อีเดน 74

sprite

แชะ! แชะ! แชะ!

เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นติดๆ กัน หลังจากผู้กองหนุ่มคนดังอุ้ม ว่าที่เจ้าสาวออกมาจากลิฟต์ โดยที่เนื้อตัวท่อนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นไหล่กว้างและหน้าอกที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม สะกดสายตาของนักข่าวสาวสามคนที่มาดักรอทำข่าวไปชั่วขณะ

“อะ...เอ่อ...คะ...คุณอลิชาเป็นอะไรคะ” นักข่าวยิงคำถามเสียงอึกอักเพราะสายตาและสมาธิทั้งหมดกำลังจดจ่ออยู่ที่กล้ามแน่นๆ ของ พันเอกปริณ

“เธอหมดสติไป ขอทางหน่อยครับ” ปริณบอกด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ

“คุณปริณคะ จริงไหมเรื่องข่าวที่ออกมา เรื่องที่...”

“ห้าโมงของเย็นนี้ ผมจะเปิดบ้านแถลงข่าวครับ” ปริณบอกก่อนจะรีบเดินไปยังรถตู้ที่จอห์นเปิดประตูรอ

“รอฟังข่าวเย็นนี้นะครับ” จอห์นบอกก่อนจะปิดประตูรถ หลังจากที่ปริณขึ้นมานั่ง จากนั้นก็สั่งให้คนขับให้ตรงไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

ยี่สิบนาทีต่อมา... (โรงพยาบาล)

“คนไข้เป็นอะไรมาคะ” พยาบาลสาวเดินเข้ามาถามด้วยสีหน้า ตื่นตระหนก เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนอุ้มสาวร่างเล็กเข้ามา

“เธอวูบหมดสติไปครับ” ปริณบอกพร้อมกับวางว่าที่เจ้าสาวลงบนเตียงที่มีบุรุษพยาบาลเข็นเข้ามารอ

“โอเค เดี๋ยวดิฉันรับช่วงต่อเอง เชิญคนไข้รอที่ด้านนอกนะคะ” พยาบาลสาวบอกก่อนจะเดินเข้าไปในห้องปฐมพยาบาลเบื้องต้น

“เสื้อครับพี่ป้อง” จอห์นส่งเสื้อให้คนที่เป็นห่วงเพื่อนสาว จนลืมที่จะห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองไป

“ขอบใจมากจอห์น เดี๋ยวพี่ขอไปโทรบอกผู้ใหญ่ก่อน ฝากเรารออยู่หน้าห้องแป๊บ” ปริณรับเสื้อสูทมาใส่พร้อมกับตบที่ไหล่ของอีกฝ่ายเบาๆ อย่างขอบคุณ

“ได้ครับพี่” จอห์นยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินเข้าไปนั่งรอที่หน้าห้อง

ปริณเดินออกไปที่มุมด้านนอกแล้วต่อสายหาประวิตรเพื่อแจ้งข่าวว่าตอนนี้อลิชาอยู่ที่โรงพยาบาล ก่อนจะโทรไปบอกให้บิดาและมารดาของตนทราบ จากนั้นก็เดินกลับไปเข้าด้านใน ท่ามกลางสายตาของใครหลายๆ คนที่พากันจับจ้องมาอย่างสนอกสนใจ

ที่บ้านของโสภี...ขณะที่มาริกาจิบกาแฟไปเปิดเลื่อนดูข่าวในแท็บเลตไปนั้น ก็เจอข่าวที่เพิ่งจะลงเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เป็นภาพของปริณที่ใส่กางเกงนอน อุ้มอลิชาเดินออกจากคอนโดไปขึ้นรถตู้ที่จอดอยู่ พร้อมกับข้อความใต้ภาพ...

‘พันเอกปริณนัดเปิดบ้านแถลงข่าวเย็นนี้ ก่อนจะรีบเดินขึ้นรถตู้ที่จอดรอ พาว่าที่เจ้าสาวส่งโรงพยาบาล เพราะเกิดอาการวูบหมดสติไป สาเหตุก็น่าจะมาจากข่าวอักษรย่อ ที่ใครได้อ่านก็คงจะตีความหมายได้ทันทีว่าหนูน้อยในดินแดนมหัศจรรย์คนนั้น...คือใคร!’

“สมน้ำหน้านังอลิซมันนะคะ หัวอ่อนเหมือนแม่ของมันไม่มีผิดเลย” มาริกาเอ่ยบอกพลางเบ้ปากอย่างรู้สึกสะใจ

“ใช่! นังสาน่ะ เวลาโดนฉันแหย่นิดแหย่หน่อยก็เข้าโรงพยาบาล แบบนี้แหละ” โสภียิ้มกริ่มเมื่อนึกไปถึงผลงานของตัวเองที่ผ่านมา จนกระทั่งสิ่งที่เธอทำตอนนี้ มันก็ยังส่งผลไปยังบุตรสาวของอีกฝ่าย

“คุณแม่นี่วางแผนเยี่ยมที่สุดเลยค่ะ” มาริกายกนิ้วให้มารดาอย่างชื่นชม ‘หึ! อยากจะรู้นัก ว่าข่าวดังออกขนาดนี้ ป้องยังจะรักมันอีกไหม’

“แน่นอนสิยะ! วันสุดท้ายที่นังสามันจะตาย ฉันถ่ายรูปตอนที่นอนกกอยู่กับคุณวิตรไปให้มันดู” โสภีหัวเราะอย่างสะใจ ในที่สุดก็สามารถเขี่ย อริสาให้พ้นทางไปได้

“จริงเหรอคะคุณแม่” มาริกาถึงกับสตั๊นไปสิบวิ ไม่คิดว่ามารดาจะเล่นอีกฝ่ายแรงขนาดนั้น

“จริงสิ! ก็คุณวิตรไม่ยอมเลิกกับมันสักที แกจะให้ฉันต้องอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ เป็นเมียน้อยไปจนตายงั้นเหรอ ไม่มีทาง!”

