แม้ว่าเชนน์จะบอกเธอว่าไม่แต่เขาก็กำลังขับรถด้วยความเร็วที่ช้าลงอย่างมาก
หลังจากที่แยนนี่เจอการขับรถซิ่งทะลุนรกของเชนน์ไปจนอาเจียนเธอก็รู้สึกอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด แยนนี่เอนหลังลงบนเบาะรถแม้เธอจะรู้สึกว่าหลับไม่ลงแต่ก็สลบไปในที่สุด
เชนน์อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองผู้หญิงคนนี้
ใบหน้าเล็กๆ ซีดขาวและริมฝีปากก็แห้งจนแตกเธออยู่ในสภาพที่แย่มาก ภาพที่เขาเห็นทำให้หัวใจสั่นสะท้าน
รถจี๊ปเคลื่อนตัวขับผ่านเนินเล็กๆ จนทำให้รถสั่นทำให้ศีรษะของแยนนี่เบี่ยงออกจากที่นั่งของเธอ เชนน์รีบเอื้อมมือไปจับไว้โดยสัญชาตญาณ โชคดีที่แยนนี่ไม่ได้หลับลึกจนเกินไปเธอยังพอรู้ตัวและพยายามอียงศีรษะกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง
ทันใดนั้นเชนน์ก็ถอยมือออกมา
หลังจากพักผ่อนเป็นเวลานานแยนนี่ก็เริ่มกลับมามีเรี่ยวแรง
เชนน์คว้าขวดน้ำแล้วโยนใส่แขนของเธอ เขาไม่มีความอ่อนโยนเลยและดูเย่อหยิ่งมาก
แยนนี่เปิดฝาขวดและดื่มไปสองจิบ หลังจากที่รู้สึกชุ่มคอเธอก็เงียบไปครู่หนึ่ง แยนนี่จ้องมองตรงไปยังชายที่กำลังขับรถก่อนจะเอ่ยถาม "คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่ไหนและกำลังตกอยู่ในอันตราย"
เชนน์ยังคงเงียบเพราะเขาไม่พอใจเกินกว่าที่จะตอบ รังสีของความเย่อหยิ่งเขาแผ่กระจายออกมาจากการจ้องมองตอนนี้เขาเหมือนเด็กที่ไม่พอใจ
ขณะที่แยนนี่จ้องมองสายตาที่ดุดันของเขา เธอสังเกตเห็นว่าเขาไม่รับฟังและไม่สบอารมณ์เพียงใด แยนนี่เม้มริมฝีปากและพยายามถามอย่างใจเย็นว่า "คุณคอยสนใจฉันอยู่ตลอด คุณเลยรู้ว่าฉันมาถ่ายทำที่แอฟริกา เพราะอย่างนั้นใช่ไหมคุณถึงได้รู้ว่ามีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นกับฉัน"
แยนนี่กำลังตอบคำถามของตัวเอง
เชนน์ไม่ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ตอบรับแต่อย่างใด
แยนนี่ยังคงถามต่อไปว่า "คุณมาช่วยฉันทำไมในเมื่อมันอันตรายมาก"
เชนน์พูดไม่ออกเขาสงสัยว่าเธอควรจะถามอะไรโง่ๆ แบบนี้ออกมาหรืออย่างไร?
เชนน์รู้สึกอยากจะโวยวายใส่ใครสักคน
แต่ถึงอย่างนั้นท้ายที่สุดเขาก็เลือกที่จะเงียบ
เชนน์รู้อยู่เสมอว่าเขาเป็นคนไร้ยางอาย แต่เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ เขารู้สึกละอายใจในตัวเองเล็กน้อยเพราะเขาเต็มใจที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยผู้หญิงคนหนึ่งในแอฟริกาเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้รักหรือต้องการเขาเลยแม้แต่น้อย
เชนน์ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะมีวันที่เขา เชนน์ จินน์ จะก้มลงต่ำเพื่อบูชาผู้หญิงคนหนึ่งมากเสียจนแทบไม่เหลืออะไรเลย
เมื่อก่อนมีแต่คนอื่นเท่านั้นที่มาเทิดทูนบูชาเขา เขาไม่เคยที่จะพยายามร้องขอให้ใครมาคืนดีเขาอย่างไร้ยางอาย
แต่ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ได้รู้สึกสะเทือนใจหรือใส่ใจกับท่าทีของเขาที่มีต่อเธอ
ขณะที่แยนนี่จ้องมองเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอยังคงตอบคำถามของตัวเองต่อไป "คุณมาช่วยฉันเพราะต้องการคืนดีกับฉันเท่านั้นหรือ"
คำถามของเธอฟังดูเหมือนประโยคบอกเล่ามากกว่า เนื่องจากแยนนี่คิดว่าคำตอบคือใช่อย่างแน่นอน
ดูจากน้ำเสียงแล้วเธอไม่อยากคืนดีกับเขาหรือเปล่า?
อารมณ์ของเชนน์ยังคุกรุ่นขณะที่เขาขับรถจี๊ปผ่านเนินขรุขระนับไม่ถ้วนโดยประมาท ก่อนจะเหยียบเบรกกะทันหันและไถลไปหยุดในหุบเขา
แยนนี่กลั้นหายใจและอุทานออกมาอย่างเดือดดาล "นี่รู้ตัวเองไหมว่าทำแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน? คุณไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วเหรอ?"
“ใช่ ฉันไม่ แล้วทำไมเธอไม่ตายไปกับฉันล่ะ?”
แยนนี่ยิ่งโกรธกว่าเดิมเมื่อเธอได้ยินคำตอบแบบนั้น "ถึงคุณจะไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฉันก็ยังอยากมีชีวิตที่ดีต่อไป อย่ามาพาลใส่คนอื่นเพราะความดื้อรั้นของคุณเอง"
เขารับรู้ เขารับรู้มันแล้ว
เขารู้ว่าหัวใจของผู้หญิงคนนี้มันดำสนิท! ไม่ เธอไม่มีหัวใจด้วยซ้ำ!
เชนน์เอื้อมมือไปจับท้ายทอยของหญิงสาวก่อนจะกดเธอลงบนเบาะรถแล้วก้มศีรษะลงบดจูบเธอ การกระทำเขาดูป่าเถื่อนดูเหมือนเป็นการลงโทษเธอมากกว่า เขากัดริมฝีปากบางให้เผยอออกความเจ็บปวดแผ่ซ่านจนทำให้คางของแยนนี่เริ่มสั่น
“เชนน์… ฮึก… ปล่อยฉัน!”
ในชีวิตของเชนน์เขาไม่เคยฟังผู้หญิงคนไหนเลย เขาเป็นคนดื้อรั้นหยิ่งยโสและเอาแต่ใจตัวเองมาก เขาไม่เคยเป็นคนดี
เขาจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ และถ้าเขาไม่ได้คนอื่นก็จะไม่ได้เช่นกัน
“โอ้ เธออยากอยู่กับซามูเอลใช่ไหม? งั้นฉันจะทำให้มันชัดเจนเดี๋ยวนี้แหละ แยนนี่ ฉันจะไม่กวนใจถ้าเธออยากจะอยู่กับคนอื่น แต่ถ้าเธอกล้าที่จะไปอยู่กับซามูเอล ฉันจะฆ่าเธอก่อนแล้วฆ่าไอ้ส*รเลวนั่น อย่าแม้แต่จะคิดที่จะอยู่กับเขา”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เล่ห์รัก ท่านประธาน