เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 582

ตอนที่ 582 นายท่านของท่านแซ่เย่ใช่หรือไม่ ?

‘ข้า ? ’

‘ให้จบที่ข้างั้นหรือ ? ’

อวิ๋นชิงเฟิงใจสั่นสะท้านขึ้นมา ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยพลันเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เขากวาดตามองสายตาแปลก ๆ ของทุกคน ก่อนจะหันไปมองทางเทพหลิวและราชันทมิฬที่อยู่ไกลออกไปหลายร้อยจั้ง และสมบัติเซียนนับร้อยชิ้น

หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักพัก อวิ๋นชิงเฟิงก็แหงนหน้าขึ้นฟ้าพร้อมทั้งหัวเราะออกมาเสียงดัง

“น่าขัน ช่างน่าขันยิ่งนัก ! ”

“ข้า อวิ๋นชิงเฟิง นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่วิถีเซียน จนมิรู้ว่าอยู่มานานเท่าใด”

“เพื่อสักวันหนึ่งจะสามารถขจัดคำสาปที่ติดกายและก้าวเข้าสู่เส้นทางโบราณ และขึ้นไปยังแดนเซียนโบราณในตำนาน ข้าต้องคอยสะกดตบะบารมีของตนเอาไว้ด้วยความยากลำบากตลอดมา”

“มาบัดนี้เพียงเพราะคำกล่าวแค่ ประโยคเดียว กลับต้องชดใช้ด้วยทุกอย่างที่มี มิยอม ข้ามิยอม ! ”

อวิ๋นชิงเฟิงเอ่ยขึ้นพลางก้าวออกไปกลางอากาศ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขื่นขม

ทว่าวินาทีที่เขาก้าวออกจากค่ายกลโบราณ

รอบกายพลันอบอวลไปด้วยแสงที่เปล่งประกายออกมา พลังปราณปะทุขึ้น แผ่คลื่นแสงเป็นชั้น ๆ อย่างต่อเนื่อง

“แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น การจะให้ข้าตัดทอนตบะบารมี และยอมตายอยู่ที่นี่ ข้าก็ทำมิได้เช่นกัน”

อวิ๋นชิงเฟิงน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างอดมิได้ จากนั้นจึงแหงนหน้าขึ้นฟ้าพร้อมกับคำรามเสียงต่ำออกมาว่า “ข้าอุทิศตนแก่เต๋า ทว่าเพื่อเผ่าสวรรค์ที่อยู่มายาวนาน ต่อให้ต้องดับสูญ ข้าจะขอตายใต้ทัณฑ์สวรรค์เท่านั้น”

เอ่ยเพียงเท่านั้น อวิ๋นชิงเฟิงก็ปลดผนึกบนกายออกทันที พลังพลุ่งพล่านจนถึงขีดสุดภายในพริบตา

ตู้ม !

หลังจากเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นภายในร่างกายของเขา

พลังที่ปกคลุมร่างของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง พร้อมแผ่ไอพลังมหามรรคาจาง ๆ ออกมา

ถูกต้อง !

เพียงมิกี่อึดใจ

เขาก็ก้าวข้ามจากระดับเซียนขั้นสูงสุดเข้าสู่ระดับเทพพิภพในตำนานทันที

และในตอนนั้นเอง กฎอันไร้รูปร่างในบริเวณนั้นราวกับสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของอวิ๋นชิงเฟิง

ทันใดนั้น ท้องฟ้าที่เคยสดใส พลันแปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้มขึ้นมาในทันใด

มินานเมฆก็คล้อยต่ำลง สายฟ้าสีขาวสาดส่องออกมาจากส่วนลึกของหมู่เมฆอย่างต่อเนื่อง ทำให้บริเวณนั้นสว่างวาบขึ้นมาภายในพริบตา

ขณะเดียวกัน พลานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวกลุ่มหนึ่งก็เริ่มแผ่มาปกคลุม

อวิ๋นชิงเฟิงและอวิ๋นจงเอี้ยนสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะมองคนในเผ่าที่อยู่ทางด้านหลัง จากนั้นก็แปลงกายเป็นแสงอันเจิดจ้าทะยานขึ้นฟ้าไป

เมื่อเห็นภาพอันน่าเศร้านี้

มิว่าจะเป็นเหล่าผู้อาวุโสหรือผู้แข็งแกร่งของเผ่าสวรรค์ ต่างก็ส่ายหน้าพลางถอนหายใจออกมาอย่างอดมิได้

เพราะการก้าวจากระดับเซียนไปยังระดับเทพพิภพนั้น ต้องทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป

ทว่าอวิ๋นชิงเฟิงเดิมทีจิตเต๋าของเขาก็ได้รับความเสียหายอยู่แล้ว ยังฝืนทะลวงพันธนาการสุดท้ายเพื่อก้าวเข้าสู่ระดับเทพพิภพอย่างบ้าบิ่นเช่นนี้

อีกอย่างกฎอันไร้รูปร่างมีเจตจำนงและพลานุภาพที่ทรงพลังยิ่ง หากมีคนไปแตะต้องสระสายฟ้าเข้า ก็จะทำให้เกิดทัณฑ์สวรรค์พิฆาตที่รุนแรงที่สุดขึ้น

