หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 418

“ข้าหิว”

เซียวเย่หลันอดไม่ได้ที่จะพูด พร้อมกับยกเท้าเดินมานั่งตรงหน้าเซี่ยเชียนฮวัน

เซี่ยเชียนฮวันพลิกหน้าหนังสือในมือแล้วพูดด้วยเสียงดังว่า “เสี่ยวตง ไปขอให้ห้องครัวเตรียมอาหาร และส่งไปที่ห้องของท่านอ๋อง”

“ไม่ต้องยุ่งยากเช่นนั้น เจ้าทำอาหารให้ข้าก็พอ”

ดูเหมือนว่าเซียวเย่หลันตัดสินใจจะอยู่ที่นี่

บนตัวเขายังคงมีกลิ่นแอลกอฮอล์อยู่

อาจเป็นเพราะออกไปดื่มข้างนอก เมื่อกลับมา เขาก็สร้างปัญหาให้นาง ไม่ยอมให้นางได้อยู่อย่างสงบสุข

เซี่ยเชียนฮวันยังไม่เงยหน้าขึ้น “เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าพบคนไข้คนหนึ่งที่โรงหมอ นางมาที่เมืองหลวงเพื่อตามหาสามีของนาง”

“แล้วอย่างไร”

“สามีของนางเป็นผู้เข้าสอบ แต่หลังจากสอบตกก็ไม่มีหน้าจะกลับมาพบกับครอบครัว และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย”

เซี่ยเชียนฮวันกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ

เรื่องไม่เป็นเรื่องเช่นนี้ ถ้าเป็นคนอื่น เซียวเย่หลันคงหมดความอดทนไปนานแล้ว

แต่ตอนนี้เขากลับฟังเซี่ยเชียนฮวันพูดอย่างเงียบๆ

ไม่รู้ทำไม การนั่งเคียงข้างผู้หญิงคนนี้ ฟังนางพูดถึงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ กลับทำให้เขารู้สึกสบายใจมาก

“ท่านรู้ไหมว่าทำไมข้าถึงเล่าเรื่องนี้กับท่าน?”

จู่ๆ เซี่ยเชียนฮวันก็เงยหน้ามองเขา

เซียวเย่หลันส่ายหน้า “ข้าไม่รู้”

“ความหมายของข้าคือ สามีคนอื่นไร้ยางอาย แต่ทำไมท่านกลับไร้ยางอายยิ่งกว่า”

พูดจบ เซี่ยเชียนฮวันก็หัวเราะเยาะ โยนหนังสือลงบนโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปที่ห้องด้านใน

เซียวเย่หลันเดินตามนางด้วยความโกรธ ก่อนจะคว้ามือนาง “เซี่ยเชียนฮวัน เจ้ากล้าดูถูกข้า?”

ได้ยินนางพูดเช่นนี้ เซียวเย่หลันก็ขมวดคิ้วและเริ่มซักไซ้ “เจ้าจะไปไหน? กับใคร? ไปนานแค่ไหน?”

“ข้าไม่ใช่นักโทษของท่าน ไม่จำเป็นต้องบอกท่านทุกอย่าง”

“สตรีแต่งงานมีสามี ทุกเรื่องที่เจ้าทำ จะต้องบอกให้ข้าทราบอย่างชัดเจน”

คำพูดของชายผู้นี้นั้นหนักแน่น และไม่อาจโต้แย้งได้

เซี่ยเชียนฮวันเดินเข้าไปในห้องโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่กลับถูกเซียวเย่หลันจับแขนแล้วดึงเข้ามาในอ้อมแขน จากนั้นก็จับเอวนางไว้แน่น และกระซิบว่า “ถ้าไม่พูดให้ชัดเจน คืนนี้ก็ไม่ต้องนอน”

“เป็นหลี่จิ้งหย่า...นางส่งจดหมายเชิญมาให้ข้า และยังมีองค์หญิงกับพระชายาคนอื่นๆ อีกด้วย”

เซี่ยเชียนฮวันกัดฟันตอบ นึกอยากจะดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนของเขา

เห็นได้ชัดว่านางต่อต้านชายคนนี้ในใจ แต่ร่างกายของนางกลับไม่ได้ปฏิเสธเขาเลย และยังรู้สึกอบอุ่นลึกๆ ซึ่งทำให้นางรู้สึกรำคาญใจมาก

เซียวเย่หลันได้ยินก็ตอบเสียงเข้มว่า “ไม่อนุญาติให้ไป”