คนเสเพล บทที่ 66

sprite

ใบหน้าคมค่อยๆ ขยับต่ำลงไป หญิงสาวรีบรั้งตัวเขาไว้ไม่ให้ทำเหมือนคืนนั้น

ชายหนุ่มที่มีแอลกอฮอล์ในร่างกายมากพอประมาณ ไม่ฟังที่เธอห้าม เขายังดื้อรั้นขยับต่ำลงไปจนถึงเนินน้องสาว ที่ตอนนี้เขาได้จัดการกับสิ่งกีดขวางเรียบร้อยแล้ว

ริมฝีปากหนาแนบจูบลง แต่วันนี้เขาก็ไม่ได้ทำนานแค่อยากจะชื่นใจ เพียงไม่นานชนกันต์ก็ขยับขึ้นมา พร้อมกับสอดใส่แก่นกายเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่าย

"อือ" นิ้วเรียวเกาะลำแขนแกร่งไว้แน่น เพราะเธอไม่อยากจะส่งเสียงออกมาเหมือนตอนที่อยู่บ้านของเขา ถ้าวันนี้เธอส่งเสียงรับรองว่าเต็นท์ข้างๆ คงไม่ได้นอนแน่ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจว่าเธอจะใช้เสียงหรือไม่ พอแก่นกายเข้าไปได้ที่ชายหนุ่มก็เริ่มขยับ

"อื้อ..อืออ" ความใหญ่โตของเขามันทำให้ร่องที่เสียดสีในวันนั้นเริ่มแสดงอาการเจ็บแสบอีกครั้ง แต่แปลกวันนี้เธอเหมือนมีอารมณ์คล้อยตามเขามาก สะโพกงามเริ่มเด้งรับการกระแทก จนคนร่างหนาสัมผัสได้ว่าเธอต้องการมัน

"วันนี้คงเปลี่ยนท่าไม่ได้ เพราะเต๊นท์มันเล็ก" เสียงที่เขากระซิบออกมา มันทำให้เธอขนลุกซู่ แต่ไม่ต้องบอกได้ไหม ใครเขาอยากจะรู้ล่ะว่าอยากทำท่าไหน

ชนกันต์ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ก่อนไม่เคยสนใจเธอคนนี้เลย หน้าตาของเธอก็ไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่อะไร จะเรียกว่าสวยเลยก็ได้ แต่เขาก็แค่มองแบบผู้หญิงทั่วไป

แต่พอได้สัมผัส และก็ได้รู้ว่าเธอเพิ่งเสียความบริสุทธิ์ให้เขาเป็นคนแรก มันก็ยิ่งทำให้เขาต้องการ ..มาตั้งแคมป์กับเพื่อนได้แค่คืนเดียวแทบจะนอนไม่หลับ จนต้องได้กลับไปรับเธอมาด้วย อันนี้เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร หรือเพราะติดใจเธอ

"โอ๊ย อืมมม" พยายามเก็บเสียงให้เบาที่สุดแล้ว แต่พอเสียดสีกันหนักเข้า ทั้งความเจ็บและความเสียวมันก็ประดังเข้ามาพร้อมกัน

"เบาได้เบาหน่อยนะ เกรงใจคนไม่มีคู่บ้าง" ทันใดนั้นเสียงเต็นท์ที่นอนอยู่ไม่ไกลกันก็ได้พูดขึ้นมาลอยๆ

ตุ๊บ! แพรไหมรัวกำปั้นใส่อกของคนที่กำลังกระแทกเธอโดยไม่ฟังเสียง

"อ๊อย..อ๊อยส์" แต่ยิ่งเธอทุบตีเขาก็ยิ่งใช้แรงกระแทก

"จะตีทำไมละ"

"นายไม่ได้ยินเสียงเพื่อนนายพูดเหรอ อื้อออ"

"ฉันไม่ได้ส่งเสียงสักหน่อย เธอต่างหากที่ครางเสียงดังเอง"

"นายกันต์! อื้อ" ยิ่งเธอทำเสียงเข้มใส่..เขาก็ยิ่งซอยถี่เข้า

"โอ๊ยย! กัดทำไม"

"อยากกัด!" ขึ้นเสียงเป็นแต่ตัวเองคนเดียวหรือไง

"ได้! ถ้างั้นกัดไปเลย" ทีแรกใกล้จะเสร็จแล้วแหละ แต่พอเจอเหตุการณ์นี้เข้า เขาก็เลยกระแทกต่อ ด้วยการบังคับตัวเองไม่ให้หลั่งออกมา ยิ่งทำก็ยิ่งเสียว

"อือ อือ อื้อ~"

เช้าวันต่อมา..

