ตอนที่ 563 พวกเรานั่งลงคุยกันดีกว่า
ขณะที่ทั่วทั้งสวรรค์บูรพาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างจากหน้ามือเป็นหลังมืออยู่นั้น สรรพสิ่งนับมิถ้วนต่างก็กำลังคาดเดาถึงตัวตนที่แท้จริงของนายท่านของเหล่ายอดฝีมือที่ไร้เทียมทานเหล่านี้
ใช้เวลาเพียงมิกี่วัน
เรือวิเศษที่พวกเย่ฉางชิงโดยสารมา ก็เข้าสู่เขตหยวนโจวอันเป็นที่ตั้งของเผ่าสวรรค์
“ท่านเย่ พวกเราได้เข้าสู่เขตแดนของหยวนโจวแล้ว ส่วนเผ่าสวรรค์ของข้าอยู่ทางทิศใต้ของหยวนโจวเจ้าค่ะ”
อวิ๋นจงเอี้ยนเดินมาหยุดอยู่ข้าง ๆ เย่ฉางชิง ก่อนจะเอ่ยพร้อมกับคำนับน้อย ๆ
เย่ฉางชิงพยักหน้ารับรู้ จากนั้นก็โบกมือส่งสัญญาณให้อวิ๋นจงเอี้ยนถอยออกไป
“ซู่ซู่”
เย่ฉางชิงถอนสายตากลับมา แล้วจึงหมุนกายไปหาหนิงซู่ซู่ พลางเอ่ยเรียกเสียงเบา
บรรพบุรุษนิกายกระบี่สวรรค์ผู้นี้ตามเขามา ก็นับว่าเป็นคู่บำเพ็ญเพียรในนามของเขาในตอนนี้
ส่วนตู๋กูชิงเฟิงตอนนี้เป็นผู้สืบทอดหญิงของเผ่าสวรรค์ และเคยเป็นคู่บำเพ็ญเพียรที่โลกเบื้องล่างของเขามาก่อน
อีกทั้งพวกนางก็ล้วนมองว่าเขาเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานในตำนานอันใดนั่น เช่นนั้นยอดฝีมือที่ไร้เทียมทาน ข้างกายจะมีคู่บำเพ็ญเพียรสักสองสามคนก็คงมิน่าเกลียดเกินไปหรอกกระมัง ?
อีกอย่างก็มีเพียงแค่พวกนางสองคนเท่านั้น
สิ้นเสียง หนิงซู่ซู่ที่ก้าวเข้าสู่ระดับเทพพิภพได้สำเร็จ เวลานี้จึงดูงดงามโดดเด่นยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า
นางนิ่งเงียบอยู่ชั่วขณะ จากนั้นก็ถอนสายตากลับมา พลางเอ่ยกับเย่ฉางชิงด้วยรอยยิ้ม “ฉางชิง ข้ารู้ว่าเจ้าจะเอ่ยอันใด ข้ามิโทษเจ้า ผู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นเจ้า มิว่าสตรีนางใดล้วนไหวหวั่นเพราะเจ้าเป็นธรรมดา’
“และที่เจ้ายังคิดถึงจิตใจของข้า เท่านี้ข้าก็ดีใจมากแล้ว”
เย่ฉางชิง “……”
หนิงซู่ซู่ค่อย ๆ ยื่นมือออกไป จัดคอเสื้อให้เย่ฉางชิงเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “ผู้สืบทอดหญิงของเผ่าสวรรค์ท่านนี้ได้รับความรักจากเจ้า แสดงว่าจะต้องเป็นสตรีที่โดดเด่นแห่งยุคใช่หรือไม่ ? ”
มุมปากของเย่ฉางชิงโค้งขึ้นก่อนจะยิ้มหยันให้ตนเอง พลางเอ่ยอย่างมิเต็มเสียงว่า “ถูกต้อง นางเป็นสตรีที่โดดเด่นแห่งยุคจริง ๆ ”
“นางก็เหมือนกับเจ้า บำเพ็ญเพียรวิถีดนตรีเช่นกัน”
หนิงซู่ซู่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอย่างหยอกเย้าว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นถึงเวลาพวกเราสองคนคงต้องประลองฝีมือกันหน่อยแล้ว”
