ฌอนเข้าอินเทอร์เน็ต และพบว่ามีบัญชีออฟฟิศเชียลจำนวนมาก ได้มอบบุคลิกที่ดูเป็นที่รักของภรรยาให้แก่เขา สิ่งที่น่าแค้นใจไปมากกว่านั้นก็คือมีคนที่รู้จัก กระจายข่าวว่าเขากำลังจะแต่งงานกับเมลานี่ภายในเดือนหน้า นี่มันวุ่นวายไปหมดแล้ว
เขาเรียกผู้จัดฝ่ายประชาสัมพันธ์มาด้วยความโกรธ “ความคืบหน้าแผนใหม่ของบริษัทยังโฆษณาได้ไม่ดีเลย แต่คุณกลับทำได้ดีในการใช้วิธีแบบวงการบันเทิงมาจับคู่ให้กับคนอื่น ไปลบข่าวนั้นออกให้เร็วที่สุด”
ผู้จัดการรู้สึกผิด “แต่ภาพลักษณ์ของท่านเปลี่ยนไปมากจริง ๆ นะครับ”
“ตกลงผมเป็นประธาน หรือเป็นคุณที่เป็นประธานกันแน่?” ฌอนถามอย่างเย็นชา
“ได้ครับ ผมจะลบข่าวออกทันที” ผู้จัดการพยักหน้ารับอย่างเศร้าใจ
แม้ว่าการค้นหาที่ติดอันดับจะถูกระงับไปอย่างรวดเร็ว และสิ่งที่ควรลบก็ถูกลบออกไปแล้ว แต่เรื่องนี้ก็ยังติดอันดับอยู่ ทุกคนในประเทศรู้เรื่องนี้แล้ว
เป็นปกติ แคทเธอรีนเองก็ไม่มีข้อยกเว้น
ตอนนี้ทุกคนรู้ว่าเมลานี่และฌอนเป็นคู่รักกันแล้ว
เวสลีย์ส่งข้อความมาหาเธอ [ฌอน ฮิลล์ โหดร้ายกับคุณมากเกินไปแล้วนะ เคธี่ ผมกำลังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น ในไม่ช้านี้ ผมจะไปช่วยคุณให้หนีพ้นจากฌอนให้ได้]
แคทเธอรีนรู้สึกซาบซึ้งมาก และทำอะไรไม่ถูก ยิ่งเวสลีย์ดีกับเธอมากเท่าไร ความรู้สึกผิดของเธอก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเท่านั้น
ในอีกสองวันต่อมา ฌอนก็ไม่ได้กลับมาที่ นิวเมโทรโพลิส พาร์ค
แคทเธอรีนไม่รู้ว่าเขาไปค้างคืนที่ไหน และเธอเองก็ไม่ได้ถาม
ในคืนนั้นเอง เลียมโทรหาเธอ “ผมออกจากโรงพยาบาลเมื่อวานนี้”
“ยินดีด้วยนะคะ!”
“คราวนี้ผมโทรมาทวงหนี้” เลียมยิ้มออกมา “คุณพูดว่าคุณอยากจะขอบคุณผมไม่ใช่เหรอครับ? พรุ่งนี้ผมจะไปร่วมงานการกุศล ไปกับผมนะ”
แคทเธอรีนลังเลอยู่ในตอนแรก แต่เมื่อเธอได้ยินว่างานการกุศล เธอจึงตอบตกลง
วันรุ่งขึ้นเวลา 17:00 น. เลียมขับรถเฟอร์รารี่สีน้ำเงินและมารับเธอที่ทางเข้าบริษัท
แคทเธอรีนรีบขึ้นรถ เลียมมองดูเสื้อผ้าออกกำลังกายของเธอและหัวเราะขึ้น “เสื้อผ้าของคุณไม่ค่อยเหมาะสม ผมจะพาคุณไปที่ที่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณได้”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
อ่านถึงบท 295 แล้วจ้า หงุดหงิดกับพระนางแล้วคือำนพระเอกเหมือนจะเก่ง ฉลาดนะ แต่ก็แอบผิดหวังอะ อคติเกิน...
โบะบะมากแม่ 5555...
นัดจริงหรือนัดปลอมละทีนี้ 555555555...