ผลัก! ประตูบานใหญ่ถูกผลักเข้ามาทันทีที่โสภีเอ่ยจบ

“คะ...คุณลุง!” มาริกาเอ่ยเรียกเสียงเบาหวิว เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินตรงเข้าไปหามารดา

เพียะ! เพียะ! ประวิตรตวัดฝ่ามือลงบนใบหน้าของโสภีเต็มๆ แรงอย่างโมโห ที่ได้ยินว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา อีกฝ่ายทำอะไรกับภรรยาและบุตรสาวของตน

โสภีที่หน้าหันไปตามแรงตบ ค่อยๆ หันกลับมามองใบหน้าเดือดดาลของประวิตร “คะ...คุณวิตร!”

“คุณนี่มันเลวเกินจะบรรยายจริงๆ ถ้าทำอะไรกับลูกสาวผมอีกละก็ ผมไม่เอาคุณไว้แน่!” ประวิตรประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น ขณะมองผู้หญิงที่ตนเคยหลงใหลมาหลายปี ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม

“วิตรคะ โส...โส...ขอโทษค่ะ” โสภีรีบวิ่งไปขวางเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังจะเดินออกไป

ผมรู้จักสันดานคุณดีแล้วละโส ผมมันพลาดเองที่ไปลุ่มหลงผู้หญิงอย่างคุณ จนทำให้สาต้องตรอมใจตาย คุณทำร้ายเธอมาตลอดแต่เธอก็ไม่เคยปริปากบอก หรือต่อว่าผมสักคำ”

“ก็นังนั่นมันโง่เองนี่” โสภีตอบกลับโดยไม่ทันคิด ทำให้ถูกฝ่ามือหนาของประวิตร กระทบเข้าที่ซีกหน้าอีกครั้ง

เพียะ!

“คะ...คุณลุงอย่าค่ะ มิ้งขอ...อย่าทำคุณแม่เลย” มาริการีบเข้าไปห้ามอย่างตกใจ เมื่อเห็นสีหน้าเอาจริงของอีกฝ่าย ที่บ่งบอกว่าสามารถทำอะไรได้อีกมากกว่าที่ตบมารดาของตน

ประวิตรสะบัดแขนออกมาจากการยื้อของหญิงสาว แล้วเอ่ยคาดโทษด้วยสีหน้าดุดัน “ปล่อย! ถ้าต่อไปนี้ไม่ว่าจะคุณหรือลูกสาวของคุณเข้าไปยุ่งกับลูกสาวของผมอีกละก็ ผมสาบานว่าพวกคุณไม่ได้ตายดีแน่”

“เดี๋ยว! นี่คุณจะทิ้งฉันยังงั้นเหรอคุณวิตร” โสภีถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ ว่าอีกฝ่ายจะสะบั้นความสัมพันธ์กับเธออย่างไม่เหลือเยื่อใย

“หึ! จนถึงตอนนี้คุณยังคิดว่าผมยังจะเอาคุณอยู่อีกเหรอฮะโส ผู้หญิงอย่างคุณใครมีเงินก็แบให้เขาไปทั่ว อย่าคิดว่าที่ผ่านมาผมจะไม่รู้”

ประวิตรปล่อยประโยคที่ฝังอยู่ในใจมานาน ก่อนจะเดินตรงออกไปยังรถที่จอดอยู่ แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว

“กรี๊ดดดดด” โสภีกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เมื่อตำแหน่งคุณนายที่หวังเอาไว้หายวับไปต่อหน้าต่อตา

ก่อนค่ะ” มาริกากลอกตาเซ็งๆ เมื่อเห็นมารดาที่เคยมั่นใจในตัวเองมาตลอด วันนี้กลับพลาดเพราะปาก จนทำให้ทุกอย่างที่วางแผนเอาไว้มานาน

“ฉันจะทำให้พวกมันเจ็บยิ่งกว่าที่ฉันเจ็บ ฮึก!” โสภีกัดปากข่มเสียงสะอื้น

“มิ้งว่าพอเถอะค่ะแม่ เมื่อกี้ถ้าลุงวิตรล้วงเอาปืนพกออกมายิงแม่กับมิ้งละก็...” มาริกาเอ่ยเตือนยังไม่ทันจบประโยคก็ถูกมารดาขัดขึ้นด้วยดวงตาแข็งกร้าว

“มันไม่กล้าหรอก!”

“ก็ไม่แน่ค่ะ ตลอดเวลาที่แม่แอบคบหากับลุงวิตรมา เขาเคยตบหรือทำร้ายร่างกายแม่เหมือนครั้งนี้หรือเปล่าล่ะคะ?” มาริกาถามกลับ

เกี่ยวกับ อีเดน - 74

อีเดน เป็นซีรี่ส์ปัจจุบันที่ดีที่สุดของผู้แต่ง yochita-uri ด้วยเนื้อหา 74 ด้านล่างนี้จะทำให้เราหลงอยู่ในโลกแห่งความรักและความเกลียดชังแบบสลับกันได้แม้จะมีกลเม็ดทั้งหมดเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยไม่ต้องกังวลอีกครึ่งหนึ่งแล้วก็เสียใจ สาย โปรดอ่านบทที่ 74 และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com