เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 605

ตอนที่ 605 เจ้าคือสือซานงั้นหรือ ?

‘นี่มัน ! ! ! ! ’

‘ไอพลังนี้ช่างประหลาดยิ่งนัก ! ’

‘ถึงกับสามารถต้านทานเจตจำนงของนายท่านได้’

‘หรือว่าจะเป็นผู้ที่เก่งกาจที่เทียบเคียงกับนายท่านได้จริง ๆ ? ’

‘เป็นไปมิได้ ! ’

‘เป็นไปมิได้เด็ดขาด ! ’

ระหว่างที่พวกเทพหลิวกำลังใจสั่นสะท้านอยู่นั้น

เย่ฉางชิงก็ขมวดคิ้วมุ่น และได้ผสานพลังวิญญาณของตนเข้าไปอีกครั้ง จากนั้นก็เพ่งสมาธิของตนเพื่อซ่อมกระดานหมากดูอีกครั้ง

เวลาผ่านไปมิถึงหนึ่งเคอ

เปรี้ยง !

เมื่อเสียงก้องกังวานเสียงหนึ่งดังขึ้น

รอยแยกใจกลางกระดานหมากก็เกิดไอพลังพิสดารพุ่งขึ้นมาอีกครั้งจริง ๆ

เพียงพริบตา รอยแยกที่กำลังจะผสานกันอย่างสมบูรณ์ ก็แยกออกจากกันภายในพริบตา

เย่ฉางชิงมีสีหน้าเปลี่ยนไป พลางจ้องมองใจกลางของกระดานหมากอย่างครุ่นคิด

‘นี่มันเรื่องอันใดกันแน่ ? ’

‘บนกระดานหมากแผ่นนี้แฝงความลับอันใดเอาไว้กันแน่ ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลาสำคัญ เหตุใดถึงได้แผ่ไอพลังพิสดารออกมา’

‘จากนั้นกระดานหมากก็แยกออกจากกันทุกครั้งไป’

‘ประหลาดยิ่งนัก ! ’

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เย่ฉางชิงจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ก่อนหน้านี้เจ้าไปประสบกับอันใดมากันแน่ หรือว่าข้าทำอันใดไว้ ? ”

ทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น เสียงของผู้เฒ่าชุดดำก็ดังออกมาจากภายในไอหมอกสีเทาที่พลุ่งพล่านมิหยุด

“เรียนนายท่าน เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้นยังเกี่ยวพันถึงความทรงจำก่อนหน้านี้ของท่านอีกด้วย”

ผู้เฒ่าชุดดำเอ่ยออกมาอย่างลังเล “ดังนั้น ผู้น้อยมองว่ายังมิควรบอกท่านในตอนนี้ขอรับ”

ผู้เฒ่าชุดดำรู้ตัวดีว่า ร่างเดิมของเขาเป็นถึงกระดานหมากเฉียนคุนในตำนาน เป็นหนึ่งในสมบัติเซียนที่แข็งแกร่งที่สุด

และสุดยอดสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ อาวุธวิเศษทั่วไปไหนเลยจะสามารถทำร้ายเขาได้แม้เพียงปลายเล็บ

อีกอย่างต่อให้ได้รับความเสียหาย ก็สามารถซ่อมแซมตนเองได้ในระยะเวลาอันสั้น

แต่การที่เวลานี้ได้รับความเสียหายรุนแรงถึงเพียงนี้

แค่คิดก็รู้แล้วว่า ในตอนนั้นเขาต้องประสบกับอันใดมา !

และเดิมทีเขาหวังว่าเย่ฉางชิงจะสามารถซ่อมแซมให้กลับมาสมบูรณ์ได้

ตอนนี้ดูเหมือนว่า ก่อนที่นายท่านจะปลดตบะบารมีและความทรงจำอีกครั้ง การจะซ่อมร่างเดิมของเขานั้นคงหมดหวังเสียแล้ว

ในตอนนั้นเอง หลังจากเย่ฉางชิงไตร่ตรองอยู่สักพัก จึงเอ่ยขึ้นมาเรียบ ๆ ว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นเจ้าก็มิต้องเอ่ยอันใดอีกแล้ว”

“เรื่องบางเรื่องข้ายังมิอยากรู้ตอนนี้ เมื่อถึงเวลาเชื่อว่าทุกสิ่งก็คงจะเปิดเผยออกมาเอง”

เอ่ยเพียงเท่านั้น เย่ฉางชิงก็มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมาอีก และเริ่มผสานพลังวิญญาณลงไปในกระดานหมากอีกครั้ง และใช้ความคิดของตนเองผสานรอยแยกบนกระดานหมากอย่างต่อเนื่อง

เปรี้ยง !

ผ่านไปมินาน รอยแตกร้าวบนกระดานก็แยกออกจากกันอีกครั้ง

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้น เย่ฉางชิงก็ยังคงมิท้อแท้……

เขาทำเช่นนั้นซ้ำไปซ้ำมา จนมิรู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร

และเย่ฉางชิงเองก็จำมิได้แล้วว่าตนเองได้พยายามไปอีกครั้ง ล้มเหลวไปแล้วกี่ครั้ง

ซึ่งแน่นอนว่าครั้งนี้ รอยแตกร้าวบนกระดานก็ได้แยกออกจากกันอีกครั้ง หลังจากเสียงก้องกังวานดังขึ้น แต่เย่ฉางชิงกลับพบว่า ช่องว่างของรอยแตกร้าวบนกระดานตอนนี้ได้ลดลงไปส่วนหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด

สำหรับเย่ฉางชิงแล้ว นี่ถือเป็นข่าวดีทีเดียว

ขณะเดียวกัน เสียงของผู้เฒ่าชุดดำก็ดังออกมาจากภายในไอหมอกทะมึนนั่นอีกครั้ง

“นายท่านได้แล้วขอรับ ร่างของผู้น้อยในตอนนี้เพียงพอที่จะต้านทานทัณฑ์สวรรค์ที่ปลายทางของเส้นทางโบราณได้แล้วขอรับ”

ได้ยินดังนั้น เย่ฉางชิงก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยถามออกมาอย่างสงสัยว่า “จริงหรือ ? ”

ทันใดนั้น ไอหมอกอันหนาแน่นก็เริ่มรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

ส่วนกระดานหมากที่ลอยอยู่กลางอากาศก็เริ่มค่อย ๆ เลือนรางลง

เวลาเพียงมิกี่อึดใจ

กระดานหมากนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ไอหมอกสีเทาที่หนาทึบก็อันตรธานหายไปด้วยเช่นกัน

อีกทั้งเวลานี้ผู้ที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเย่ฉางชิงก็มิใช่ชายชราอีกต่อไป แต่กลับเป็นบุรุษวัยกลางคนที่มีรูปร่างผอมผู้หนึ่งแทน

‘นี่มัน ? ’

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน