"วันนี้มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับทุกคนหรือเปล่า พวกคุณดูแปลกไปมากนะ เรื่องที่คุยกันอยู่ก็ไม่ธรรมดา นี่ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า"
"อะไรกัน วิเวียน นี่คุณไม่รู้เรื่องเลยเหรอ" ฟาเบียนมองเธอด้วยความตกใจ
"มีอะไรที่ฉันควรรู้ไหมคะ" เธอมองกลับไปที่เขาอย่างงุนงง มีอะไรที่ทุกคนรู้แต่ฉันไม่รู้อะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับฉันอย่างนั้นเหรอ
"วันนี้คุณไม่ได้เล่นมือถือเลยเหรอ" ฟาเบียนพบว่ามันแปลกพิลึก เพราะดูจากกิจวัตรประจำวันของวิเวียนแล้ว เธอจะตื่นมาไถทวิตเตอร์ก่อนเป็นอันดับแรกเสมอ เธอจะไม่รู้ข่าวนี้ได้ยังไงกัน
นี่เธอแกล้งทำเป็นไม่สนใจอยู่หรือเปล่า ฟาเบียนส่ายหัวให้กับความคิดนั้น มันจะเป็นไปได้ยังไง
"ไม่ค่ะ มือถือของฉันเสียตอนที่น้ำเข้าเครื่องเมื่อคืนนี้ ฉันลองสลับไปเปิดโหมดเครื่องบิน ฉันยังไม่ได้เอามือถือไปซ่อมเลย จริงๆ ฉันตั้งใจว่าจะไปหลังเลิกงาน ทำไมเหรอคะ"
"ผมเข้าใจแล้ว"
ตอนนี้ทุกอย่างสมเหตุสมผลแล้ว
เพราะมือถือของเธอพัง เธอจึงไม่ได้เล่นทวิตเตอร์เมื่อเช้านี้ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
บางทีเป็นแบบนี้มันอาจจะดีกว่าก็ได้ ถ้าเธอเห็นข่าวที่เกิดขึ้น เธอคงจะเสียใจน่าดู
ถึงแม้ว่าจะคิดแบบนั้น แต่ฟาเบียนยังคงรู้สึกว่าเธอมีสิทธิ์ที่จะรับรู้เรื่องนี้ มันไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบังเธอเอาไว้
เขาหยิบมือถือของเขาขึ้นมาและเปิดข่าวที่ถูกเผยแพร่เมื่อเช้านี้ จากนั้นเขาก็ยื่นมือถือของเขาให้วิเวียน
เธอเอื้อมมาหยิบมือถือของเขาไป คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเมื่อรู้เหตุผลที่อยู่เบื้องหลังท่าทีอันแปลกประหลาดและอาการถอนใจเป็นครั้งคราวของทุกคน
ข่าวที่กำลังเกิดขึ้นนี่เอง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ความรักสีคราม
สนุกมาก...