เย่ฉางชิงยิ้มออกมา ก่อนจะลองยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง และดึงหนิงซู่ซู่เข้ามากอด
ร่างอ้อนแอ้นของหนิงซู่ซู่สะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้ารูปไข่ปรากฏรอยแดงระเรื่อจากความเขินอายขึ้นทั้งสองข้างแก้ม
เพราะนับตั้งแต่นางบำเพ็ญเพียรมา นี่ถือเป็นครั้งแรกที่นางใกล้ชิดกับบุรุษมากถึงเพียงนี้
ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกดึงเข้าไปกอดไว้อีกด้วย
นับตั้งแต่ที่นางได้พบเย่ฉางชิงที่เมืองกระบี่สวรรค์ นางก็เอาแต่คิดถึงภาพเช่นนี้ ความใกล้ชิดเช่นนี้นับครั้งมิถ้วน
ในตอนนั้นเอง อวิ๋นจงเอี้ยนที่หันกลับมาอีกครั้ง เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าแม้ภายในใจอดที่จะรู้สึกอิจฉามิได้ ทว่าใบหน้าขาวผ่องนั้นก็ยังคงมีรอยยิ้มเรียบ ๆ ประดับเอาไว้
จนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม
เรือวิเศษที่มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ ในที่สุดก็เข้าสู่เขตแดนของเผ่าสวรรค์
ไกลออกไปมีเมฆหมอกปกคลุมอยู่หนาทึบ ขุนเขาเรียงรายสลับซับซ้อน ทิวทัศน์อันงดงามชวนมอง
ส่วนลึกเข้าไปในทิวเขา มีอาคารโบราณเรียงรายให้เห็นอยู่ราง ๆ บางครั้งก็มีลำแสงอันตระการตาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นระยะ
มิเพียงเท่านั้น ยังมีน้ำตกและเกาะลอยฟ้า เสียงวิหคขับขาน หมอกแสงเปล่งประกายระยิบระยับไปทั่วบริเวณ
เมื่อมองดูแล้วราวกับแดนสวรรค์ก็มิปาน
เนื่องจากเป็นช่วงปลายยุค ความโกลาหลอันดำมืดได้ก่อกำเนิดขึ้น
รอบนอกของเผ่าสวรรค์เวลานี้จึงมีผู้แข็งแกร่งวิถีเซียนจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานระดับบรรพบุรุษมาประจำการอยู่ด้วย
เมื่อเรือวิเศษลำนี้ปรากฏขึ้นบนท้องนภา
ทันใดนั้น เบื้องล่างก็เกิดความโกลาหลขึ้นภายในพริบตา
“ดูนั่น เรือวิเศษ ! ”
“เจ้าเด็กคนนี้ ยังกล้าใช้มุกเดิมมาหลอกข้าอีกเยี่ยงนั้นหรือ วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนพ่อเจ้าเอง”
“ท่านอาหลาน ครั้งนี้ข้ามิได้โกหกท่านนะขอรับ นั่นเป็นเรือวิเศษที่เทียบได้กับสมบัติล้ำค่าของท่านบรรพบุรุษท่านนั้นจริง ๆ ขอรับ”
“หืม ? เป็นเรือวิเศษของบรรพบุรุษท่านนั้นจริง ๆ ด้วย”
“พวกเจ้ารีบไปแจ้งคนอื่น ๆ ให้ออกมาต้อนรับท่านบรรพบุรุษเดี๋ยวนี้”
“ท่านอาหลาน ท่านว่าคนที่นามว่าเย่ฉางชิงอันใดนั่น จะน่าไร้เทียมทานดังเช่นที่อวิ๋นซีกล่าวเอาไว้หรือไม่ขอรับ ? ”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน