อีเดน 71

sprite

ที่ห้องนอนของมารียากับอลิชา...

ก๊อกๆ สองสาวที่กำลังนอนคุยกันอยู่บนเตียงหันมองหน้ากันอย่างมึนงง

“พี่เข้าไปนะ รียา” ปริณบอก

“ค่ะ” มารียาเอ่ยรับ เพราะเธอยังไม่ได้กดล็อกลูกบิดที่ประตูห้องนอน

“พี่ป้องมีอะไรหรือเปล่าคะ” อลิชาถามเมื่อเห็นคนตัวโตเดินเข้ามานั่งบนเตียง

“พี่มาตามหนูไปนอนด้วยกันค่ะ” ปริณฉีกยิ้มกว้างให้คนที่ใส่ชุดนอนสีชมพูอ่อน

“ไม่เอา! หนูจะนอนกับรียา” อลิชาปฏิเสธด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

“ให้รียานอนคนเดียวเถอะ หนูนอนด้วยเดี๋ยวก็มัวแต่คุยกันจนไม่ได้หลับได้นอนพอดี” ปริณให้เหตุผล

“ก็ไหนตอนแรกพี่ป้องบอกว่ากลัวคุณอีเดนเข้ามาหารียายังไงล่ะ” อลิชาท้วงเมื่อเห็นคนมีอุดมการณ์เริ่มจะกลับลำ

“ตอนนี้ไม่กลัวแล้วเพราะพี่มีนี่” คนหื่นชูกุญแจล็อกประตูห้องแบบใส่รหัสให้สองสาวดู

“กุญแจ!” มารียากับอลิชาเอ่ยขึ้นพร้อมๆ กันอย่างรู้สึกอึ้ง! ทึ่ง! งง!

“ใช่! เอาไว้ล็อกประตูจากข้างนอก กันคนนิสัยไม่ดีจะแอบเข้าหารียาตอนดึกๆ” ปริณบอก

“คิกๆๆๆ” สองสาวพากันหัวเราะจนหน้าแดงก่ำ

“หัวเราะอะไรกัน” ปริณกลอกตาเซ็งๆ เมื่อน้องสาวและคนรักมองความห่วงใยของตนเป็นเรื่องตลกขบขัน

“แกไปนอนกับพี่ป้องเถอะ พรุ่งนี้เจอกัน” มารียาหันไปบอกเพื่อนรักอย่างเข้าใจ

“เฮ้อ...พี่ป้องไปเอากุญแจมาจากไหนกันคะ” อลิชาถอนหายใจยาว อย่างเซ็งๆ

“อย่าถามมากน่า กระเป๋าของเราอันนี้ใช่ไหม” ปริณแสร้งทำเสียงดุ

“ค่ะ” อลิชาพยักหน้ารับเบาๆ

“ไปเถอะพี่ง่วงแล้ว” ปริณยกข้อมือข้างที่ใส่นาฬิกาขึ้นมาดูเพื่อกลบเกลื่อนอาการดีใจจนเนื้อเต้น

“ฝันดีนะรียา” อลิชาบอกก่อนจะลุกจากเตียงแล้วเดินตามหลัง ของปริณไปด้วยท่าทีเศร้าๆ เพราะกำลังคุยกับเพื่อนรักอย่างสนุก ก็ถูกคนหื่นขัดจังหวะ

“ฝันดีจ้ะอลิซ ฝันดีค่ะพี่ป้อง” มารียาบอกเสร็จก็คว้าผ้าเช็ดตัวกับเสื้อคลุมเข้าไปในห้องน้ำด้วยท่าทางเร่งรีบ เพราะพรุ่งนี้เธอต้องถึง Angel R ก่อนสิบโมง

ปริณคล้องกุญแจเสร็จก็ใส่รหัส จากนั้นก็รีบพาอลิชาเดินไปห้องนอนที่อยู่ถัดไป ด้วยสีหน้าโล่งใจที่ในที่สุดก็ไม่ต้องคอยระแวงเรื่องของ อีเดนอีกต่อไป

ชั่วโมงต่อมา...

หลังจากที่เป่าผมจนแห้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว มารียา ก็ขยับขึ้นไปนอนบนเตียงขนาดใหญ่ จากนั้นก็เอื้อมมือไปกดปิดไฟที่หัวเตียง แล้วหลับตาลงอย่างรู้สึกเมื่อยล้า แต่พลัน! ก็รับรู้ถึงความยืดหยุ่นของเตียงนอน เธอทั้งตกใจและรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ‘ผะ...ผีหรือเปล่านะ’

“ผมเองรียา!” อีเดนรีบบอกก่อนที่สาวเจ้าจะส่งเสียงกรีดร้อง

“คุณอีเดน! คุณเข้ามาได้ยังไง” มารียาถามอย่างมึนงง เพราะมั่นใจว่าพี่ชายของเธอใส่กุญแจล็อกที่หน้าห้องเอาไว้แล้ว

“ตรงนั้น” อีเดนบอกพลางชี้ไปที่ชั้นวางหนังสือ ที่มองเห็นผ่านความมืดลางๆ จากแสงของพระจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา

“โอ้พระเจ้า” มารียาอุทานอย่างตกใจ เพราะเธอไม่คิดว่าชั้นวางหนังสือที่เห็นก่อนหน้าจะเป็นประตูลับเชื่อมระหว่างสองห้องนอนได้

“ความลับของเรานะ” อีเดนกระซิบบอกเสียงกระเส่า ก่อนจะผละออกจากสาวเจ้า แล้วเดินตรงไปยังประตูห้องนอน

“คะ...คุณจะไปไหนคะ” มารียาถามอย่างสงสัย

“ล็อกประตูด้านในครับ เผื่อพรุ่งนี้พี่ชายคุณเปิดประตูแล้วพรวดพราดเข้ามา แล้วเจอผมนอนกอดคุณเข้า ก็อาจจะมีดราม่ายาว” คนรอบคอบบอกก่อนจะเดินกลับมาที่เตียง

“คุณนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ” มารียามองคนตรงหน้าอย่างไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเปรียบเปรย

“ผมคิดถึงคุณมากรู้ไหม” อีเดนกระชับอ้อมแขนกอดเอวบางอย่างโหยหา

“คุณนอนเฉยๆ นะคะ ห้ามทำอะไรเด็ดขาด เพราะพรุ่งนี้ฉันต้องตื่นแต่เช้า” มารียารีบดักทาง

“โธ่รียา! พูดแบบนี้คุณไปหาเชือกมามัดมือมัดเท้าผมซะเถอะ” คนหื่นเอ่ยพร้อมกับกลอกตาเซ็งๆ เมื่อห้ามในสิ่งที่ตั้งใจจะทำ

“ฉันพูดจริงค่ะ! อีกอย่างแผลของคุณก็ยังไม่หายดีไม่ใช่เหรอ” มารียาหาข้ออ้าง พร้อมกับกดเปิดไปที่หัวนอน เพื่อจะได้ดูหนังหน้าของคนหื่นชัดๆ

“หายแล้วดูสิ” อีเดนยิ้มหวานให้ก่อนจะเปิดเสื้อให้ดู

“ยังเจ็บอยู่ไหมคะ” มารียาแตะแผลที่แห้งสนิทเบาๆ เพื่อเช็กอาการ

“ไม่! แต่ตอนนี้ผมทั้งเจ็บแล้วก็ปวดตรงนี้สุดๆ เลย” อีเดนจับมือของสาวเจ้าให้เลื่อนต่ำลงไปยัง...

“อี๋! คนลามก” มารียาตกใจรีบสะบัดมือออกเมื่อสัมผัสโดนปลาช่อนแอมะซอนตัวใหญ่เข้าอย่างจัง

“ลามกอะไร ผมแค่พูดตรงๆ เท่านั้น อ๊ะ! นั่นคุณจะลุกไปไหน” อีเดนมองใบหน้าแดงก่ำนั้นก่อนจะลอบอมยิ้มบางๆ

“ก็ไปหาเชือกมามัดคุณไง” มารียาบอกด้วยน้ำเสียงตึงๆ

“บ้า! ผมแค่ประชด” คนหื่นรีบลุกจากเตียงไปหา

“นี่คุณอย่าเข้ามานะ ฉันกลัว!” มารียาร้องห้ามเพราะเห็นบางอย่างยังคงต๊ะตุงตวง ชี้โด่ชี้เด่อยู่ในกางเกงของอีกฝ่าย

“กลัวอะไรเล่า มาๆ มาให้ผมชื่นใจซะดีๆ” อีเดนขยับเดิน

“ไม่มีทาง!” มารียารู้สึกสั่นขึ้นมานิดๆ

“ถ้าผมจับคุณได้ ผมจะไม่ปล่อยให้คุณได้นอนนะ” อีเดนคาดโทษ เมื่อเห็นท่าทีร้อนรนของสาวเจ้า

“งะ...งั้นฉันจะเรียกพี่ป้อง” มารียาแสดงจุดยืน

“พี่คุณกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่ อย่าไปขัดจังหวะเขาเลย” อีเดน คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ! ปล่อยนะ ฉันจะนอน” มารียาดิ้นพล่านเมื่อมือหนาลูบไล้และกอบกุมดอกบัวตูมของเธอ

“สามยก! แล้วผมจะให้คุณนอนรียา” อีเดนยื่นข้อเสนอแห่งสันติ พร้อมกับอุ้มร่างบางกลับไปที่เตียง

“ไม่นะ...อะ...อื้อ...” มารียาร้องห้ามคนที่กำลังซุกไซ้แต่ก็ไม่เป็นผล จึงได้แต่หวังว่าเขาจะไม่เอาแต่ใจจนทำให้เธอเสียการเสียงานในวันรุ่งขึ้น

ขณะเดียวที่ห้องพักของปริณกับอลิชาก็กำลังดื่มด่ำความหวานที่สาดใส่กันอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่โซฟาตัวใหญ่ อ่างอาบน้ำ ก่อนจะไปจบที่เตียง เล่นเอาอลิชาหมดแรงหลับคาอกกว้างไปอย่างไม่รู้ตัว

สองวันต่อมา...

สร้างความแคลงใจให้กับปริณเป็นอย่างมาก เพราะช่วงสามสี่วันที่ผ่านมานั้น ปริณคอยกันท่าอีกฝ่ายกับน้องสาวอยู่ตลอด แต่ดูเหมือนเสี่ยใหญ่จะไม่ทุกข์ร้อน

Angel R เสร็จ ปริณกับอลิชาก็เลือกชุดแต่งงานในแบบที่ถูกใจได้ ทุกคนอยู่เที่ยวต่ออีกวันหนึ่ง ก่อนจะพากันเดินทางกลับไทย

ประเทศไทย...บ้านภิพัฒน์หัสดิน

ไปเที่ยวกันมาสนุกไหม” กมลาเอ่ยถาม หนุ่มๆ สาวๆ

“สนุกค่ะคุณแม่” มารียาเข้าไปกอดมารดาอย่างคิดถึง ก่อนจะยื่นของฝากให้

“สวัสดีค่ะคุณแม่ มีของฝากด้วยนะคะ” อลิชาส่งถุงกระดาษใบใหญ่ให้ตามเพื่อนสาว

“ขอบใจมากๆ จ้ะ อลิซ รียา” กมลาหอมแก้มสองสาวอย่างเอ็นดู

อ่าน อีเดน 71 - มังงะที่ดีที่สุดของปี 2020

จาก yochita-uri เรื่องราวที่ฉันเคยอ่านบางทีสิ่งที่น่าประทับใจที่สุดคือ อีเดน เรื่องดีเกินไปทิ้งให้ฉันมีข้อสงสัยมากมาย ขณะนี้มังงะได้รับการแปลเป็น 71 แล้ว มาอ่านเรื่อง อีเดน yochita-uri ของผู้แต่งที่นี่