เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 714

ตอนที่ 714 ข้ามองสถานการณ์ออกตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

ท้องฟ้าด้านนอกเมืองเหอซี

บัดนี้ได้มีผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานระดับอมตะ 7 คนยืนอยู่กลางอากาศ พร้อมแผ่พลังมหาศาลออกมาจากกาย

ด้านหลังของพวกเขา มีเรือเหาะขนาดใหญ่นับร้อยลำส่องประกายระยิบระยับ

ส่วนบนเรือเหาะก็มีธงรบต่าง ๆ โบกสะบัด มีผู้คนมากมายจนแน่นขนัด และบนเรือเหาะยังติดตั้งปืนใหญ่เอาไว้หลายกระบอกอีกด้วย

ด้านบนเมฆสีครามลอยต่ำ สายฟ้าคำราม และมีไอพลังอันน่ากลัวแฝงอยู่

ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเซียนนับร้อยคน จับกลุ่มกันสิบคนบ้าง ยี่สิบกว่าคนบ้าง เพื่อสร้างค่ายกลสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักตนเอง เตรียมที่จะลงมือเปิดการโจมตีได้ตลอดเวลา

เมื่อมองเห็นร่างสองร่างที่ปรากฏขึ้นเหนือเมืองเหอซี และค่อย ๆ เดินเข้ามาอย่างมิรีบร้อน

หลี่ฉางหลิงหรี่ตาลง อดมิได้ที่จะเอ่ยออกมาด้วยความหวาดหวั่นว่า “ทุกท่าน บุรุษชุดเขียวผู้นั้นก็คือมารเผ่าจิ้งหรีดโบราณ”

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของหญิงชราที่ประดับดอกไม้สีทอง เผยท่าทางมิพอใจออกมา พลางเอ่ยเสียงเย็นว่า “คนผู้นี้ทำตัวสูงส่งถึงเพียงนี้เพราะอันใดกันแน่ ? ”

หมิงกู่ที่ได้สติกลับมาก็ขมวดคิ้วแน่น ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความดุดัน มือทั้งสองข้างกำหมัดแน่นและเอ่ยว่า “น้องดอกทองมิต้องร้อนใจไป ข้าจะไปตรวจสอบให้เอง”

“เชิญ”

หญิงชราที่ประดับดอกไม้สีทองขมวดคิ้วเล็กน้อย ปรายตามองคนที่เหลือพร้อมกับพยักหน้าและเอ่ย“ข้ารู้ดีว่าควรทำเช่นไร ! ”

หมิงกู่ตกปากรับคำ จากนั้นก็คำรามขึ้นฟ้าทันที พลังบนกายพลันเพิ่มขึ้นถึงขีดสุดในพริบตา

จากนั้นร่างทั้งร่างก็ราวกับลูกไฟที่ลุกโชนลูกหนึ่ง ก่อนเหาะไปทางเมืองเหอซี

ขณะเดียวกัน เมื่อเย่ฉางชิงเห็นหมิงกู่เหาะมาหาอย่างรวดเร็ว พร้อมไอพลังมหาศาล ทุกที่ที่เขาเคลื่อนผ่านความว่างเปล่าล้วนพังทลายลง

“เจ้าเมืองสวี๋ ท่านหยุดอยู่ตรงนี้เถอะ”

เย่ฉางชิงโบกมือให้น้อย ๆ จากนั้นก็หลับตาลง ก่อนจะมองไปด้านหน้าและเอ่ยขึ้น

เมื่อเผชิญหน้ากับหมิงกู่ที่มาด้วยท่าทางดุดัน

สวี๋ฉางเหอที่ภายในใจเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นก็พยักหน้าและเอ่ยว่า “ท่านเย่ ท่านต้องระวังนะขอรับ”

เย่ฉางชิงมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงแค่เพ่งสมาธิ รอบกายพลันระเบิดจิตกระบี่อันรุนแรงออกมา

เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้น ใช้ปลายนิ้วแตะไปที่ด้านหน้าเบา ๆ

ฟิ้ว !

ไอกระบี่อันลุกโชนสายหนึ่งพุ่งออกไปหลายลี้ โดยห่อหุ้มจิตกระบี่อันมหาศาลเอาไว้

เวลาเพียงมิกี่อึดใจ

ไอกระบี่อันลุกโชนสายนี้ก็ปะทะเข้ากับหมิงกู่ที่พุ่งเข้ามาด้วยท่าทางดุดัน

ก่อนที่จะระเบิดออกในพริบตา

ลำแสงที่เจิดจ้าราวกับเปลวเพลิงนับมิถ้วนเมื่อระเบิดออก พลังปราณอันน่ากลัวพลันพลุ่งพล่าน ทำให้ความว่างเปล่าในรัศมีหลายลี้เกิดรอยแตกร้าวขึ้น…….

แค่คิดก็รู้แล้วว่าภาพเช่นนี้แท้จริงแล้วน่าตื่นตระหนกเพียงใด !

มิเพียงเท่านั้น เมื่อเสียงอันกึกก้องเสียงหนึ่งดังขึ้น

คลื่นพลังอันรุนแรงสายหนึ่งพลันกระจายออกไปทุกทิศทุกทาง

เพียงเสี้ยววินาที

พื้นดินก็เกิดการสั่นสะเทือนและแตกออก ขุนเขาที่ทอดยาวเรียงรายสลับซับซ้อนแทบจะราบเป็นหน้ากลองในพริบตา แม้แต่เมืองเหอซีเองก็เกือบถูกฉีกออกไปเช่นกัน

เพียงพริบตา ขณะที่ปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้ค่อย ๆ สงบลง ร่าง ๆ หนึ่งก็เหาะหนีไปอย่างรวดเร็ว

เห็นดังนั้น เย่ฉางชิงก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ก่อนหน้านี้เนื่องจากมัวแต่สนใจแต่กับกระบี่สองกระบวนท่านั้น ทำให้ที่ผ่านมาเขามิเคยสังเกตถึงความแตกฉานในวิถีกระบี่ของตนเลยว่าแข็งแกร่งขึ้นเพียงใด

บัดนี้เพียงแค่ไอกระบี่ที่ปล่อยออกไปส่ง ๆ ก็สามารถสร้างความเสียหายได้มากถึงเพียงนี้

เห็นได้ชัดว่าความแตกฉานในวิถีกระบี่ของเขาในตอนนี้เป็นเช่นไร

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน