ตอนที่ 803 ไม่ใช่เซียวอ๋อง เป็นจิ้นอ๋อง
ฐานะของคนตรงหน้าชัดเจนแล้ว
เขาเอ่ยถามเสียงสั้น “เป็นเซี่ยวอ๋องหรือขอรับ”
หัวหน้าหน่วยจินกำลังจะพูด ทว่าฉู่เยี่ยนยกมือขึ้นห้ามเสียก่อน
“เจ้าเมืองเฉียน เจ้าจำข้าไม่ได้จริงๆ หรือ” ฉู่เยี่ยนยังไม่เอ่ยปากพูดความจริง เพราะอยากดูว่าเจ้าเมืองผู้นี้จะทำอย่างไร
เจ้าเมืองเฉียนได้ยินดังนั้น ก็คุกเข่าเขกศีรษะในทันที “ท่านอ๋อง ในที่สุดท่านก็มาแล้ว ข้าจัดการตามที่ท่านสั่งทุกอย่าง เรื่องทั้งหมดเป็นไปตามแผนอย่างสมบูรณ์ เพียงแต่…เพียงแต่ว่ า…”
“เพียงแต่ว่าอะไร พูดมาให้ชัดเจน” ฉู่เยี่ยนกล่าว
“เพียงแต่มีเรื่องหนึ่งที่ไม่เป็นไปตามแผนที่ท่านอ๋องวางไว้” เจ้าเมืองเฉียนตอบเสียงสั่น
”มันคืออะไร” เสียงของฉู่เยียนเย็นชาขึ้นสามส่วน
เจ้าเมืองเฉียนไม่กล้าลังเล เขาพูดออกไปตามตรงทันที “ข้าวางกับดักในสถานพักม้าตามที่ท่านอ๋องวางแผนไว้ ทำกับดักอย่างดี ปลาติดเบ็ดแล้ว ทว่าลูกน้องของข้าไม่ได้ดูให้ดีว่าคน ที่เข้ามาในสถานพักม้าก็คือจิ้นอ๋อง ตอนที่คนของข้าไปถึงที่นั่น เขาก็หนีไปแล้ว ข้าจึงปิดประตูเมืองในทันที ค้นหาทั่วทั้งเมืองหนึ่งคืนเต็มๆ แต่ก็ยังไม่พบที่ซ่อนตัวของเขา ท่านอ๋องขอรับ ประตูเมืองนี้จะปิดตลอดไปไม่ได้ คนในเมืองต้องออกไป คนนอกเมืองก็ต้องเข้ามา ข้ากลัวว่าหากปิดประตูเมืองนานๆ เช่นนี้ ข่าวลือที่ไม่ดีจะเล็ดลอดออกไป เมื่อข่าวลือนี ไปถึงเมืองหลวง เรื่องนี้ต้องวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ แน่ ข้าจึงคิดแทนท่านอ๋องอย่างละเอียดรอบคอบ ตัดสินใจเปิดประตูเมือง ให้ชาวบ้านออกไปก่อน ท่านอ๋องโปรดวางใจนะขอรับ ข้าส่งคนฝีม มือดีไปเฝ้าระวังที่ประตูเมืองแล้ว ต่อให้จิ้นอ๋องมีปีกงอกออกมาก็ยากจะหนีพ้นไปได้”
ฉู่เยี่ยนพยักหน้าพึงพอใจ เล่าได้ละเอียดเห็นภาพยิ่งนัก สิ่งที่ควรพูดก็ล้วนพูดออกมาทั้งหมด
เขากล่าวกับหัวหน้าหน่วยจินว่า “ให้เขาเขียนสิ่งที่เขาพูดเมื่อครู่ แล้วให้เขาลงนามด้วย”
เจ้าเมืองเฉียนงงงวย ลงนามหรือ ลงนามอะไรกัน
จากนั้นเขาก็มอง ‘เซียวอ๋อง’ ตรงหน้า จู่ๆ นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง เหตุใดตอนนี้เซียวอ๋องถึงมาที่นี่ ในเวลาเช่นนี้ควรจะหลีกลี้ไปให้ไกล ไยมาอยู่ที่นี่ได้เล่า
หรือว่าจะไม่ใช่เซียวอ๋อง ใบหน้านี้คล้ายคลึงกับในความทรงจำของเขาอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง ท่าทาง ของดวงตาคู่นี้
ไม่ใช่ ไม่ถูกต้อง!
แม้ดวงตาคู่นี้จะคล้ายกันมาก แต่แววตากลับไม่คล้ายกัน ตอนที่เซียวอ๋องมองเขา แววตาจะเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม อีกทั้งยังมองเขาน้อยครั้งนัก ส่วนใหญ่ล้วนหลับตาทั้งสิ้น
ทว่าคนตรงหน้าผู้นี้จับจ้องเขายามที่พูดจาตลอด ราวกับว่ากำลังจับผิดเขาอย่างไรอย่างนั้น และดวงตาคู่นี้แม้จะเย็นชามาก แต่กลับขาดความอำมหิตอยู่หลายส่วน
หรือว่าเขาจะไม่ใช่เซียวอ๋องจริงๆ ไม่ใช่เซียวอ๋อง เป็นจิ้นอ๋องงั้นหรือ?
เขาเพียงรู้สึกเหมือนหน้ามืด เกือบจะเป็นลมสลบไป และหวังให้ตนเองสลบไปตอนนี้จริงๆ เพราะหากเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับทุกอย่างแล้ว
ไม่นานก็เขียนคำให้การเสร็จ เจ้าเมืองเฉียนถูกบังคับให้ประทับลายนิ้วมือ ผู้คุมที่งกๆ เงิ่นๆ อยู่ข้างๆ สองคนก็ถูกขอให้ประทับลายนิ้วมือลงบนคำให้การด้วย พวกเขารู้สึกประหลาดใจเช ช่นกัน เหตุใดนายท่านถึงพูดเรื่องพวกนั้นต่อหน้าคนผู้นี้ได้ นี่ไม่เท่ากับรนหาที่ตายหรอกหรือ เพราะคนตรงหน้าผู้นี้ไม่ใช่เซียวอ๋องอย่างเห็นได้ชัด…
นายท่านประทับลายนิ้วมือ แล้วพวกเขาจะมีเหตุผลใดไม่ประทับบ้างเล่า
เจ้าเมืองเฉียนและผู้คุมกันสองคนถูกมัดมือ ปากถูกอุดก้อนผ้าด้วยเช่นกัน พวกเขาจะได้ไม่กัดลิ้นตาย
VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...