ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 113

“ดีนคะ..”

“ผมรักคุณ ผมขอโทษที่เคยทำให้คุณเสียใจ ขอโทษที่เคยปล่อยให้คุณต้องนอนคนเดียว จากนี้จะไม่มีอีกแล้ว คุณเชื่อผมนะ”

“รินเชื่อคุณค่ะ” ไอรินตอบรับโดยไม่เสียเวลาคิด เธอเชื่อเขา เชื่อในตัวผู้ชายคนนี้จนหมดหัวใจ

ใบหน้าของทั้งคู่เคลื่อนเข้าหากันช้า ๆ จนกระทั่งริมฝีปากทั้งสองประกบแน่นไร้ช่องให้อากาศผ่าน จุมพิตครั้งนี้แทนคำสัญญา ที่พลชจะรักษามันไปตลอดชีวิต

กลีบปากทั้งสองบดเบียดเข้าหากันไม่รู้เบื่อ จูบแสนหวานแค่ภายนอกกินเวลาไปเนิ่นนานหลายนาที แต่ในที่สุดพลชก็เป็นฝ่ายขยับออกห่างก่อน

ไอรินเอียงคอน้อย ๆ นึกแปลกใจที่วันนี้คนรักไม่ล่วงล้ำเข้ามาด้านใน ทั้ง ๆ ที่ปกติเขาชอบเล่นกับลิ้นเธอมากแท้ ๆ

“คุณไปนอนเถอะที่รัก” นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยแก้มนิ่มเบา ๆ พลชต้องพยายามอย่างหนักไม่ให้เสียงที่เอื้อนเอ่ยออกไปกระเส่าสั่น

แค่จูบ.. แค่ได้จูบเป้ากางเกงของเขาก็คับแน่นไปหมด เขาต้องการไอรินมาก แต่เพราะไม่อยากทำให้คนรักไม่ลำบากใจ พลชจึงทำได้แค่บอกให้ไอรินกลับไปนอน เพราะเขาต้องใช้เวลาสักพักเพื่อให้ตรงนั้นสงบลง หรือถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็อาจจะต้องพึ่งมือตัวเองเหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา

พลชเป็นคนเซ็กซ์จัด เขาบอกไอรินตั้งแต่แรก ๆ แล้ว มันยากมากที่ต้องห้ามใจทั้ง ๆ ที่ได้สัมผัสร่างกายกันทุกวัน เขาต้องใช้มือช่วยตัวเอง และจินตนาการถึงร่างกายสวยงามที่เคยได้ครอบครองเพื่อปลดปล่อย แต่สองวันมานี้แขนขวาได้รับบาดเจ็บ และเขาก็ไม่ถนัดซ้าย ต่อให้ต้องการมากแค่ไหนก็ต้องอดทนไว้

“ดีนคะ คุณเป็นอะไร ทำไมไล่รินแบบนี้”

“ไอริน ผมบอกให้ไปนอนได้แล้ว”

พลชกัดฟันแน่น แทนที่ไอรินจะรีบลุกไป เธอกลับนอนจ้องเขาตาแป๋วอยู่แบบนั้น

“คุณเป็นอะไรไป เจ็บแผลหรือเปล่าคะ ถ้าเจ็บก็บอกรินสิคะ”

“ไม่ ผมไม่ได้เจ็บ ไปนอนเถอะไอริน ผมง่วงแล้ว”

“ไม่ค่ะ รินไม่ไป”

“ไอริน คุณกำลังทำให้ผมหมดความอดทน”

“คุณ!”

ไอรินเบิกตากว้าง ไม่ทันได้ถามว่าเขากำลังอดทนเรื่องอะไร ร่างกายของพลชก็ตอบทุกอย่างแทนแล้ว

ตรงนั้น มันกำลังทิ่มหน้าท้องเธอ..

“ผมขอโทษ คุณไปนอนก่อนนะ”

พลชลุกขึ้นยืนพร้อมดึงคนรักขึ้นมาด้วย เขาจูงมือไอรินไปที่ประตูห้องนอน จูบหน้าผากเนียนเบา ๆ เพื่อบอกฝันดี

“ฝันดีนะครับ”

“ดีนคะ”

พริบตาเดียวเสื้อผ้าที่เคยอยู่บนร่างก็อันตรธานหายไป ไอรินรีบยกแขนขึ้นปิดบังอกอวบไว้ ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วจะถูกมือใหญ่ดึงออกก็ตาม

“ที่รัก หัวนมแข็งคุณแล้วนะ”

เม็ดทับทิมสีสวยชูช่อเหมือนกำลังเรียกร้องให้พลชก้มลงไปจัดการ ดวงตาคมกวาดมองเรือนร่างที่เขาใช้จินตนาการถึงในยามที่ต้องช่วยตัวเอง ภาพในจินตนาการเทียบไม่ได้เลยกับความเป็นจริง ไอรินสวย.. สวยจนเขาอยากกลืนกินเธอทั้งตัว

“อ๊า”

จุดแรกที่คนกลัดมันเลือกรังแก คือเม็ดทับทิมสีน่ารักล่อตา ลิ้นร้อนผ่าวเลียหัวนมคนรักด้วยความคิดถึง ทั้งอ่อนโยนและเร่าร้อนจนคนถูกกระทำขนลุกซู่ไปทั้งตัว ไอรินเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงครางอย่างยากลำบาก เวลากลางคืนแบบนี้บนดอยเงียบสงัด เธอกลัวว่าใครจะผ่านมาได้ยินเข้า

“อื้อ”

พลชดูดดุนหัวนมแข็งเป็นไตจนแก้มตอบ เขาทำเหมือนว่าดูดแล้วจะมีน้ำนมไหลออกมาให้ได้ชิม แต่ความเป็นจริงแล้วไม่ว่าจะออกแรงดูดแค่ไหนก็มีแต่ความว่างเปล่า ไม่มีน้ำหวานที่เขาปรารถนาสักหยด

“ผมคอแห้ง”

เขากระซิบบอกคนรัก ยังไม่ทันที่คนสวยจะได้อ้าปากตอบโต้ ศีรษะทุยก็มุดเข้าที่ระหว่างขา มือใหญ่จับท่อนขาเรียวให้แยกออกจากกัน

“อะ อื้อ”

ไอรินใช้ทั้งสองมือปิดปากอิ่ม เธอยกตัวขึ้นมองเส้นผมสีเข้มที่ซุกซบกับซอกขาอ่อน สะโพกอิ่มกระตุกทุกครั้งที่ลิ้นนุ่มละเลงลงมา ไม่ว่าจะติ่งเนื้อน้อย ๆ หรือร่องรูคับแคบล้วนถูกลิ้นร้ายกาจสัมผัสทั้งหมด ไม่มีตรงไหนที่พลชไปไม่ถึง แม้แต่แก้มก้นขาวยังชื้นแฉะเพราะถูกเลียโดยไม่มีข้อยกเว้น