เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 543

ตอนที่ 543 ภาพอักษรพู่กันของนายท่าน

ฟิ้ว !

วินาทีที่กู่เจิงเฟิงนำภาพอักษรพู่กันลึกลับออกมา

คลื่นพลังอันรุนแรงสายหนึ่งพลันสาดส่องออกมา ก่อนแผ่ออกไปไกลหลายหมื่นจั้ง ทำให้เมฆสีดำที่หนาทึบนั้นกระจายตัวออก

เป็นภาพที่น่าตื่นตระหนกยิ่งนัก !

ทั่วทั้งฟ้าดินพลันเปลี่ยนสี นอกจากสีดำแล้วทั้งหมดล้วนฉาบด้วยสีขาว ราวกับภาพท้องฟ้าขาวดำที่เกิดการแปรปรวน

ทันใดนั้น หมู่เมฆบนศีรษะของกู่เจิงเฟิงพลันพลุ่งพล่านขึ้น มังกรสายฟ้าอันทรงพลังไร้ที่เปรียบตัวหนึ่งโผล่ศีรษะขนาดใหญ่ออกมา

โฮก !

เมื่อเสียงมังกรคำรามดังขึ้นอย่างกะทันหัน ห้วงอากาศโดยรอบพลันปรากฏรอยแยกมากมายขึ้น

มิเพียงเท่านั้น วินาทีที่มังกรสายฟ้าโผล่ศีรษะออกมา

พลานุภาพอันน่ากลัวก็ได้ระเบิดขึ้น และหวังให้พลังที่ระเบิดออกมา ทำให้จิตวิญญาณของกู่เจิงเฟิงผู้รับการทดสอบจากสวรรค์แตกสลาย

ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อนั่น ก็คือ พลานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่ห่อหุ้มพลังแห่งกฎไร้เทียมทานเอาไว้ เมื่อปะทะเข้ากับอักษรพู่กันภาพนี้ กลับมลายหายไปราวกับมิเคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน

เมื่อเห็นดังนั้น มุมปากของกู่เจิงเฟิงก็ยกขึ้น อดมิได้ที่จะเอ่ยอย่างตื่นตระหนกภายในใจว่า “หากภาพอักษรพู่กันภาพนี้เป็นฝีมือของท่านเย่ผู้นั้นจริง เช่นนั้นท่านเย่ผู้นี้จะน่ากลัวเกินไปแล้วกระมัง”

“แม้ทัณฑ์สวรรค์พิฆาตจะรุนแรงกว่าปกติ ทว่าภายในภาพอักษรพู่กันภาพนี้แฝงพลังที่ลึกลับเช่นไรเอาไว้กันแน่ ถึงสามารถดูดกลืนทัณฑ์สวรรค์พิฆาตที่แฝงพลานุภาพฟ้าดินเข้าไปจนหมด น่าเหลือเชื่อ นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก”

โฮก !

มิกี่อึดใจต่อมา เสียงมังกรคำรามก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เนื่องจากภาพอักษรพู่กันได้ดูดกลืนพลานุภาพฟ้าดินลงไป ทำให้ทัณฑ์สวรรค์พิฆาตในเวลานี้ได้ระเบิดพลังทั้งหมดออกมา

เพียงเสี้ยววินาที มังกรสายฟ้าที่เกิดจากทัณฑ์สวรรค์พิฆาตก็ค่อย ๆ เลือนรางลง และกลายเป็นสายฟ้ามากมายฟาดฟันลงมาใส่ภาพอักษรพู่กัน ที่ลอยอยู่บนศีรษะของกู่เจิงเฟิง

และในตอนนั้นเอง ภาพอักษรพู่กันก็เกิดสั่นสะเทือนน้อย ๆ จิตกระบี่อันน่ากลัวสองชนิด ก็ได้แผ่พลังทำลายล้างออกมาในทันใด

เพียงชั่วประกายไฟแลบ

กระบี่สีขาวและดำอันพิสดารสองเล่ม ก็พุ่งออกมาจากภาพอักษรพู่กัน

กระบี่ทั้งสองเล่มนี้ดูเหมือนว่าจะก่อเกิดขึ้นมาจากต้นกำเนิดวิถีกระบี่ในตำนาน จึงห่อหุ้มไปด้วยพลังทำลายล้างที่ทรงพลัง จากนั้นก็กวัดแกว่งขึ้นไปด้านบนทันที

ตู้ม !

กระบี่คู่ขาวดำปะทะเข้ากับทัณฑ์สวรรค์พิฆาตมากมาย จนเกิดการสั่นสะเทือนและเสียงดังสนั่นหวั่นไหวออกมา

ทันใดนั้น คลื่นพลังอันน่ากลัวก็สาดส่องออกมาอย่างต่อเนื่อง

ทุกที่ที่คลื่นพลังเคลื่อนผ่าน ห้วงอากาศภายในรัศมีพันลี้ก็พังทลายลง กลายเป็นประกายไฟอันเจิดจ้าสาดกระเซ็น สว่างไสวไปทั่วทั้งท้องฟ้า

กลายเป็นภาพที่ชวนตื่นตระหนกอย่างมาก

ทว่าหลังจากทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ปรากฏสู่สายตาของกู่เจิงเฟิง แม้แต่เขาที่มีจิตใจมั่นคง ยังอดมิได้ที่จะรู้สึกสั่นคลอนขึ้นมา

เมื่อเห็นกระบี่คู่ขาวดำปะทะเข้ากับทัณฑ์สวรรค์พิฆาต และมิมีทีท่าว่าจะอ่อนกำลังลงแม้แต่น้อย

มิหนำซ้ำยังทะยานขึ้นด้านบนอย่างต่อเนื่อง และดูเหมือนว่าจะเป็นทัณฑ์สวรรค์พิฆาตที่ค่อย ๆ อ่อนกำลังลง

‘นี่มัน ? ? ? ’

‘นี่มัน ! ! ! ’

‘ทัณฑ์สวรรค์พิฆาตที่ทรงพลังเช่นนี้ยังมิสามารถต้านทานการโจมตีของกระบี่คู่ขาวดำนี้ได้ ! ’

‘เช่นนี้ก็หมายความว่ากระบี่คู่ขาวดำนี้มิเพียงแต่ทำลายทัณฑ์สวรรค์พิฆาตได้ แต่ยังต่อกรกับพลังแห่งกฎของสวรรค์บูรพาได้อีกด้วยงั้นหรือ ? ’

‘แล้วต่อจากนี้จะเกิดสิ่งใดขึ้นอีก ? ’

‘มิน่าเชื่อ ! ’

‘มิกล้าจินตนาการจริง ๆ ! ’

สูด !

กู่เจิงเฟิงสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ด้วยความหวาดหวั่น พลางพึมพำออกมาว่า “พลังจู่โจมของอักษรพู่กันภาพนี้ดูรุนแรงยิ่งนัก หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจะเกิดอันใดขึ้น ข้ามิกล้าที่คิดเลยจริง ๆ ”

“ควรทำเช่นไรดี ? เจิ้นผิง ท่านเย่ที่เจ้าเอ่ยถึงผู้นั้นเวลานี้อยู่ที่สวรรค์บูรพาหรือไม่ ? ”

“หากเขาอยู่ล่ะก็ เชื่อว่าจะต้องสัมผัสได้อย่างแน่นอน และขอให้เขาช่วยเก็บภาพอักษรพู่กันนี้ได้หรือไม่ เพราะหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ข้ามิกล้าคิดจริง ๆ ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นอีก”

……

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน