หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 422

ประโยคเหน็บแนมนี้ แซะทั้งเซียวหมิงเซียนและเหล่าสตรีสูงศักดิ์ทั้งหมด

สีหน้าของพวกนางพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก

“เซี่ยเชียนฮวัน เจ้ากล้าดูหมิ่นข้าหรือ” เซียวหมิงเซียนพูดด้วยความโมโห

“ข้าแค่เปรียบเทียบเท่านั้นเอง องค์หญิงแปดคงไม่ใจแคบขนาดนั้นหรอกกระมัง นี่โมโหจริงๆ หรือ? ดูเหมือนว่า องค์หญิงสี่จะอดทนและใจกว้างกว่ามาก”

เซี่ยเชียนฮวันกระตุกยิ้มที่มุมปาก ทุกคำพูดล้วนแล้วแต่เหยียบย่ำเซียวหมิงเซียน โดยการยกเซียวหมิงหลานมาเปรียบเทียบ

ในแง่ของความอาวุโส เซียวหมิงหลานมีอายุมากกว่านาง จึงไม่อาจเยาะเย้ยนางได้

อีกทั้งตัวตนเช่นเซียวหมิงเซียน จะสามารถแตะต้องได้ง่ายงั้นหรือ?

“หึ ข้าจะไม่โกรธ วันนี้เป็นวันดีที่ได้มาชมดอกบ๊วย ดังนั้นข้าจะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเจ้า”

เซียวหมิงเซียนระงับความโกรธของนาง

ดูเหมือนว่า นางพยายามหลีกหนีจากการถูกเปรียบเทียบกับเซียวหมิงหลาน

เซียวหมิงหลานค่อนข้างเยือกเย็น นางยิ้มน้อยๆ แล้วกล่าวว่า “ได้ยินว่าน้องแปดเลือกเขยขวัญอันต้องใจได้แล้ว และทูลขอพระราชโองการเสกสมรสกับเสด็จพ่อ จริงหรือไม่?”

“จริงเพคะ เสด็จพี่ทรงรอบรู้จริงๆ”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เซียวหมิงเซียนก็เลิกคิ้วอย่างภาคภูมิใจอีกครั้ง

ที่นางมาวันนี้ก็เพื่ออวดสิ่งนี้

นางมองไปที่ใบหน้าของเซี่ยเชียนฮวันและคนอื่นๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ราวกับนกยูงรำแพนหาง แล้วพูดจาโอ้อวดว่า “บุคคลที่ข้าเลือกก็คือ จอหงวนคนปัจจุบัน ที่กำลังจะถูกแต่งตั้งเป็นขุนนางมหาดเล็กคนใหม่!”

เซี่ยเชียนฮวันได้ยินดังนั้นก็คิ้วกระตุกขึ้นมา

เซี่ยเหยียนพูดถูกจริงๆ ด้วย

ฮ่องเต้ต้องการส่งเสริมคนใหม่ จึงมอบตำแหน่งที่เซวี่ยฉีทิ้งไว้หลังจากที่เขาเกษียณและกลับไปยังบ้านเกิด ให้กับจอหงวนคนใหม่จากครอบครัวที่ยากจน

โชคดีที่นางไม่ได้เดิมพันกับเซี่ยเหยียน...

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะของชายหนุ่มก็ดังมาแต่ไกลๆ เซียวหมิงเซียนดูเหมือนจะจำเสียงนั้นได้ และพูดอย่างตื่นเต้นว่า “สามีของข้าอยู่ที่นั่น!”

ชื่อเรียกน่าเบื่อเช่นนี้ ทำให้เซี่ยเชียนฮวันอดมุมปากกระตุกไม่ได้

อย่างไรก็ตาม นางรู้สึกสงสัยเล็กน้อย เกี่ยวกับจอหงวนผู้สมบูรณ์แบบที่เซียวหมิงเซียนเอ่ยถึง

นางหันไปมองตามต้นเสียง

และพบว่า องค์ชายห้าเซียวจ้านกำลังพูดคุยยิ้มแย้มอยู่กับชายหนุ่มหน้าตาดีสองสามคน ขณะเดินมาทางพวกนาง สายตาของคนส่วนใหญ่ล้วนจ้องมองมาที่เซี่ยเชียนฮวัน ซึ่งมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุด

แต่มีชายหนุ่มรูปร่างผอมบางคนหนึ่ง ผู้ซึ่งมีใบหน้าที่จริงจังและไม่ได้มองมาทางเซี่ยเชียนฮวัน เขาส่งยิ้มให้เซียวหมิงเซียนที่เดินมาหา

“ถวายบังคมองค์หญิงแปด”

เขาทักทายอย่างอ่อนโยน

เซียวหมิงเซียนพูดอย่างขวยเขินว่า “ไม่จำเป็นต้องเกรงใจเช่นนี้ก็ได้ อีกไม่นานท่านกับข้าก็จะแต่งงานกันแล้ว...”