เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 646

ตอนที่ 646 มีปัญหาอันใดงั้นหรือ ?

วินาทีต่อมา

ขณะที่ดวงตาคนละสีของบุรุษชุดดำเปล่งประกายอาฆาต หมายที่จะเข้าไปสังหารเย่หลิงอี้นั้น

“สิบปากว่าก็มิเท่าตาเห็น ท่าทางโดดเด่นสง่างามไร้ที่เปรียบจริง ๆ ”

เย่ฉางชิงมองเย่หลิงอี้ที่ทำท่าทางวางอำนาจบาตรใหญ่ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มเรียบ ๆ ว่า “แต่ท่านช่างมาได้เวลาพอดี”

“ที่ข้ามาในวันนี้จุดประสงค์ก็เพื่อจะมาประลองหมากกับท่าน และถือโอกาสแก้ไขความแค้นของเย่เหลียงเฉินก่อนหน้านี้ด้วย”

“ประลองหมาก ? ”

เย่หลิงอี้ขมวดคิ้วน้อย ๆ พลางเอ่ยเสียงเรียบว่า “เจ้าก็บำเพ็ญเพียรวิถีหมากเยี่ยงนั้นหรือ ? ”

‘ข่าวที่ได้รับมาผิดพลาดเยี่ยงนั้นหรือ ? ’

‘ข่าวที่ได้รับก่อนหน้านี้ บอกว่าผู้กลับชาติมาเกิดใหม่ผู้นี้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่นี่นา’

‘อีกทั้งก่อนหน้านี้มินาน คนผู้นี้ยังได้สร้างความโกลาหลภายในเขตแดนของอ๋องเจี้ยนเอาไว้มิน้อยอีกด้วย’

‘แต่บัดนี้กลับจะมาขอประลองหมากเยี่ยงนั้นหรือ ? ’

‘หรือว่าจะบำเพ็ญเพียรทั้งวิถีหมากและวิถีกระบี่ ? ’

‘เป็นไปมิได้ ! ’

‘แม้ว่าบนโลกนี้จะมีถึงสามพันวิถี ทว่าแต่ละวิถีล้วนล้ำลึกอย่างมาก’

‘ต่อให้เป็นผู้ที่กลับชาติมาเกิด ก็มิมีทางที่จะบำเพ็ญเพียรสองวิถีพร้อมกันได้อย่างแน่นอน’

‘หรือคนผู้นี้จะบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่เป็นหลัก ส่วนวิถีหมากเพียงแค่ฝึกเพราะสนใจเท่านั้น ? ’

‘หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็จะดูถูกข้าเกินไปแล้ว’

‘แต่ก็ดีเหมือนกัน’

‘อยากทำให้ตนเองอับอายขายขี้หน้านักมิใช่หรือไง ? ’

‘เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้าสมปรารถนาเอง ถือโอกาสแก้แค้นให้กับเหลียงเฉินไปด้วยเลย’

“จะเรียกเช่นนั้นก็ได้”

เย่ฉางชิงพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าสู้กับเย่เหลียงเฉิน เพราะสามารถแก้กลหมากของเขาได้ จึงทำให้เขาถูกวิถีหมากครอบงำจนตาย”

“และการที่ข้าต้องการประลองหมากกับท่าน ก็เพราะต้องการให้ท่านทราบว่า ข้าหาได้มีจิตใจที่คิดจะสังหารผู้อื่นไม่ ตอนนั้นเพียงแค่พลั้งมือไปก็เท่านั้น”

เย่หลิงอี้หัวเราะเยาะออกมา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าวิถีหมากของเจ้าแท้จริงแล้วจะเก่งกาจเพียงใด”

สิ้นเสียง รอบกายของเย่หลิงอี้ก็เปล่งแสงออกมา ด้านหลังปรากฏกระดานหมากที่ปกคลุมไปด้วยสัญลักษณ์โบราณมากมายกระดานหนึ่งขึ้นมา

ขณะเดียวกัน พลังอันแข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งก็พุ่งขึ้นฟ้า ไอพลังขั้นสูงสุดของระดับเทพพิภพก็แผ่ไปทั่วท้องฟ้าในทันที

จากนั้นเขาก็สะบัดแขนข้างหนึ่ง กระดานหมากที่มุมมีรอยแหว่งเล็กน้อยพลันลอยขึ้นตรงหน้า

มิเพียงเท่านั้น ความว่างเปล่าใต้ฝ่าเท้าของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือน พร้อมส่งเสียงคำรามที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

เพียงพริบตาเส้นมากมายก็เชื่อมต่อกัน จนปกคลุมท้องฟ้าของเมืองโลกวิญญาณเอาไว้กลายเป็นค่ายกลสังหารขนาดใหญ่บนอากาศ

อีกทั้งปรากฏการณ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจเช่นนี้ กลับดูคล้ายกระดานหมากขนาดใหญ่ลอยอยู่บนท้องนภาอีกด้วย

“ผู้อาวุโสเย่ ท่านต้องระวังตัวด้วยนะขอรับ”

เมื่อเห็นภาพอันน่าตื่นตระหนกเช่นนี้

เอี้ยนฉีเซิ่งก็เอ่ยออกมาอย่างหวาดผวาว่า “ตอนนั้นที่ผู้น้อยสู้กับเย่หลิงอี้ ก็มีนิมิตเช่นนี้ปรากฏขึ้นเหมือนกันขอรับ”

“เมื่อเข้าไปภายในนั้นผู้น้อยจึงได้พบว่าปรากฏการณ์เช่นนี้หาใช่นิมิตไม่ แต่กลับเป็นค่ายกลสังหารอันน่ากลัว หากเข้าไปในนั้นแล้ว เมื่อเขาวางหมากค่ายกลสังหารก็จะเริ่มโจมตีทันที”

ได้ยินดังนั้น เย่ฉางชิงก็ชะงักงัน และอดมิได้ที่จะลังเลขึ้นมา

‘หมายความว่าหากจะประลองหมากกับอ๋องฉีผู้นี้ ก็จะต้องเข้าไปภายในค่ายกลสังหารของเขา’

‘เช่นนั้นในการดวลหมากครั้งนี้มิว่าอ๋องฉีผู้นี้จะแพ้หรือว่าชนะก็มิมีความหมายกับเขาเลยน่ะสิ ? ’

‘ช่างเป็นคนที่เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก ! ’

‘แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว จะให้ถอยก็คงเป็นไปมิได้แล้ว’

‘จะให้ยอมแพ้ต่อหน้าทุกคนก็คงจะมิได้กระมัง ? ’

‘อีกอย่างจะวางท่าเช่นไรล้วนมิสำคัญ’

‘แต่ที่สำคัญคือหน้าตาและความเคารพนับถือตนเองเยี่ยงชายชาตรี’

‘และที่สำคัญที่สุดก็คือ’

‘ข้ามีสุดยอดของวิเศษอย่างตำหนักเทพวาสนาอยู่ในมือ ต่อให้ถูกขังเอาไว้ในค่ายกลสังหาร ก็สามารถอาศัยตำหนักเทพวาสนาหนีออกมาได้อยู่ดี’

‘ดังนั้นครั้งนี้ข้าจะต้องทำตัวสูงส่งเข้าไว้’

คิดได้ดังนั้น

“มิเป็นไร ค่ายกลสังหารเล็ก ๆ มิอาจทำอันใดข้าได้หรอก”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน