เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 69 คำลวง

sprite

พลส่งข่าวควบม้ามาจนถึงทัพไป๋หู่ที่กำลังรอคอยเสบียงอาหาร ชายหนุ่มให้เพื่อนทหารช่วยนำทางไปหากุนซือที่กำลังเคร่งเครียด เนื่องด้วยเสบียงมาถึงล่าช้ากว่ากำหนด

“ท่านกุนซือขอรับ พลส่งข่าวมีข่าวมารายงาน” พลทหารที่นำทางมากล่าว

ฝูซิ่นฮวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองพลส่งข่าวคนเดิมที่นางคุ้นเคย

“คำนับท่านกุนซือ” พลส่งข่าวประสานมือขึ้น “ข้าน้อยมีข่าวจากเมืองหลวงมารายงาน”

“ว่ามา”

“เรียนท่านกุนซือ ก่อนที่ข้าน้อยจะออกจากเมืองหลวงมานั้น ยังไม่มีการตระเตรียมเสบียงใด ๆ สำหรับส่งมาให้ทัพไป๋หู่ เนื่องจาก... เอ่อ...”

“เนื่องจากอะไร” ฝูซิ่นฮวาพูดเสียงเย็น เช่นเดียวกับใบหน้าที่เยือกเย็นลงหลายส่วน

“ยามนี้เว่ยหยางอ๋องลุ่มหลงมัวเมาอยู่กับบรรดาคุณหนูทั้งหลาย มิปรารถนาให้ท่านกลับไปยังเมืองหลวง เขาต้องการให้ท่านเสียชีวิตในสนามรบ เพื่อแต่งตั้งบุตรีของแม่ทัพจูเชวี่ยเป็นชายาเอกขอรับ”

“อย่างนั้นหรือ” ฝูซิ่นฮวาถามเสียงเรียบ สีหน้าดูไม่ออกว่านางกำลังรู้สึกเช่นไร

พลทหารที่อยู่บริเวณรอบ ๆ ต่างหยุดมองกุนซือฝูและพลส่งข่าว บรรยากาศบริเวณนี้ดูเหมือนจะเยือกเย็นลงจนพวกเขารู้สึกหนาวสะท้าน

“แม่ทัพจูเชวี่ยมีบุตรีสามคน คนใดเล่าที่เจ้าว่าสามีข้าปรารถนาจะแต่งตั้งเป็นชายาเอกแทนข้า” ฝูซิ่นฮวาถาม

“เป็นคุณหนูรองขอรับ”

“ที่แท้เป็นนาง” ฝูซิ่นฮวาพยักหน้ารับ “นอกจากนี้ยังมีใครอีกหรือไม่”

“ข้าน้อยไม่กล้าพูด”

“ข้าสั่งให้เจ้าพูด ก็จงพูดมา!”

“เรียนท่านกุนซือ ยามนี้มีสตรีเข้าถวายตัวจำนวนมาก จนข้าน้อยจำได้ไม่หมดว่ามีใครอีกบ้างขอรับ”

“สารเลว!” ฝูซิ่นฮวาร้องออกมาด้วยความโมโห “จับตัวชายผู้นี้!”

พลทหารคนอื่นแม้จะงุนงง แต่ก็รีบปฏิบัติตามคำสั่งของฝูซิ่นฮวาทันที

“ท่านกุนซือ ข้าน้อยทำผิดอะไร!” พลส่งข่าวดิ้นรนขณะถาม

“เจ้าสังหารพลส่งข่าวของข้า ขโมยใบหน้าของเขา แล้วยังกล้าใส่ความสามีข้าอีก ต่อให้สับเจ้าเป็นหมื่นชิ้น ก็ยังไม่สมต่อความแค้นของข้าด้วยซ้ำ!”

ทหารทั้งหมดต่างนิ่งอึ้ง ไม่เว้นแม้กระทั่งพลส่งข่าวที่กำลังถูกตั้งข้อหา

“ข้าไม่เข้าใจว่าท่านกำลังพูดเรื่องอันใด ข้าเป็นคนของท่าน”

“คนของข้าจะวิ่งเข้ามาหาข้าพร้อมคำว่า ‘รายงาน’ โดยไม่จำเป็นต้องรอให้ผู้อื่นแจ้ง”

“ข้าเพียงเป็นห่วงสภาพจิตใจของท่าน หากทราบเรื่องเว่ยหยางอ๋องลุ่มหลงสุรานารี จึงทำผิดพลาดไปบ้าง”

“เจ้าอ้างว่าสามีข้าต้องการแต่งบุตรีคนรองของแม่ทัพจูเชวี่ยขึ้นเป็นชายาเอก ทั้งที่แม่ทัพจูเชวี่ยมีบุตรีเพียงคนเดียวน่ะหรือ!”

“ข้า...”

“กระชากหน้ากากของมันออกมา! ข้าไม่ต้องการให้คนต่ำช้าเช่นนี้อยู่ภายใต้ใบหน้าทหารของข้า!”

ฝูซิ่นฮวายามนี้ดูดุดันยิ่งนัก นางมองพลทหารดึงหน้ากากของพลส่งข่าวออกมาจากพลส่งข่าวตัวปลอม ลักษณะโครงหน้าของชายผู้นี้บ่งบอกชัดเจนว่าเขาเป็นคนต้าเจา

“นับว่าเจ้าเฉลียวฉลาดสมเป็นกุนซือแห่งทัพไป๋หู่” ชายคนร้ายแสยะยิ้ม “แต่ต่อให้ฉลาดเพียงใด ก็มิอาจสู้กับพระปรีชาสามารถขององค์ชายรองแห่งต้าเจาได้”

“เจ้าหมายถึงเจ้าลูกสุนัขเสวียนชิงที่หนีตายไป หลังจากข้ายึดครองฮุยเจาน่ะหรือ” ฝูซิ่นฮวายิ้มเหี้ยม

“บังอาจ!” ชายคนร้ายตะคอก “เจ้ามันก็แค่โสเภณีจากต้าจิน กล้าดีอย่างไรกล่าววาจาเช่นนั้นถึงองค์ชายรอง”

ผลัวะ!

นายกองคนหนึ่งชกหน้าคนร้ายอย่างรุนแรงที่บังอาจลบหลู่กุนซือแห่งทัพไป๋หู่

“ต่อให้ท่านกุนซือคิดจะต่อว่าฮ่องเต้สุนัขของเจ้า นางก็มีสิทธิ์!”

“ไอ้พวกบัดซบ!”

ชายคนร้ายถูกชกอีกรอบ ฝูซิ่นฮวามิได้เอ่ยห้ามคนของตนแต่อย่างใด นางเดินเข้ามาใกล้คนร้าย ก่อนเอ่ยถามในสิ่งที่ต้องการรู้

“เสบียงของข้าอยู่ที่ใด”

ชายคนร้ายหัวเราะ

“ข้าถามว่าเสบียงของข้าอยู่ที่ใด!” ฝูซิ่นฮวาตะคอกถาม

บรรดาทหารทั้งหลายต่างมองฝูซิ่นฮวาอย่างไม่เชื่อสายตา ที่ผ่านมาแม้นางจะเด็ดขาดและเลือดเย็นในบางครั้ง แต่กุนซือสาวก็ไม่เคยแสดงทีท่าโกรธเกรี้ยวเช่นนี้มาก่อน ส่วนฝูซิ่นเล่อนั้นเคยได้ยินจากท่านย่ามาบ้าง ว่าสตรีมีครรภ์มักมีอารมณ์แปรปรวน บางครั้งอ่อนแอซึมเศร้า หากบางครั้งก็ดุดันน่ากลัว

ดูท่าหลานคนนี้คงเอาเรื่องน่าดู ยังมิทันเกิดก็ทำให้มารดากลายเป็นสตรีดุดันไปได้เสียแล้ว

“เสบียงของเจ้า” ทหารต้าเจาผู้นั้นยิ้มหยัน “กลายเป็นของต้าเจาไปแล้ว”

“...”

“เท่านั้นยังไม่พอ ทั้งทหารคุ้มกันเสบียงและพลส่งข่าวของเจ้าล้วนถูกสังหารแล้วทั้งสิ้น”

“กระนั้นหรือ” ฝูซิ่นฮวาแค่นยิ้ม นางดูคล้ายนางเสือที่พร้อมกระโจนเข้าตะครุบเหยื่อทุกเวลา “จับตัวชายผู้นี้ไปขัง ทำอย่างไรก็ได้ไม่ให้มันตาย!”

