ฉินหงเหยียนพยักหน้ารับ
เมื่อเขาเห็นหญิงสาวกลับมามีเรี่ยวแรงอีกครั้งแล้วประคองหญิงสาวลงจากเตียงจากนั้นจึงกล่าว “หงเหยียน พวกเราไปกันเถอะ ไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว”
ซีกวาที่อยู่ข้างๆ ก็กล่าวขึ้นมา“จริงด้วยครับ คุณหงเหยียนรีบออกไปจากที่นี่กับคุณชายเย่เถอะนะครับ โชคดีที่คุณชายมาทันเวลา ไม่อย่างนั้นคนตระกูลสวี่อาจจะทำอะไรคุณอีกก็ได้”
แต่ว่าใครจะรู้เมื่อฉินหงเหยียนลงจากเตียงแล้วกลับผลักมือเขาออกน้อยๆ
“เย่เฉิน ฉันซาบซึ้งมากที่คุณช่วยฉัน แต่ว่าขอโทษมากๆ เลยนะ ฉันคงไม่ไปกับคุณ”
“อะไรนะ?”
เย่เฉินงุนงง ทำไมฉินหงเหยียนถึงไม่ยอมไปกับตนเอง!
“แต่คนบ้านนี้ทำกับคุณขนาดนี้แล้ว คุณยังจะแต่งเข้าบ้านหลังนี้อีกเหรอ?” เย่เฉินตะโกน
ฉินหงเหยียนกล่าวต่อ “สวี่โม่โม่ก็คือสวี่โม่โม่ สวี่ฉู่หมิงก็คือสวี่ฉู่หมิง คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยคือสวี่ฉู่หมิง”
คิดไม่ถึงว่าฉินหงเหยียนจะแยกแยะพวกเขาสองคนออกจากกันอย่างชัดเจน ไม่พาลโกรธสวี่ฉู่หมิงเพียงเพราะลูกสาวเขาทำผิด
กระทั่งสวี่โม่โม่ที่อยู่ข้างๆ ยังกล่าว “ฉินหงเหยียน ในเมื่อเธอจะมีผู้ชายที่รักเธอขนาดนี้ ทำไมต้องตามตอแยพ่อฉันไม่หยุดด้วยล่ะ?”
ตอนนี้เย่เฉินกำลังเดือดปุดๆ ระบายใส่ฉินหงเหยียนก็ไม่ได้ เขาทำได้เพียงหันไประบายโทสะที่มีกับสวี่โม่โม่
“หุบปากไปเลย! หงเหยียนไม่เคยตอแยพ่อคุณ พ่อเดียรัจฉานของคุณต่างหากที่ตามตอแยหงเหยียน!”
เย่เฉินเห็นฉินหงเหยียนแน่วแน่ ก็รู้ทันทีว่าหากตนเองไม่ไปเจอสวี่ฉู่หมิง แล้วคุยกับอีกฝ่ายให้รู้เรื่อง เรื่องนี้จะไม่จบแน่!
พอดีกับที่ตอนนี้เขากำความลับเรื่องความผิดของลูกสาวอีกฝ่าย
“ลากสามคนนี้ออกไป!
“ครับ!”
เย่เฉินลากสวี่โม่โม่ไปที่ห้องรับแขก จากนั้นก็เก็บแก้วไวน์ของฉินหงเหยียนไปด้วยเพื่อเป็นหลักฐาน
“สวี่โม่โม่ พวกเธอสามคนวางยา ตอนนี้หลักฐานชัดเจน ฉันมีคลิปจากกล้องวงจรปิด พวกเธอจะไปมอบตัวหรือว่าจะให้ฉันแจ้งความ”
เย่เฉินมองทั้งสามคนพลางใช้ภาษาอังกฤษถามพวกเขา
พอได้ยินเย่เฉินบอกว่าจะแจ้งความ ฝรั่งสองคนก็ตกใจจนแข้งขาอ่อนร่วงลงไปกองกับพื้น
พวกเขาเป็นชาวต่างชาติ แต่ถ้าทำผิดกฎหมายที่นี่ก็ต้องเข้าคุกเหมือนกัน
สวี่โม่โม่กัดริมฝีปากแล้วถาม “ฉันต้องทำยังไงนายถึงจะปล่อยฉันไป?”
เย่เฉินกล่าว “โทรหาพ่อเธอบอกให้เขามาสลับตัวกับพวกเธอ ฉันให้เวลาสามชั่วโมง ภายในสามชั่วโมงนี้ ถ้าเขาไม่โผล่หัวออกมา ฉันจะส่งพวกเธอเข้าคุก!”
