คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ! นิยาย บท 803

สรุปบท บทที่ 803: คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!

ตอน บทที่ 803 จาก คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ! – ความลับ ความรัก และการเปลี่ยนแปลง

บทที่ 803 คือตอนที่เปี่ยมด้วยอารมณ์และสาระในนิยายโรแมนติก คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ! ที่เขียนโดย ทะเลใต้ เรื่องราวดำเนินสู่จุดสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นการเปิดเผยใจตัวละคร การตัดสินใจที่ส่งผลต่ออนาคต หรือความลับที่ซ่อนมานาน เรียกได้ว่าเป็นตอนที่นักอ่านรอคอย

คําพูดของแคทเธอรีนทําให้ฌอนรู้สึกโล่งใจขึ้นทันใด

แม้รู้ว่าเขาเกิดความเปลี่ยนแปลงในหัวใจไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงท่วมท้นด้วยความรู้สึกผิดเพราะคําสัญญาของเขาในตอนนั้น หลังจากที่ซาร่ากลับมาเธอก็สามารถรักษาอาการป่วยของเขาได้ แต่เขาไม่สามารถทำเรื่องอย่างว่ากับเธอได้

อย่างไรก็ตามแคทเธอรีนพูดถูก

ฌอนและซาร่าเป็นเพียงความสัมพันธ์และพวกเขาก็ไม่เคยร่วมหลับนอนด้วยกัน ก่อนหน้านี้ฌอนปรารถนาที่จะแต่งงานกับซาร่าอย่างจริงใจ ถ้าไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวของลูซิเฟอร์ เขาคงจะลงเอยด้วยการแต่งงานกับซาร่าไปแล้ว

เขายอมรับว่าซาร่าน่าสงสาร แต่เขาไม่ใช่คนที่มีส่วนในอดีตอันเจ็บปวดของเธอ

จากนั้นแคทเธอรีนก็พูดต่อไปว่า “แต่ฉันก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผลหรอกนะคะ ถ้าไม่มีใครอยู่เคียงข้างซาร่า ฉันก็ไม่ว่าอะไรถ้าคุณต้องการไปช่วยเธอเพราะคุณเป็นแฟนเก่าของเธอไงคะ แต่ตอนนี้มีคนอยู่กับเธอแล้วและ

พี่ชายของซาร่าก็อยู่ในแคนเบอร์รา ถ้าคุณตั้งใจจะไปที่นั่น ฉันจะไม่ให้โอกาสคุณเป็นครั้งที่สองอีก”

เมื่อพูดจบ เธอเปิดประตูรถและตรงออกไปทันทีขณะอุ้มซูซี่

“ก็ได้ครับ ผมจะไม่ไปที่นั่น”

เมื่อสังเกตเห็นว่าเธอกําลังจะจากไป ฌอนก็ปลดเข็มขัดนิรภัยอย่างรวดเร็วและเดินตามเธอไป เขารับซูซี่ออกจากอ้อมแขนของเธอด้วยแววตาเป็นประกาย “งั้นคืนนี้คุณให้โอกาสผมอีกครั้งได้ไหมครับ?”

ฌอนเริ่มต้นเสี่ยงเป็นเสี่ยงกันไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรต้องขอลอง “ยังไงคุณก็กําลังพยายามควบคุมผมอยู่เมื่อกี้”

“ฉันไปควบคุมคุณตอนไหนกัน? ฉันแค่พูดความจริงค่ะ” แคทเธอรีนเริ่มอารมณ์เสีย ถ้าเธอไม่ได้ใช้เวลาเลคเชอร์ฌอนยืดยาว เขาคงจะไปหาซาร่าแล้ว เขายังกล้ามาถามแบบนี้ได้ยังไงกัน

“คุณโกรธ? คุณอิจฉา?”

ปากของฌอนโค้งเป็นรอยยิ้มซุกซน

ถึงแม้ว่าเธอยังคงตีหน้ายักษ์เข้าใส่ แต่เขาก็รู้ว่าเธอเป็นห่วงเขาลึก ๆ

“คุณคิดมากไป ฉันแค่ไม่อยากให้สิ่งต่าง ๆ เหมือนแต่ก่อนตอนที่คุณเขี่ยฉันทิ้งและหย่ากับฉันทันทีหลังจากที่เรานอนด้วยกัน ฌอนทั้งหมดที่ฉันต้องการคือความรู้สึกมั่นคง ฉันไม่ต้องการเป็นคนที่พร้อมจะโดนทิ้งได้ตลอดเวลา”

ทันทีที่แคทเธอรีนพูดจบ เธอก็เดินไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับมามอง

เมื่อเห็นผมสีดําของเธอปลิวสยายไปกับสายลมยามค่ำคืนรับกับส่วนโค้งเว้าอันวิจิตรของเธอ หัวใจของ

ฌอนก็ปวดร้าว

เมื่อพวกเขาสบตากัน เฟรย่าก็ผงะ “ฌอนทําไมคุณถึงมาที่นี่อีกล่ะ?”

“...”

เธอหมายถึงอะไรที่ว่า “อีกล่ะ”?

ฌอนไม่ชอบที่เห็นเฟรย่าเพราะเธอทําลายโอกาสของเขาที่จะอยู่กับแคทเธอรีน

“สํานักงานของคุณอยู่ในอเมริกาไม่ใช่เหรอ? คุณจะไปเมื่อไร?” ฌอนถามอย่างไม่ไยดี

"ไปอะไรอ่ะ?" เฟรย่าตกตะลึง “ฉันไม่มีแผนจะไปไหนนะ ฉันจะอยู่ที่แคนเบอร์ราเพื่อทํางานที่นี่”

ฌอนปวดหัวเมื่อนึกถึงก้างขวางคอคนนี้ที่จะยังคงอยู่ที่นี่ต่อไป

เขาทำหน้าง้ำและถามว่า "คุณจะยังคงอยู่กับแคทเธอรีนต่อไปใช่ไหม?"

“อ๋อแน่นอน เราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดและเราพึ่งพากันและกัน...”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!