"เป็นไงมึง เบาตัวเลยสิท่า" พอชนกันต์โผล่หัวออกมา เพื่อนที่กำลังก่อไฟอยู่ก็ทักทายด้วยอารมณ์ขัน

เขาไม่ตอบแต่ก็นึกขำ จะว่าเมามากก็ไม่ใช่ แต่ทำไมถึงอยากจะแกล้งเธอ

"ทำอะไรกินวะ" ชายหนุ่มก็เลยชวนเพื่อนคุยไปเรื่องอื่นกลัวว่าเธอที่อยู่ในเต็นท์จะอายเอา ส่วนเขาน่ะเหรอไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย

"ไอ้พวกนั้นไปหาของป่าอยู่"

"ของป่าอะไร? อย่าหาเหาใส่หัวนะ" เขาหมายถึงกลัวเพื่อนไปจับสัตว์ป่าสงวนเข้า

"ไอ้พวกนั้นมันจะมีปัญญาเหรอ กลัวอะไรไม่เข้าท่า" เพราะอย่างมากก็คงปลาหรือไก่ที่หลงเข้ามาในป่า ในขณะที่ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นั้น คนที่อยู่ในเต็นท์ ก็ได้โผล่หน้ามามองดูว่าข้างนอกมีใครบ้าง

แต่พอเห็นว่าไม่ได้มีแค่เขา เธอก็ไม่กล้าออกมา เพราะอายเรื่องเมื่อคืนนี้ เพื่อนของเขาคงจะได้ยินเสียงกันไปทั่ว

"ก็ออกมาสิ" ชนกันต์เดินเข้ามาหาเมื่อเห็นว่าเธอไม่กล้าออก

"อาบน้ำได้ที่ไหน" คราบที่เขาทิ้งไว้ยังคงอยู่ เพราะเมื่อคืนนี้เธอไม่ได้ไปทำความสะอาด ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนด้วย

ชนกันต์พาเธอนั่งมอเตอร์ไซค์ ไปที่รีสอร์ท ซึ่งเป็นเจ้าของพื้นที่ที่พวกเขาตั้งแคมป์อยู่ ถ้าใครต้องการความสงบ ก็จะไปตั้งแคมป์ไกลแบบนี้..เธอก็เลยไม่เห็นว่าแถวนี้มีรีสอร์ท

พอมาถึงหญิงสาวมองด้วยสายตาตำหนิ ทำไมเขาไม่มาเปิดห้อง ยังไปทำอะไรแบบนั้นให้เพื่อนๆ ได้ยินอีก

"ไหนบอกจะเข้าห้องน้ำไง"

แพรไหมก็เลยรีบเข้าไปใช้ห้องน้ำ เธอเตรียมของมาอาบน้ำด้วย

"กางเกงขายาวไม่มีใส่หรือไง รู้ไหมอยู่ในป่าในเขามันอันตราย" พอเธอออกมาพร้อมกับสวมใส่กางเกงขาสั้น มันก็ทำให้เขาไม่ชอบใจ

"อยู่ที่แคมป์" หญิงสาวตอบออกไปด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง เพราะดูเหมือนว่าเธอทำอะไรไปเขาก็ไม่พอใจสักอย่าง

กลับมาถึงแคมป์ แพรไหมก็เลยต้องได้เปลี่ยนชุดใหม่

เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกมาจากเต็นท์ก็เห็นว่าพวกเพื่อนๆ ของเขาได้อาหารมาแล้ว แต่อาหารที่ได้กลับอยู่ในกล่องและในถุง

"แล้วกูจะก่อไฟทำไมวะเนี่ย"

"อย่าพูดมาก กูให้มึงเลือกจะกินข้าวหรือจะกินตีนกู" โตโน่พูดสวนขึ้น เพราะตอนนี้อยู่ต่อหน้าสาวก็เลยไม่อยากจะเสียหน้า

แพรไหมขำเมื่อได้ยินพวกเขาพูดแหย่กันเล่น เธอไม่เคยมีโมเม้นแบบนี้ พวกเพื่อนๆ ที่รู้จักกันต่างก็แยกย้ายไปมีครอบครัว แต่ก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย ถ้าทอรุ้งไม่ใช่คนหมู่บ้านเดียวกันก็คงจะไม่ได้ติดต่อกันอีก

พอเธอยิ้มและขำ ผู้ชายทุกคนต่างก็มองมายิ่งกว่าถูกสะกด เพราะรอยยิ้มของเธอมันดูสดใสไม่เหมือนคราวก่อนที่มา

"พวกมึงเลิกมองได้แล้วถ้าไม่อยากตาบอด" มนตรีสะกิดบอกเพื่อนเมื่อเห็นสายตาของชนกันต์กรอกมองมาแบบไม่ค่อยพอใจ

อ่าน คนเสเพล บทที่ 66

นวนิยาย คนเสเพล ได้รับการอัปเดต บทที่ 66 ที่มีการพัฒนาขั้นสูงสุดมากมายสิ่งที่ทำให้ซีรีส์นี้พิเศษมากคือชื่อของตัวละคร ^ ^. หากคุณเป็นแฟนของผู้แต่ง ชะนีติดมันส์ คุณจะรักการอ่าน! ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่ผิดหวังเมื่อคุณอ่าน มาอ่านนิยาย คนเสเพล บทที่ 66 ตอนนี้ที่นี่

การอ่านนวนิยาย คนเสเพล บทที่ 66

บทที่ 66 ของ คนเสเพล นวนิยาย