“อื้อ”
กายบางขดเข้าหากันเป็นก้อนกลม แล้วเบียดตัวเข้าหาความอบอุ่นอย่างชอบใจ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเป็นแค่ความฝัน แต่ไอรินรู้สึกว่าวันนี้ผ้าห่มมันอุ่นกว่าทุกวัน แถมกลิ่นก็คล้าย ๆ กับบอสด้วย มันทำให้เธอหลับสบาย.. สบายจนไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย
“ไอริน”
“อื้อ”
นอกจากได้กลิ่นบอสจากผ้าห่มแล้ว เธอยังได้ยินเสียงเขาจากผ้าห่มด้วย ไอรินส่งเสียงตอบกลับเบา ๆ มั่นใจว่าเป็นแค่ความฝันแน่นอน เพราะเธอฝันว่าได้นอนกอดบอสตั้งหลายชั่วโมงแหนะ
“ตื่นได้แล้วนะไอริน”
ไอรินย่นคอน้อย ๆ เพื่อหลีกหนีลมหายใจร้อน ๆ ฝันนี้มันชักจะเหมือนจริงเกินไปแล้ว ทั้งเสียง ทั้งกลิ่น และสัมผัส
“ถ้าไม่ตื่นจะจูบนะ”
แม้แต่ในฝันบอสก็ยังหื่นไม่หยุด ไอรินยู่ปากน้อย ๆ จนคนที่เฝ้ามองหลุดหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นว่าคนหลับปุ๋ยคงไม่ยอมตื่นขึ้นมาง่าย ๆ พลชจึงทำอย่างที่ขู่เอาไว้
“อื้ออ!!”
ไอรินตื่นเต็มตาทันทีที่ริมฝีปากถูกบดเบียดและขบเม้มเบา ๆ สัมผัสที่จริงยิ่งกว่าจริงบอกให้ไอรินรู้ว่าเธอไม่ได้ฝัน บอสอยู่ตรงนี้ นอนอยู่ข้าง ๆ และกำลังรังแกริมฝีปากเธออยู่
“อื้อ”
พลชขบเม้มกลีบปากนุ่ม ก่อนจะแทรกเรียวลิ้นเข้าไปช่วงชิงน้ำหวานด้านใน ไอรินที่เพิ่งตื่นแถมยังถูกคนช่ำชองไล่ต้อนจนจมมุมทำอะไรไม่ถูก ได้แต่เปิดปากให้เขาสำรวจอย่างที่ต้องการ
จุ๊บ
เสียงน่าอายดังขึ้นเมื่อพลชยอมถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ไอรินนอนหอบหายใจ ใบหน้าแดงก่ำเพราะถูกสูบออกซิเจนไปเกือบหมด พอปรือตาขึ้นมองถึงได้รู้ว่าตัวเองกำลังถูกคนตัวโตคร่อมทับด้วยท่าทางล่อแหลม
“บอสคะ” ไอรินส่ายหน้า คนอะไรทั้งไวทั้งมือเบา เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกทับไว้แบบนี้ “ไม่ได้นะคะ รินเป็นประจำเดือน”
“รู้แล้ว”
“แล้วคร่อมรินทำไมล่ะคะ”
ไอรินยกมือขึ้นดันอกกว้างออกห่าง แต่พลชตัวหนักเหมือนหิน ถ้าเขาไม่ยินยอมแรงของเธอจะไปสู้อะไรได้
“ก็คุณเรียกไม่ยอมตื่น”
“วิธีปลุกของบอสมีแต่ได้นะคะ” ไอรินอดข่อนขอดไม่ได้ “รินตื่นแล้ว บอสลุกได้แล้วค่ะ หนัก”
“ทีตอนนี้บอกหนัก เมื่อคืนผมทับคุณทั้งคืนยังไม่เห็นบ่น”
“บอส!” ไอรินฟาดมือเข้ากับอกกว้างเบา ๆ พลางดันเขาออกห่างอีกครั้ง และครั้งนี้ชายหนุ่มยอมผละออกแต่โดยดี
ไอรินลุกขึ้นนั่ง พอได้นอนความรู้สึกแย่ ๆ ก็ดีขึ้น เธอกวาดตามองรอบห้องที่มืดสลัว ห้องนอนลับในห้องทำงานที่บอสทำไว้สำหรับพักผ่อน แต่ไม่น่าเชื่อว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่ได้ใช้มันเพื่อนอนพักจริง ๆ
เพราะส่วนมากถ้าเข้ามาในนี้ทีไร ไม่เคยมีใครได้พักเลยสักคน
“บอสจะไปไหนเหรอคะ” ไอรินเอียงคอถาม ตาโตเฉี่ยวมองเจ้านายที่หยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ออกมาเปลี่ยน

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20