“ขังหรือขอรับ” เฉาเทียนทวนคำอย่างไม่แน่ใจ

โทษของการปล้นเสบียงนั้นถึงตายมิใช่หรือ?

ขัง” ฝูซิ่นฮวาตอบพร้อมรอยยิ้มเย็น “ข้าเกลียดรอยยิ้มหยันที่ทำราวกับเราเป็นฝ่ายแพ้ ดังนั้น ข้าจะให้มันมีชีวิตอยู่ เพื่อรอดูวันที่เราจะเป็นฝ่ายชิงเสบียงของต้าเจามาได้

ทันทีที่พูดจบ หญิงสาวก็สะบัดชายผ้าเดินจากไป นายทหารคนหนึ่งเดินเข้าไปหาคนร้ายจากต้าเจา ก่อนย่อตัวลงมาพูดคุยด้วย

“ดังที่ท่านกุนซือได้กล่าวไป จงคอยดูความพินาศย่อยยับของทัพต้าเจาได้เลย!”

ทหารคุ้มกันเสบียงของทัพไป๋หู่ แท้จริงแล้วรอดชีวิตมาได้สองคน แม้ว่าจะบาดเจ็บสาหัสก็ตาม ทั้งสองเดินทางด้วยความยากลำบากมาจนถึงหลันเจา เพื่อรายงานเรื่องที่เสบียงถูกปล้น

“องค์ชายรองแห่งต้าเจายกทัพห้าหมื่นบุกมาราวกับจะทำศึกกับเรา ทำให้ฝ่ายเรามิอาจต้าน” พลทหารที่ยังบาดเจ็บรายงาน

“สมควรตาย!” ฝูซิ่นเล่อเขวี้ยงถ้วยชาลงบนพื้นอย่างมีโทสะ

ทัพไป๋หู่ไม่เคยเป็นฝ่ายถูกปล้นเสบียงมาก่อน ยามนี้เหล่านายทหารและพลทหารทั้งหลายจึงไม่อาจเดาได้ว่า แม่ทัพของพวกเขากำลังด่าทอทหารฝ่ายตรงข้ามที่ปล้นเสบียงไป หรือกำลังด่าว่าตนเองที่มิอาจรักษาเสบียงไว้ได้กันแน่

“เจ้าลูกสุนัขเสวียนชิงผู้นี้คิดลองดีกับข้าไม่เลิกรา” ฝูซิ่นฮวาพูดเสียงต่ำ “ข้าจะให้มันชดใช้!”

พลทหารคุ้มกันเสบียงทั้งสองคุกเข่าลงเบื้องหน้าฝูซิ่นเล่อและฝูซิ่นฮวา

ท่านกุนซือ พวกเรามีความผิด มิอาจรักษาเสบียงไว้ได้ ขอท่านแม่ทัพและท่านกุนซือโปรดลงโทษด้วยขอรับ” พลทหารทั้งสองโขกศีรษะกับพื้น

รางวัลของการปล้นเสบียงจากฝั่งศัตรูได้นั้นมีจำนวนสูงเพียงใด การปล่อยให้เสบียงถูกปล้นก็มีโทษทัณฑ์หนักเพียงนั้นเช่นกัน ดังนั้นโทษของพลทหารที่ต้องทำหน้าที่คุ้มกันเสบียงจึงไม่น้อยเลย แต่ฝูซิ่นฮวาก็มีเหตุผลมากพอในการตัดสินโทษพวกเขา

อ่าน เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 69 คำลวง ฟรี

เหมยฮวาบัญชาการ series โดย จิ้นอิ๋ง เป็นนิยายรักจีนที่ได้รับการอัปเดตอย่างสมบูรณ์ที่ Booktrk อ่าน บทที่ 69 คำลวง และบทต่อไปของนิยาย เหมยฮวาบัญชาการ ได้ที่นี่

คุณสามารถดาวน์โหลดนิยาย เหมยฮวาบัญชาการ ได้ฟรีที่เว็บไซต์ novelones.com

การค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 69 คำลวง

นวนิยาย เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 69 คำลวง

เหมยฮวาบัญชาการ pdf