“ดีนคะ อา พอก่อน”
ไอรินร้องห้ามไม่เป็นคำ พยายามดันศีรษะเขาออกแต่ก็ไม่เป็นผล
พลชดื่มกินเธออย่างมูมมาม จนเธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว
“ดีน พอ อะ อา พะ พอก่อน”
“อืม”
“ดีน อ๊า! ไม่นะคะ อย่าเลียตรงนั้น ฮื่อ”
คนรักไม่ปราณีเธอเลย เขาลากลิ้นขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจ ยิ่งจุดไหนที่เธอบอกว่าอย่าทำ เขายิ่งเน้นย้ำจนเอวบางยกลอย
“ดีน รินไม่ไหว จะเสร็จ อ๊า”
ยิ่งเธอร้องบอกแบบนั้น คนเอาแต่ใจก็ยิ่งลงลิ้นหนักหน่วง
“ไม่ไหวแล้ว อ๊าา!”
ไอรินเผลอกดศีรษะคนรักเข้าหาตัว เธอกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยออกมามากมาย นานแค่ไหนแล้วที่ไอรินไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้
“แฮ่ก!”
หญิงสาวทิ้งตัวนอนอย่างหมดแรงหลังจากเสร็จสม หัวสมองขาวโพลนและว่างเปล่า ไม่รับรู้แม้กระทั่งกายแกร่งเปลือยเปล่าที่ทาบทับลงมา
“อ๊ะ ดะ เดี๋ยวก่อนค่ะ”
ไอรินได้สติตอนที่ท่อนเนื้อใหญ่โตจ่อประชิดช่องทาง เธอใช้สองมือดันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ไม่ยอมให้พลชสอดใส่เข้ามา
“ผมไม่ไหวแล้วไอริน” พลชครางเสียงพร่า ห้ามตอนนี้เอามีดมาแทงกันดีกว่า
“คุณมีถุงยางไหมคะ”
“ผมจะมีได้ยังไงที่รัก ผมไม่ได้พกมันตั้งแต่นอนกับคุณ มีอะไรหรือเปล่า”
“คือว่า..” ไอรินอึกอักเล็กน้อย ก่อนจะยอมเปิดปากบอกเรื่องสำคัญ ที่เธอเองก็เกือบจะลืมไปแล้วเหมือนกันออกไป “คือว่า.. รินเอายาคุมที่ฝังไว้ออกไปตั้งนานแล้วค่ะ”
บอกออกไปแล้วก็กลัวว่าคนรักจะโกรธ ช่วงเวลาแบบนี้ถุงยางก็ไม่มี ยาคุมก็เอาออกไปแล้ว เธอผิดเองที่ไม่ได้บอกเขาตั้งแต่แรก
เลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าจะให้หยุด พลชต้องทรมานมากแน่ ๆ
“ผมเข้าใจแล้ว แต่ผมขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหมที่รัก”
“อะไรคะ”
“คุณอยากมีลูกกับผมไหม อยากสร้างครอบครัวกับผมหรือเปล่า”
ไอรินเบิกตากว้าง เธออ้าปากค้างด้วยความตกใจ เพราะไม่ได้คิดว่าพลชจะถามเรื่องนี้
หมายความว่ายังไง?
“ถ้าคุณอยากสร้างครอบครัวกับผม..” มือใหญ่สัมผัสหน้าท้องที่ราบเรียบแผ่วเบา “ถ้าวันนี้เขามา ผมก็พร้อม”
“ดีน”
“แต่ถ้าคุณไม่พร้อม ผมจะหยุด”
“ไม่นะคะ!” ไอรินรีบคว้าอีกคนเอาไว้ ทั้ง ๆ ที่พลชยังไม่ได้ขยับไปไหนแม้แต่นิดเดียว “รินอยากสร้างครอบครัวกับคุณค่ะ”
พลชเร่งจังหวะ ไม่นานสะโพกสอบก็เกร็งค้าง ไอรินรู้สึกถึงของเหลวอุ่นจัดที่หลั่งเข้ามาภายใน มันมากมายจนเธอเกือบจะกักเก็บเอาไว้ไม่ไหว
เชื่อแล้วว่าเขาต้องการเธอมากจริง ๆ
ริมฝีปากของทั้งคู่บดเบียดเข้าหากัน พลชหยอกเย้าลิ้นเล็ก ๆ จนไอรินต้องทุบอกกว้างเบา ๆ เพราะหายใจไม่ทัน
ชายหนุ่มถอนจูบออกหลังจากตักตวงพอใจ ดวงตาสองคู่ประสานกัน ร่างกายยังเชื่อมต่อเป็นหนึ่งเดียว ไอรินเบิกตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ว่าสิ่งที่อยู่ในตัวเริ่มแข็งขืนขึ้นอีกครั้ง
“ดีน!?”
“ที่รัก อีกครั้งได้ไหม”
ไอรินอยากจะปฏิเสธ เธอห่วงเรื่องที่พลชเพิ่งได้รับบาดเจ็บมา เขาไม่ควรหักโหม ยิ่งกิจกรรมที่ทำต้องใช้สะโพกเป็นหลักด้วยแล้ว..
“..นะครับ”
แต่มาอ้อนกันแบบนี้ แล้วจะให้เธอปฏิเสธได้ยังไง.. เฮ้ออออ
.
.
.
.
.
TBC

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20