ส่วนอวิ๋นชิงเฟิงนั้นทัณฑ์สวรรค์พิฆาตยังมิทันฟาดฟันลงมา เขากลับพุ่งขึ้นไปหาเสียเอง

เช่นนี้จึงมิต่างอันใดกับการสบประมาทเจตจำนงและพลานุภาพของกฎสวรรค์บูรพา

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ อวิ๋นชิงเฟิงจะต้องดับสูญภายใต้ทัณฑ์สวรรค์พิฆาตอย่างแน่นอน

เปรี้ยง……

ทันทีที่อวิ๋นชิงเฟิงทะยานเข้าไปในหมู่เมฆ

ส่วนลึกของหมู่เมฆพลันเกิดเสียงดังและน่าสะพรึงกลัวขึ้นมาทันที ถึงขนาดทำให้จิตวิญญาณเกิดการสั่นคลอนจนยากที่จะควบคุมได้

ทว่าวินาทีต่อมา ภาพอันน่ากลัวยิ่งภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

เมื่อทวนสายฟ้าอันเจิดจ้าราวกับเปลวเพลิง และแฝงด้วยพลังทำลายล้างด้ามหนึ่ง พุ่งออกมาจากส่วนลึกของหมู่เมฆ

เพียงเสี้ยววินาที ทั่วทั้งนภาสว่างไสวไปทั่ว ขณะเดียวกันไอพลังทำลายล้างและไอพลังหลักเต๋าก็ก่อเกิดภายในพริบตา

จากนั้น ทวนสายฟ้าอันน่ากลัวยิ่งด้ามนั้นก็เกิดการสั่นสะเทือนน้อย ๆ

และมิเปิดโอกาสให้อวิ๋นชิงเฟิงตอบโต้ใด ๆ ได้อีก พลังมหาศาลพลันทะลวงร่างของอวิ๋นชิงเฟิงในทันที

ปั้ง !

เสียงอันดังสนั่นหวั่นไหวกึกก้องไปทั่ว

ก่อนที่ร่างของอวิ๋นชิงเฟิงจะระเบิดออก กลายเป็นฝนเลือดโปรยปรายลงมา……

อีกอย่างราชันทมิฬเพียงแค่ต้องการตามหาวาสนาบางอย่าง เช่นนี้ก็แค่ให้เขาไปซะจะเป็นอันใดไป !

ขอเพียงขจัดคำสาปบนกายได้ ต่อให้ต้องแลกกับอันใดมากกว่านี้ก็นับว่าคุ้มค่าอยู่ดี

คิดได้ดังนั้น อวิ๋นจงเอี้ยนก็จ้องไปที่เทพหลิวและราชันทมิฬที่อยู่มิไกลนัก พลางเอ่ยถามขึ้นว่า “พวกท่านยังต้องการสิ่งใดอีก ? ”

ในที่สุดเทพหลิวก็เอ่ยปากขึ้น “ที่ข้าและราชันทมิฬมาในวันนี้ มิใช่เพราะมีความแค้นอันใดกับเผ่าสวรรค์ของพวกเจ้า พวกข้าเพียงแค่มาตามหาคนเท่านั้น”

“ทว่าคนผู้นั้นกลับดูแคลนนายท่านของพวกเรา ดังนั้นเขาจึงต้องชดใช้ด้วยชีวิต”

‘หาคน ? ’

‘หาใครกัน ? ’

‘หรือว่าก่อนหน้านี้ที่ราชันทมิฬเข้าไปยังสุสานของเผ่าสวรรค์หลายครั้ง ก็เพื่อตามหาคนเยี่ยงนั้นหรือ ? ’

“มิทราบว่าท่านต้องการตามหาผู้ใดในเผ่าสวรรค์เยี่ยงนั้นหรือ ? ”

อวิ๋นจงเอี้ยนเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้น

เทพหลิวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ ว่า “นายท่านของข้า ! ”

‘นายท่าน ? ’

‘นายท่านของเจ้าอยู่ในเผ่าสวรรค์ของข้างั้นหรือ ? ’

คิดถึงตรงนี้ อวิ๋นจงเอี้ยนก็เหมือนนึกอันใดบางอย่างขึ้นมาได้ ก่อนจะมีสีหน้าเปลี่ยนไป

สตรีลึกลับนางนี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แค่คิดก็รู้แล้วว่านายท่านของนางจะต้องเป็นผู้ที่น่ากลัวเพียงใด

เช่นนี้นายท่านของสตรีลึกลับนางนี้จะต้องเป็นท่านเย่อย่างแน่นอน

แต่หากเป็นเช่นนั้นจริง ก่อนหน้านี้อวิ๋นชิงเฟิงก็คงมิต้องสละชีวิตตนเองเพื่อไถ่โทษเช่นนี้

เยี่ยงไรซะเขาก็เป็นถึงผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับเทพพิภพได้ตลอดเวลา

คิดถึงตรงนี้ อวิ๋นจงเอี้ยนก็ยิ่งรู้สึกว่าการตายของอวิ๋นชิงเฟิงนั้นช่างมิยุติธรรมเอาซะเลย

ฟู่ !

นางถอนหายใจออกมาเบา ๆ

จากนั้นอวิ๋นจงเอี้ยนจึงเอ่ยถามขึ้นอีกว่า “มิทราบว่านายท่านของท่านแซ่เย่ใช่หรือไม่ ? ”