บาร์บี้หน้าแดงเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆ
ทุกคนไม่ได้หยอกล้อเธออีก และเริ่มทำงานกันต่อ
ในที่สุดก็รอมาจนถึงหลังจากที่เลิกงาน เธอไม่ได้เลิกงานในทันที แต่อยู่ทำงานในออฟฟิศรอ รอให้ดนัยมารับเธอ
หลังจากนั้นพักหนึ่ง รถก็มาถึง และเธอก็ขึ้นรถไป
ดนัยนั่งอยู่ในรถ และมุ่งตรงไปที่โรงภาพยนตร์
บาร์บี้ค่อยๆมีความกล้ามากขึ้น ตอนที่เลือกภาพยนตร์อยู่นั้น เธอหน้าแดงเล็กน้อย มองคู่รักคู่อื่นด้วยความอิจฉา จากนั้นก็เอ่ยพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มๆว่าอยากกินป๊อปคอร์นและโคล่า
“อยากทานเหรอครับ?”
ดนัยขมวดคิ้วขึ้นมา ส่วนบาร์บี้นั้นพยักหน้าลง
ตอนที่ทั้งสองคนเผชิญหน้ากัน เธอไม่กล้าพูดแบบนั้นเหมือนตอนที่คุยในโทรศัพท์ : “ฉันไปซื้อก็ได้ค่ะ”
ดนัยรั้งเธอไว้ ให้เธอเลือกภาพยนตร์ที่เธออยากดูไปก่อน หลังจากนั้นร่างสูงก็ค่อยๆหายไปในกลุ่มคน
มองเบื้องหลังของเขาที่ค่อยๆหายไปในกลุ่มคน
ร่างสูง ท่าทางที่ดูสง่างามและโดดเด่นเป็นพิเศษ เขาสามารถทำเพื่อตัวเองถึงขั้นนี้ได้ ในใจของบาร์บี้นั้นดีใจเหมือนกับดอกไม้ที่กำลังบานอยู่อย่างไรอย่างนั้น
บางครั้ง ในใจของผู้หญิงก็มีความรู้สึกภูมิใจและความเปรียบเทียบในเรื่องหนึ่งที่จะปฏิบัติกับผู้ชาย
ถึงอย่างไรในสายตาของผู้หญิงทุกคน ลักษณะภายนอกของดนัยหล่อเหลา รูปร่างแข็งแรงขนาดนี้ ประกอบกับสถานะและตำแหน่งของเขาในเมืองsด้วยแล้ว เป็นคนรักที่อยู่ในความคิดของผู้หญิงทุกคนจริงๆ
สามารถได้รับความรักจากผู้ชายที่โดดเด่นขนาดนี้ ผู้หญิงก็จะมีความรู้สึกภูมิใจแบบหนึ่งอยู่แล้ว
ซื้อตั๋วแล้ว บาร์บี้ก็ยืนรออยู่ทางด้านข้าง
เธอเลือกภาพยนตร์รัก
ความจริงแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายนานแล้ว แต่เธอยังไม่มีเวลา อาศัยโอกาสในวันนี้ดูด้วยกันกับเขา
ห่างจากระยะเวลาที่หนังจะฉายไม่นานแล้ว แต่ดนัยก็ยังไม่กลับมา ในใจของบาร์บี้นั้นอดที่จะรู้สึกร้อนใจและเป็นกังวลไม่ได้
ในที่สุดตอนที่หนังกำลังจะเริ่มฉายนั้น ดนัยก็กลับมาแล้ว ในมือยังถือโคล่าและป๊อปคอร์นเอาไว้ด้วย
เห็นแบบนี้แล้ว สีหน้าท่าทางของบาร์บี้ก็เผยความรู้สึกดีใจออกมา
จากนั้น ทั้งสองคนก็เดินเข้าไป แล้วไปยังที่นั่งของตัวเอง ทุกคนที่เข้ามาดูนั้นส่วนมากก็เข้านั่งที่กันหมดแล้ว เห็นที่ว่างอยู่จึงนั่งลง
หลังจากนั้น ภาพยนตร์ก็เริ่มฉาย
เนื้อหาหลักของภาพยนตร์เป็นเรื่องความรัก หนุ่มสาวที่บริสุทธิ์ ความรักที่รุ่มร้อน
คนที่มาดูภาพยนตร์เรื่องนี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นคู่รักวัยรุ่น ดูหน้าจอไปพลาง เอ่ยพูดคำพูดหวานๆไปพลาง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เศร้า และก็ไม่ได้เป็นละครแนวขบขันชื่นมื่นด้วยเช่นกัน แต่เป็นเรื่องราวความรักที่อ่อนโยนอบอุ่นหวานชื่น
ดังนั้นบรรยากาศภายในโรงภาพยนตร์จึงเต็มไปด้วยความอบอุ่นชื่นมื่น
และยิ่งมีคู่รักวัยรุ่นบางคู่ที่ถึงกับทนไม่ไหว กอดกันอย่างรุ่มร้อนหลังจากนั้นก็จูบกันอีกด้วย
บาร์บี้มองไปรอบๆ แก้มของเธออดที่จะแดงระเรื่อขึ้นมาไม่ได้ สายตาเหลือบมองไปที่ร่างของดนัยด้วยเป็นบางครั้งบางคราว
เธอเองก็ไม่ได้คิดว่าจะให้เขาจูบเธอ แต่ก็สามารถทำการกระทำบางอย่างที่ค่อนข้างจะใกล้ชิดกันได้ เช่นจับมือ เช่นกอดเธอ....
แต่ดนัยไม่ได้มีการเคลื่อนไหวเลยแม้แต่นิดเดียว
ร่างยาวของเขาพิงเบาะเก้าอี้ ขายาวๆทั้งสองข้างนั่งไขว่ห้าง แววตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ ไม่สนใจใดๆทั้งสิ้น
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ครูเจ้าเสน่ห์คนนี้ประธานจอง