เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 638

ตอนที่ 638 บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับท่านเย่

ทันใดนั้น ด้านหลังของเย่ฉางชิงก็มีหมอกแสงแผ่ออกมา พลังโกลาหลพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง

เพียงพริบตา

เมื่อพลังโกลาหลแผ่ออกไปทั่วทุกทิศทุกทางแล้ว

ภาพของโลกอีกใบก็ค่อย ๆ ปรากฏสายตาของทุกคน

ยอดเขาที่แผ่พลังอำนาจมหาศาลนับมิถ้วน ราวกับกระบี่เทพมากมายที่ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดิน

แท่นบูชาที่เปล่งแสงหลากสีสันออกมาแท่นหนึ่ง ปกคลุมไปด้วยสัญลักษณ์อันซับซ้อนมากมายลอยอยู่กลางอากาศ

และตรงกลางแท่นบูชา ได้มีบุรุษลึกลับผมยาวสยาย รูปร่างสูงโปร่งผู้หนึ่งยืนเอามือไพล่หลัง พร้อมทั้งหันหลังให้กับผู้คนอยู่

แม้บนร่างของเขาจะมิมีไอพลังใด ๆ แผ่ออกมา แต่แค่มองแวบเดียวก็อดที่จะเกิดความเลื่อมใสศรัทธา จนอยากจะคุกเข่าลงกราบกรานมิได้

และด้านหลังของบุรุษลึกลับผู้นี้ ในส่วนยอดของภูเขาทุกลูกต่างมีร่างที่นั่งขัดสมาธิด้วยท่วงท่าสง่างาม และน่าเกรงขามอยู่

ร่างที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนยอดเขาเหล่านั้น รอบกายต่างมีแสงเรืองรองเปล่งออกมา วงแสงที่เกิดจากมหามรรคาด้านหลังได้หมุนอย่างช้า ๆ แผ่คลื่นแสงออกมาอย่างต่อเนื่อง และขยายออกไปนับร้อยจั้ง

มิเพียงเท่านั้น บนศีรษะของพวกเขายังมีกระบี่โบราณที่แผ่อำนาจกระบี่มหาศาลลอยอยู่

ด้านหลังของพวกเขาไกลออกไปหลายลี้ มีผู้คนมารวมตัวกันจนแน่นขนัด

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทุกคนล้วนบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่

ภาพเช่นนี้ช่างน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก !

และเมื่อทุกคนได้เห็นภาพที่น่าประหวั่นพรั่นพรึงเช่นนี้ ก็รู้สึกใจสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามมิได้ พลันมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

ขณะเดียวกันก็รู้สึกเหมือนกับตนเองเข้าไปอยู่ในนั้นด้วยก็มิปาน

ภายในใจเกิดความเลื่อมใสศรัทธา จนอยากจะกราบกรานให้กับภาพที่เกิดขึ้นทางด้านหลังของเย่ฉางชิง

โดยเฉพาะอ๋องเจี้ยนที่ตกใจจนหน้าซีดเผือด เหงื่อไหลโซมกาย แข้งขาอ่อนแรง ก่อนจะทรุดลงไปกองอยู่ที่พื้น

‘นี่มัน ? ? ? ’

‘นี่มัน ! ! ! ’

‘นี่มันคือนิมิตเช่นไรกัน ! ’

‘นี่เป็นภาพของโลกอีกใบชัด ๆ ! ’

‘อีกทั้งยังมิเคยเห็นผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่มากมายเพียงนี้มาก่อน หรือจะเป็นภาพในโลกบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่ใบใดใบหนึ่ง’

‘หรือจะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่ ที่อยู่ในแดนเซียนโบราณ’

‘อืม ! ’

‘คงจะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่สักแห่งเป็นแน่ ! ’

‘และถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ผู้อาวุโสเย่เป็นใครกันเล่า ? ’

‘ขณะที่เขาเขียนประโยคนั้น ถึงได้มีภาพนิมิตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ปรากฏขึ้นมาได้’

‘เช่นนั้นท่านเย่กลับผู้สูงส่งที่ยืนอยู่บนแท่นบูชาในภาพนิมิตท่านนั้น มีความเกี่ยวข้องกันเยี่ยงไร ? ’

‘ผู้อาวุโสเป็น……ร่างแยกร่างหนึ่งของผู้สูงส่งท่านนั้นงั้นหรือ ? ’

‘ร่างแยก ? ’

‘ใช่แล้ว…..เป็นร่างแยกร่างหนึ่ง ! ’

ต้องบอกว่าบรรดาผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่จำนวนมากจนนับมิถ้วน ที่ปรากฏอยู่ภายในภาพนิมิตเหล่านั้น

เอี้ยนฉีเซิ่งผู้เป็นหนึ่งในสี่อ๋องของเมืองโลกวิญญาณ กลับสัมผัสในถึงความน่ากลัวของพวกเขาได้เป็นอย่างดี

ด้วยความแตกฉานในวิถีกระบี่ของเขาตอนนี้ อย่าว่าแต่ผู้แข็งแกร่งวิถีกระบี่ที่นั่งสมาธิอยู่บนยอดเขาแต่ละลูกเลย

แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่มากมายที่อยู่ไกลออกไปนับหมื่นลี้ เพียงแค่คนใดคนหนึ่งในนั้นก็เพียงพอที่จะเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายแล้ว

ด้วยเหตุนี้เขาจึงตระหนักได้ว่า เส้นทางของตนนั้นยังอีกยาวไกลนัก

การจะประสบความสำเร็จในวิถีกระบี่อย่างแท้จริงนั้น อาจต้องใช้เวลาอีกเป็นล้านปีหรือยาวนานยิ่งกว่านั้น

ขณะเดียวกัน บุรุษชุดดำที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของเย่ฉางชิง ก็อดมิได้ที่จะเผยท่าทางสงสัยออกมา

เท่าที่เขารู้นายท่านของเขาเป็นผู้ที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่งและปกครองโลกทั้งหลาย

ดังนั้นสิ่งที่เรียกว่าการสอนสั่ง จึงมีเพียงพวกเด็กน้อยที่ไร้ปัญญาเท่านั้นที่จะทำเรื่องเช่นนี้กัน

แต่บุคคลต้องห้ามเช่นนายท่าน จะทำเรื่องไร้สาระเช่นนี้ทำไมกัน ?

ดังนั้นเมื่อเขาเห็นภาพนิมิตนี้ปรากฏขึ้นทางด้านหลังของเย่ฉางชิง

ปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือ

‘นิมิตเหล่านี้เหตุใดถึงปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของนายท่านได้ ? ’

จนเวลาผ่านไปมิถึงหนึ่งเคอ

วินาทีที่เย่ฉางชิงยกพู่กันขึ้น นิมิตที่ปกคลุมบนกายของเขาก็สลายหายตามไปด้วย

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน