สำหรับเขา การที่พนักงานได้กินของดี ๆ ได้ใช้ชีวิตในที่ทำงานอย่างมีคุณภาพ แล้วส่งผลให้ทำงานออกมาได้ดี นับว่าเป็นผลตอบแทนที่คุ้มค่าที่สุดแล้ว
ไอรินเดินเคียงข้างสองผู้ช่วยหนุ่ม เป็นภาพที่ทุกคนเห็นเป็นประจำทุกเที่ยง พนักงานเกือบทั้งหมดรู้ดีว่าไอริน วิลล์ และไมค์เป็นใคร
ผู้ช่วยกับเลขาของท่านประธาน ถึงทั้งสามคนจะมีท่าทีเป็นมิตรไม่ถือตัว แต่ก็ไม่มีใครอยากเสี่ยงเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย เพราะกลัวว่าจะเผลอทำอะไรให้ไม่พอใจแล้วเรื่องไปถึงหูพลชเข้า
“รินขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ”
“ครับ คุณรินทานเหมือนเดิมหรือเปล่า เดี๋ยวผมตักมาให้เลย” ไมค์ถามทันที ส่วนวิลล์พยักหน้าเห็นด้วย
“รบกวนแย่เลยค่ะ” ไอรินเกรงใจทั้งสองคนมาก แต่ถ้าไม่สำคัญจริง ๆ เธอคงไม่ไป
“ไม่เป็นไรเลยครับ คุณต้องทำเวลาเพราะบอสมีประชุมบ่ายต่อ ที่จริงคุณน่าจะทานกับบอสข้างบนด้วยซ้ำ”
“ได้ยังไงล่ะคะ รินเป็นแค่เลขา” ไอรินส่ายหน้าทันที “งั้นรบกวนด้วยนะคะ รินขอตัวก่อน”
“ครับ”
ไอรินเลือกห้องน้ำขนาดเล็กที่ไร้ผู้คน แทนที่จะเป็นห้องน้ำใกล้แคนทีนที่ใหญ่กว่า เธอกำลังสงสัยบางอย่าง แล้วก็เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ
“ว่าแล้วเชียว”
เธอรู้สึกปวดท้องน้อยตั้งแต่ช่วงสาย แต่ติดประชุมจึงไม่มีเวลาสนใจเท่าไหร่ จนพักเที่ยงก็รู้สึกปวดอีกครั้ง ไอรินคิดไว้อยู่แล้วเพราะประจำเดือนเธอมาค่อนข้างตรง โชคดีแค่ไหนที่ไม่เลอะเทอะ
ไอรินรีบจัดการธุระของตัวเอง ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อย มือบางปลดล็อกประตู ทว่ายังไม่ทันได้เปิดออกก็ต้องหยุดชะงักลง
“ท่านประธานหล่อเนอะ”
ไอรินไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของชาวบ้าน ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นมันเกี่ยวกับบอส มือเธอค้างอยู่ที่เดิม ผ่อนลมหายใจให้เบาลง ทำราวกับว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้
“อะไรของเธอ”
“หนูชอบท่านประธาน”
“เล่นของสูงนะเรา นั่นท่านประธานนะ” เสียงนี้ไอรินจำได้ดีว่าเป็นเสียงของหัวหน้าแผนกต้อนรับที่เธอเคยคุยด้วยหลายครั้ง “อย่าพูดอะไรแบบนี้ในที่ทำงาน เดี๋ยวมีใครมาได้ยิน”
“ไม่มีหรอก ห้องน้ำนี้มีแค่เราสองคน”
อีกเสียงที่ดูเด็กกว่าพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ เพราะไม่รู้ว่าไอรินเข้ามาในห้องน้ำก่อนหน้าตัวเอง
“ก็ท่านประธานทั้งหล่อทั้งรวยขนาดนั้น แถมยังโสดอีก หนูว่าหนูก็สวยพอตัว ไม่แน่ว่าท่านประธานอาจจะสนใจเด็กสาวอย่างหนูก็ได้นะ”
“อ่านนิยายมากไปมะ” คนที่ทำงานมาก่อนใช้ไหล่ดันเด็กใหม่เบา ๆ “คนอย่างท่านประธานไม่ลดตัวลงมายุ่งกับพนักงานอย่างเราหรอก”
“อะไรก็เกิดขึ้นได้ ไม่เคยได้ยินคำว่าสมภารกินไก่วัดเหรอ”
“เคย แต่ท่านประธานไม่ทำแบบนั้นแน่นอน เธอรู้ไหมว่าเขามีผู้หญิงสวย ๆ เข้าหาเยอะขนาดไหน คนที่มีตัวเลือกมากมายแบบนั้นจะมาสนใจอะไรกับพนักงานคนหนึ่ง เลิกฝันหวาน แล้วตั้งใจทำงานเถอะจ้ะ เข้ามาใน PDM group ได้ก็นับว่าเป็นโชคดีแล้ว อย่าหวังสูงให้มันมาก”
“แล้วเลขาคนนั้นล่ะ” หญิงสาวไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ เธอโพล่งออกมาโดยไม่รู้ว่าคนที่ถูกพูดถึงยืนฟังอยู่ไม่ไกล “หนูว่าท่านประธานกับเลขาคนนั้นมีอะไรกัน”
!!!

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20