สวี่โม่โม่รู้ดีกว่าเย่เฉินไม่ได้ล้อเล่น หล่อนจึงต้องจำใจโทรหาพ่อตนเอง
……
เที่ยงคืน
ณ InterContinental Hotels
เย่เฉินและลูกน้อง รวมไปถึงพวกสวี่โม่โม่ ต่างก็อยู่ในห้องเพรสซิเด้นท์สูท
เย่เฉินเห็นสวี่ฉู่หมิงก็ผุดลุกขึ้นจากที่นั่ง ตอนนี้เขาไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้ได้อีก
“สวี่ฉู่หมิง คุณใจกล้ามากนะที่กล้าแย่งผู้หญิงของผม!”
สวี่ฉู่หมิงล้วงกล่องบุหรี่ออกมา สูบบุหรี่แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “น้องชาย ฉินหงเหยียนไม่ได้แต่งงานเสียหน่อย ส่วนใครจะเป็นเจ้าบ่าวก็ต้องพึ่งความสามารถของตัวเอง นายไม่มีปัญญาทำให้หล่อนแต่งกับนาย นั่นเป็นเพราะนายอ่อนเอง จะโทษฉันได้ไง!”
“รนหาที่ตาย!”
พวกซีกวาและหลิวเจิ้งคุนหัวเสีย เตรียมจะลงมือทำร้ายสวี่ฉู่หมิง
แต่ก็ได้ยินเสียงหวังเอ้อร์เชอดังมาจากที่ประตู “ตำรวจมา!”
เย่เฉินยกมือขึ้น เป็นสัญญาณห้ามไม่ให้คนของเขาลงมือ
สวี่ฉู่หมิงตั้งใจจะมาพบเย่เฉิน เขาย่อมต้องมีการเตรียมตัวเอาไว้ก่อน ไม่เพียงแต่แจ้งตำรวจแต่ยังพาลูกน้องมาด้วย แถมลูกน้องที่พามาด้วยนั้นก็เยอะกว่าลูกน้องของเย่เฉินมากด้วย
อย่างไรเสียที่นี่คือเมืองเสินเฉิง เป็นพื้นที่ของเขา
สวี่ฉู่หมิงไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย “เย่เฉิน นายคงจะรู้ว่าฉันพนันกับหงเหยียนเรื่องแต่งงานภายในครึ่งปีใช่ไหมล่ะ? ฉันเดิมพันกับหล่อนว่าภายในครึ่งปีพวกนายสองคนต้องเลิกกัน เพราะฉันรู้ว่านายอายุน้อยเกินไป หงเหยียนอยู่กับนายแค่เพราะหล่อนรู้สึกแปลกใหม่ หล่อนไม่เคยมีแฟนเด็ก ดังนั้นเลยคบหากับนาย แต่ระยะเวลาครึ่งปีก็นานพอจะทำให้หล่อนเบื่อแล้ว
พอถึงตอนนั้นหล่อนก็รู้เองว่าควรเลือกผู้ชายที่โตกว่า พร้อมกว่าอย่างฉัน บวกกับที่ชีวิตส่วนตัวของนายก็ออกจะวุ่นวาย เดี๋ยวก็เมียเก่า เดี๋ยวก็ลูก หงเหยียนไม่อยากเป็นแม่เลี้ยงให้ลูกนายหรอกนะ เย่เฉินในฐานะที่นายเป็นผู้ชาย ก็ควรจะทำใจกว้างๆ หน่อยนะ ถ้าหากว่าวันนี้คนที่หงเหยียนเลือกคือนาย ฉันก็จะอวยพรพวกนายจากใจจริง ที่นายทำอยู่ตอนนี้มันเพื่ออะไร?”
สวี่ฉู่หมิงสูบบุหรี่แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อนายอยากรู้มากขนาดนั้น ก็ได้ฉันจะบอกนาย แต่ว่าฉันกลัวว่าถ้านายรู้แล้วจะรับไม่ได้น่ะสิ ฮ่าๆ ฉันกับหล่อนรำลึกอดีตเมื่อสิบปีก่อนด้วยกัน ความทรงจำที่สวยงามในตลอดสามปีของพวกเรา
ยิ่งย้อนอดีตกันเท่าไหร่ พวกเราสองคนก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง คืนวันนั้นเราดื่มกันนิดหน่อย ดื่มไปดื่มมาก็อดคิดถึงวันเวลาดีๆ ที่มีด้วยกันไม่ได้ เลยห้ามใจไม่ไหวนอนด้วยกันเข้า หลังจากนั้นหล่อนก็รู้สึกว่าทำผิดต่อนาย เลยตัดสินใจเลิกกับนายเรื่องมันก็มีแค่นี้เอง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เขยที่โดนทิ้ง (แท้จริงแล้วเป็นประธานบริษัท!?)