างให้เองครับ”
หลี่หงซินปิดประตูรถให้กับหลินเซียวแล้วเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นอีกครั้ง
“ดี!” หลินเซียวตอบไปคำเดียวแล้วขับรถจากไปทันที
…
เวลาหกโมงเย็น ณ โรมแรมหลงเถิงหลงเถิง ตระกูลฉินกำลังจัดงานเลี้ยงประจำตระกูลอยู่
คุณหญิงฉินได้เชิญญาติโกโหติกาตระกูลฉินมาทั้งหมด ไม่ขาดเหลือแม้แต่คนเดียว
ทั้งหวางเฟิ่ง ฉินเค่อสิง…ครอบครัวของฉินหว่านชิวก็ถูกรับเชิญด้วยเช่นกัน
ฉินหว่านชิวแปลกใจมาก เพราะคุณหญิงฉินไม่สนใจครอบครัวของฉินหว่านชิวเลยแม้แต่นิด เพราะเรื่องของหลินเซียว
นอกจากจะเป็นเรื่องใหญ่มากๆ อย่างเช่นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณหญิงฉินแบบนี้ถึงจะเชิญพวกเขาไปร่วมงานด้วย
ปกติคุณหญิงฉินจะสนิทสนมกับฉินเฟยและฉินซิงอวี่ แทบจะไม่สนใจฉินหว่านชิวเลยแม้แต่นิด
ทว่าที่เชิญพวกเขาไปร่วมงานวันนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องใหญ่อะไรแน่ๆ มิเช่นนั้นคุณหญิงฉินไม่มีทางระดมคนมากขนาดนี้แน่
ครอบครัวฉินหว่านชิวไม่รีรอรีบเก็บของเตรียมตัวไปร่วมงานอย่างรวดเร็ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ดาบพิทักษ์แผ่นดิน
รบกวนอัพเดทเรื่องนี้ให้หน่อยครัย...