เข้าสู่ระบบผ่าน

คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา นิยาย บท 691

ตอนที่​ 691 ผู้​มีพระคุณ​

เมิ่งหนาน​จามครั้งหนึ่ง​ ก่อน​จะรีบ​ถามว่า​ “ตอนนี้​พวก​ข้า​เข้าไป​ได้​แล้ว​ใช่หรือไม่​”

เด็กรับใช้​เบี่ยง​กาย​ไปด้าน​ข้าง​ เขา​ยิ้มเจื่อน​เอ่ย​ “แน่นอน​ขอรับ​ ได้​แน่นอน​ เชิญท่าน​ทั้งสอง​ขอรับ​!” ที่จริง​เขา​ควรจะ​เข้าไป​รายงาน​ตั้ง​นาน​แล้ว​ ทว่า​จู่ๆ จิ้น​อ๋อง​ก็​ใช้งาน​เขา​ไปทำ​อย่ าง​อื่น​ ถึงได้​ล่าช้า​มาจนถึง​ตอนนี้​

เมิ่งหนาน​เร่งฝีเท้า​ก้าว​เข้าไป​ ระหว่างทาง​ถามไถ่เด็กรับใช้​ที่​นำทาง​อยู่​ด้านหน้า​ไม่ขาดปาก​ “แม่นาง​ไป๋อยู่​ที่​จวน​หรือไม่​”

“นาง​มาที่นี่​นาน​หรือยัง​”

“พัก​นี้​นาง​เป็น​เช่นไร​บ้าง​”

“เหตุใด​นาง​ถึงอยู่​ที่​จวน​นี้​”

เด็กรับใช้​ที่​ทำหน้าที่​นำทาง​ไม่กล้า​พูด​สุ่มสี่สุ่มห้า​ จึงทำเป็น​ไม่ได้ยิน​คำถาม​เหล่านั้น​ และ​เร่งฝีเท้า​เดินหน้า​ไปอย่าง​ว่องไว​

เมื่อ​มาถึงโถงหน้า​ ตง​ฟางมู่กำลัง​ดื่ม​ชากับ​หู​เฟิงอยู่​ข้างใน​นั้น​ ทั้งสอง​คน​สนทนา​ไปพลาง​ หัวร่อต่อกระซิก​กัน​ไปพลาง​ ท่าทาง​สนิทสนม​กัน​มาก​

“ท่าน​ตง​ฟาง!” นี่​เป็นครั้งแรก​ที่​เมิ่งหนาน​พบ​ตง​ฟางมู่ แต่​เขา​กลับ​เคย​ได้ยิน​เรื่องราว​ของ​ตง​ฟางมู่มามากมาย​ ใน​ใจมีความนับถือ​อยู่​หลาย​ส่วน​

ตง​ฟางมู่โบกมือ​ “เจ้าคือ​เมิ่งหนาน​หรือ​”

เมิ่งหนาน​โค้ง​ตัว​ลง​เล็กน้อย​ “ข้า​คือ​เมิ่งหนาน​ขอรับ​ ได้ยิน​ชื่อเสียง​ของ​ท่าน​ตง​ฟางมานาน​แล้ว​ รู้สึก​นับ​ถือเป็น​อย่างยิ่ง​ วันนี้​มีโอกาส​ได้​พบ​ นับว่า​ข้า​โชคดี​เสีย​จริงๆ​”

หู​เฟิงแค่น​หัวเราะ​ “ปากหวาน​ทีเดียว​นะ​ คฤหาสน์​ตง​ฟางก็​ตั้งอยู่​ที่​เมืองหลวง​มาโดยตลอด​ ไย​ไม่เห็น​เจ้ามา วันนี้​พอ​ข้า​มาที่นี่​ เจ้าก็​อยาก​มาพบ​อาจารย์​ของ​ข้า​เลย​หรือ​”

เมิ่งหนาน​รู้สึก​อึดอัด​ใจอยู่​บ้าง​ เขา​เงยหน้า​ขึ้น​มอง​หู​เฟิงครั้งหนึ่ง​ ทว่า​ไม่ได้​พูด​อะไร​

ตง​ฟางมู่หัวเราะ​ฮ่าๆ “เอาละ​ๆ เจ้าพูด​ให้​น้อยลง​หน่อย​เถอะ​ ผู้มาเยือน​เป็น​แขก​ ใน​เมื่อ​เขา​มาแล้วก็​นับว่า​เขา​คิด​เช่นนั้น​”

จากนั้น​เขา​ก็​โบกมือ​อีกครั้ง​ให้​เมิ่งหนาน​หา​ที่​นั่งลง​ จากนั้น​ก็​สั่งเด็กรับใช้​ให้​มาริน​น้ำชา​ แล้ว​ค่อย​ถามว่า​ “ข้า​ได้ยิน​จาก​จื่อเอ๋อร์​มานาน​แล้ว​ ว่า​ตอนที่​นาง​อยู่​ที่​หมู่บ้าน​หวง​ถ ถัว​นั้น​ เจ้าเคย​ช่วยชีวิต​นาง​เอาไว้​ด้วย​ นาง​เห็น​เจ้าเป็น​มิตรแท้​ และ​อยาก​หา​โอกาส​ไปเยี่ยมเยียน​ที่​จวน​อยู่​เสมอ​ คิดไม่ถึง​เลย​ว่า​เจ้าจะมาที่นี่​เสีย​ก่อน​”

“นาง​พูด​เช่นนั้น​จริง​หรือ​ขอรับ​ นาง​คิด​จะไปหา​ข้า​จริง​หรือ​” เมิ่งหนาน​ดีใจ​มาก​

ตง​ฟางมู่พยักหน้า​ “เป็น​เช่นนั้น​ หาก​ไม่เชื่อ​ อีก​เดี๋ยว​เจ้าก็​ลอง​ถามนาง​เอา​เอง​แล้วกัน​”

หู​เฟิงมีสีหน้า​ไม่พอใจ​อย่าง​มาก​ จึงเบือนหน้า​หนี​ไป ไม่มอง​เมิ่งหนาน​อีก​

ไม่นาน​นัก​ก็​มีเด็กรับใช้​นำทาง​ไป๋จื่อ​มาที่​โถงหน้า​ นาง​เห็น​เมิ่งหนาน​นั่ง​อยู่​ใน​โถงแต่ไกล​ จึงอด​เร่งฝีเท้า​ขึ้น​ไม่ได้​ ทันทีที่​เข้าไป​ด้านใน​ก็​กล่าวว่า​ “พี่ใหญ่​เมิ่ง ท่าน​มาได้​อย่างไร ร​”

เมิ่งหนาน​ลุกขึ้น​จาก​เก้าอี้​โดยพลัน​ เขา​ก้าว​เข้า​ไปหา​นาง​ พลาง​มอง​เด็กสาว​ที่​สบายดี​อยู่​เบื้องหน้า​นี้​ ดูท่าทาง​นาง​จะสูงขึ้น​กว่า​ก่อนหน้านี้​ทีเดียว​ สีหน้า​สดใส​ สวม​เสื้อผ้า​ที่​ไม่นับว ว่า​งดงาม​ ทว่า​เหมาะสม​กับ​ร่างกาย​ของ​นาง​อย่างยิ่ง​ ขับ​เน้น​ให้​นาง​สะสวย​ชวนมอง​จริงๆ​ เขา​มองดู​แล้วก็​อยาก​แต่​จะเอ่ยปาก​ชมเท่านั้น​

เขา​ตื่นเต้น​มาก​ ตื่นเต้น​เสีย​จน​ไม่รู้​ว่า​ควรจะ​พูด​อะไร​ไปชั่วขณะ​ ทำได้​เพียง​จ้องมอง​ไป๋จื่อ​อย่าง​ตกตะลึง​ ทว่า​ใน​ใจก็​อยาก​ตำหนิ​อยู่​บ้าง​ ในที่สุด​จึงเอ่ยปาก​ออก​ไป “เด็กสาว​ผู้​นี้​ มาเ เมืองหลวง​แล้วก็​ไม่ไปหา​ข้า​ ทำเอา​ข้า​ทุกข์ทรมาน​รอ​อยู่​ตั้ง​หลาย​วัน​”

“ทุกข์ทรมาน​? ท่าน​ทุกข์ทรมาน​อะไร​หรือ​” ไป๋จื่อ​ไม่เข้าใจ​

จิน​เสี่ยว​อัน​ที่อยู่​ข้างๆ​ รีบ​พูดแทรก​ “แม่นาง​ไป๋ เจ้าไม่รู้​เสียแล้ว​ ตั้งแต่​ที่​คุณชาย​ทราบ​ว่า​เกิดเรื่อง​ที่​หมู่บ้าน​หวง​ถัว​ เขา​ก็​คิด​แต่​จะไปหา​เจ้าที่นั่น​ ทว่า​ฮูหยิน​ของ​พวก​ข้า​ล้ ม​ป่วย​เสีย​ก่อน​ เขา​จึงปลีกตัว​ไปไม่ได้​ ได้​แต่​ทุกข์ทรมาน​รอ​จดหมาย​ของ​เถ้าแก่​เฉิน​ทุกคืน​วัน​ ทุก​สามวัน​จะมีจดหมาย​มาหนึ่ง​ฉบับ​ ทว่า​ก็ได้​แต่​ผิดหวัง​ทุกครั้ง​ไป หาก​วันนี้​คุณชาย​เค​อ​ไม่ มาบอกข่าว​ถึงที่​ ตอนนี้​ก็​คงจะ​ยัง​ไม่รู้​ว่า​เจ้ามาที่​เมืองหลวง​แล้ว​”

ไป๋จื่อ​มีสีหน้า​รู้สึก​ผิด​ หลาย​วัน​มานี้​นาง​ง่วนอยู่กับ​การรักษา​อาการป่วย​ของ​ตง​ฟางหว่า​นเอ๋อร์​ ไม่มีกะใจ​สน​เรื่อง​อื่น​ เดิมที​นาง​คิด​เอาไว้​ว่า​จะไปเยี่ยม​เสีย​นเอ๋อร์​ด้วย​ ทว่า​ตอนนี้​ก ก็​ยัง​ไม่ได้​ไปเช่นกัน​

“พี่ใหญ่​เมิ่ง เป็น​ข้า​ไม่ดี​เอง​ ข้า​ควรจะ​ไปพบ​ท่าน​ตั้ง​นาน​แล้ว​”

เมิ่งหนาน​ถอนใจ​เสียง​หนึ่ง​ ก่อน​จะยิ้ม​ว่า​ “ช่างเถอะ​ เจ้าไม่ไปพบ​ข้า​ก็​ย่อม​ต้อง​มีเหตุผล​ของ​เจ้า ข้า​ไม่กล่าวโทษ​เจ้าหรอก​ แต่​วันนี้​เจ้าต้อง​ให้​ข้า​อยู่กิน​มื้อ​เย็น​ด้วย​ หาก​เจ้าไม่ทำ​เช ช่นนั้น​ ข้า​จะไม่ยอม​ไปไหน​เชียว​”

……….

ตอนที่​ 692 จับต้นชนปลายไม่ถูก​

ตง​ฟางมู่หัวเราะ​เสียงดัง​ “เจ้าหนุ่ม​คน​นี้​ไม่รู้จัก​เกรง​ใจเสีย​จริง​ ดี​ ข้า​ชอบ​ความกล้า​เช่นนี้​ของ​เจ้ายิ่งนัก​ วันนี้​ก็​อยู่กิน​มื้อ​เย็น​ที่นี่​ ให้​จื่อเอ๋อร์​ทำอาหาร​ที่​เจ้าชอบ​สัก​สอง​ อย่าง​เป็น​อย่างไร​”

Verify captcha to read the content.VERIFYCAPTCHA_LABEL

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา