หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 392

“เจ้าแน่ใจจริงๆ เหรอว่าสามารถรักษาน้องสาวของข้าได้?”

สนมจ้วงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

เซี่ยเชียนฮวันกล่าว “ในฐานะหมอ ข้าไม่อาจพูดได้ว่าแน่ใจสิบส่วน แต่นอกจากข้าแล้ว พวกท่านจะไม่พบใครที่สามารถรักษานางได้อย่างแน่นอน”

นอกเสียจากว่า...ตระกูลเซวี่ยจะสามารถตามหาหมอผีพบ

การเชิญหมอผีมารักษานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

ดังนั้น นางจึงเป็นความหวังเดียวของเซวี่ยจวิ้น

เซี่ยเชียนฮวันเห็นว่าสนมจ้วงยังคงมีข้อสงสัยอยู่ลึกๆ นางจึงชี้ไปที่ทหารองค์รักษ์ที่ยืนอยู่ด้านนอกพระตำหนัก “พวกเขาล้วนอยู่ภายใต้คำสั่งของเสด็จพ่อ คอยจับตาดูข้าตอนอยู่ข้างนอกเสมอ และจะรายงานทุกการเคลื่อนไหวที่ข้าทำ มีพวกเขาอยู่ด้วย ท่านไม่ต้องกังวลว่าคุณหนูรองเซวี่ยจะเสียเปรียบ”

“เอาล่ะ ข้าจะเชื่อพระชายาสักครั้ง”

สนมจ้วงถอนหายใจ

นางให้นางกำนัลนำพู่กันกับกระดาษมา เขียนจดหมายถึงบ้าน แล้วสั่งให้ข้ารับใช้ในวังนำไปส่งให้แม่เซวี่ย

จากนั้น เซี่ยเชียนฮวันก็รออยู่ในตำหนักจิ่นชุ่ย

เวลาล่วงเลยถึงกลางดึก

แม่เซวี่ยก็ได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้ ให้เข้ามาในพระราชวังเพื่อเยี่ยมลูกสาว

หลังจากเข้าในตำหนักจิ่นชุ่ย สนมจ้วงก็ต้อนรับพวกเขาเข้ามาในลาน นางจับมือแม่เซวี่ยและสบตากัน ดวงตาคู่นั้นแดงก่ำ

“ท่านแม่ จวิ้นเอ๋อร์เป็นอย่างไร?”สนมจ้วงถามเสียงเบา

“ยังดูเหมือนคนโง่อยู่เลย!”

แม่เซวี่ยร่ำไห้ออกมา และดึงหญิงสาวที่สวมผ้าคลุมอยู่ด้านหลังให้มาตรงหน้าสนมจ้วง

สนมจ้วงยกผ้าคลุมขึ้น สตรีผู้นี้ทำตาลอย ดวงตาไร้แวว ตรงมุมปากมีน้ำลายไหลออกมา ท่าทางไม่ต่างอะไรกับคนโง่ คนผู้นี้คือเซวี่ยจวิ้น

“จวิ้นเอ๋อร์ผู้น่าสงสาร ยังไม่ทันได้แต่งงาน ก็ถูกทำร้ายเสียแล้ว” สนมจ้วงปวดใจเหลือคณา

“ใช่แล้ว! ต้องโทษพระชายาจ้านอำมหิตนั่น...”

แม่เซวี่ยด่าได้ครึ่งคำก็ต้องหยุดชะงัก

ไม่คิดว่านางจะจบลงแบบนี้ หลังจากต่อสู้เพื่อมัน

“พานางเข้ามาก่อน”

เซี่ยเชียนฮวันหันไปพูดกับสนมจ้วง

สนมจ้วงพยักหน้าให้แม่เซวี่ย และพาเซวี่ยจวิ้นที่โง่เขลาเข้าไปในห้องโถง

หลังจากเซวี่ยจวิ้นนั่งลงแล้ว เซี่ยเชียนฮวันก็เริ่มจับชีพจรนาง

“พระชายา ชีพจรของจวิ้นเอ๋อร์เป็นอย่างไร?”

ถึงแม้แม่เซวี่ยจะเกลียดชังเซี่ยเชียนฮวัน แต่พอเห็นนางจับชีพจรให้เซวี่ยจวิ้น ก็อดถามขึ้นมาไม่ได้

เซี่ยเชียนฮวันชักมือกลับมา แล้วตอบกลับว่า “ข้าอยากหาสาเหตุของความผิดปกติทางจิตของนางก่อน ว่าเป็นเพราะอะไร ถูกวางยาใช่ไหม หรือเกิดจากการทุบตีอย่างรุนแรง แต่ดูจากชีพจรแล้ว ไม่น่าจะอยู่ภายใต้ของฤทธิ์ยา”

“แม้ว่าจวิ้นเอ๋อร์จะมีนิสัยเงียบๆ ไม่ค่อยโต้เถียงกับใคร แต่ข้ารู้ว่าตั้งแต่เล็กจนโตนางเป็นผู้หญิงที่ยึดมั่นในศักดิ์ศรีมาก นางจะยอมให้คนเลวพวกนั้นทำร้ายได้อย่างไร...”

สนมจ้วงกัดฟัน และทนพูดต่อไปไม่ได้