เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 576
ตอนที่ 576 วิถีพิฆาต ทวนอัคคี
เมื่อเห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวและพลานุภาพที่ต้นหลิวประหลาดต้นนั้นแผ่ออกมา
แม้กระทั่งสุนัขดำที่หน้าด้านไร้ยางอายก็ยังตั้งท่าพร้อมสู้ตาย
ทันใดนั้นเหล่าผู้แข็งแกร่งของเผ่าสวรรค์ก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป ก่อนจะหันไปสบตากัน
‘นี่มัน ? ? ? ’
‘นี่มัน ! ! ! ’
‘นี่มันเรื่องอันใดกัน ! ’
‘เหตุใดจู่ ๆ พวกเขาทั้งสองถึงตั้งท่าทางพร้อมสู้ตายเช่นนี้’
‘พวกเรายังมิทันทำอันใดเลยนะ’
‘หรือเป็นเพราะพวกเราสองคนเอ่ยอันใดผิดไป ? ’
‘เป็นไปมิได้ ! ’
‘เมื่อครู่เพิ่งจะเริ่มเอ่ยท้าทายกันเท่านั้น ทุกคนยังมิทันทำสิ่งใดเลย’
‘แต่สตรีลึกลับนางนี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก’
‘แม้ว่าไอพลังวิถีเซียนจะอยู่ในระดับเซียนเท่านั้น แต่เหตุใดบนกายของนางจึงแผ่พลานุภาพอันน่าสะพรึงกลัว และจิตแท้ของมหามรรคาจำนวนมหาศาลเช่นนี้ออกมาได้ ? ’
‘นี่คือตบะบารมีระดับเซียนจริงหรือ ? ’
‘ตบะมีระดับเซียนเหมือนกัน แต่พวกเราช่างอ่อนด้อยยิ่งนัก ! ’
‘จริงสิ ! ’
‘นึกออกแล้ว ! ’
‘เมื่อครู่ท่านบรรพบุรุษเอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง ว่าคนที่พวกเขาตามหาเป็นคนน่ารังเกียจอันใดนั่น ! ’
คิดถึงตรงนี้ ทุกคนต่างก็หันไปมองบรรพบุรุษเผ่าสวรรค์ท่านนั้น ที่เวลานี้กลับมีสีหน้าตื่นตระหนก ท่าทางเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อเช่นกัน
เพราะบรรพบุรุษเผ่าสวรรค์ท่านนี้ เป็นผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานที่สะกดตบะบารมีของตนเองมาหลายแสนปี
อีกทั้งเขายังรู้แจ้งในวิถีของตนถึงระดับสูงสุดแล้ว
ทว่าบัดนี้เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงไอพลังมหามรรคาที่แผ่ออกมาจากกายของเทพหลิว จึงได้แต่ลอบทอดถอนใจออกมาอย่างอดมิได้
‘เจ้าเด็กคนนี้มีตบะบารมีเพียงระดับเซียนแท้ ๆ แต่เหตุไฉนถึงสามารถรู้แจ้งในวิถีของตนถึงระดับสูงส่งเช่นนี้ได้’
‘น่าเหลือเชื่อ ! ’
‘ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก ! ’
‘อีกทั้งหลังจากระดับเทวาขึ้นไปแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรล้วนใช้การรู้แจ้งในวิถีของตนในการต่อสู้กัน’
‘ดังนั้นหากสู้กันขึ้นมาจริง ๆ ข้าคงมิอาจเอาชนะได้เลย’
‘ในทางกลับกัน การที่นางจะเอาชนะข้าก็มิใช่เรื่องง่ายเช่นกัน แต่หากนางพุ่งเป้าไปที่คนอื่น ๆ ข้าจะขวางนางได้เยี่ยงนั้นหรือ ? ’
‘อีกอย่างผู้ใดกันที่ไปเอ่ยมิคิด ไปล่วงเกินคนประหลาดเช่นนี้เข้า’
หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักพัก บรรพบุรุษเผ่าสวรรค์ท่านนี้ก็ลอบกลืนน้ำลายลงคอ พลางเอ่ยอย่างประนีประนอมว่า “เด็กน้อย ความโกลาหลอันดำมืดได้เริ่มขึ้นแล้ว ผ่านไปอีกชั่วระยะเวลาหนึ่งข้าจะปลดผนึกบนกายออก เพื่อตามหาโอกาสขึ้นไปยังแดนเซียนโบราณที่เส้นทางโบราณ”
“ดังนั้นพวกเจ้าไปซะเถอะ ข้ามิอยากสู้ในศึกที่ต้องบาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่”
แม้ว่าเทพหลิวจะยังมิได้เอ่ยสิ่งใด ทว่าราชันทมิฬที่ดวงตาเป็นประกายสีแดงก่ำ กลับอดทนมิไหวอีกต่อไป
“ตาแก่ เจ้าอย่าได้เอ่ยมากความ”
ราชันทมิฬคำรามเสียงดังใส่บรรพบุรุษของเผ่าสวรรค์ท่านนั้น “กล้าเอ่ยวาจาจาบจ้วงนายท่าน หากเจ้าฆ่าตัวตายตรงนี้ ข้าและพี่ต้นไม้จะยอมปล่อยเผ่าสวรรค์ของพวกเจ้าไป”
“มิเช่นนั้นวันนี้จะเป็นวันตายของเผ่าสวรรค์ของพวกเจ้า”
ได้ยินดังนั้น บรรพบุรุษของเผ่าสวรรค์ท่านนั้น พลันหนังตากระตุกขึ้นมาทันที มุมปากกระตุกยิ้มเย็นออกมา
“ดูเหมือนว่าเรื่องในวันนี้คงจะมิสามารถจบลงได้ด้วยดีอีกแล้ว”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน