เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1050

คำพูดที่เสิ่นเสวียนบอก ฟู่จาวหนิงก็ฟังอยู่

แต่ว่าตอนนี้ความคิดนางไม่ได้อยู่ที่นี่ เซียวหลันยวนถ้ายังคิดจะหลบหน้าต่อ นางก็จะตัดขาดกับเขาเสีย บอกขอหย่ากับเขาไปเลยตรงๆ

เพียงแต่ในฐานะหมอคนหนึ่ง นางก็อยากจะหาเอ็นมังกรหยกให้พบ จัดการขจัดพิษให้เขาเสียก่อน ให้เขาได้หายดี

นี่เป็นความรับผิดชอบต่อคนไข้ของนาง

และมีเพียงการขจัดพิษของเขาให้หมดเท่านั้น หลังจากนี้หากนางจะจากไปถึงจะจากไปได้อย่างไม่ต้องกังวล การรักษาครึ่งๆ กลางๆ ไม่ใช่ลักษณะของตัวนาง

กินข้าวเช้าเสร็จแล้ว ฟู่จาวหนิงจะกลับไปสกัดยาต่อแล้ว

นางเริ่มค้นคว้าเรื่องการกำจัดรอยแผลเป็น

ยังดีที่มีคลังข้อมูลที่สุดยอดอยู่ในห้องเภสัช นางสามารถนำวิทยานิพนธ์กับการค้นคว้าของหมอมีชื่อเสียงด้านนี้ในอดีตมาพลิกอ่านได้ แล้วยังสามารถหาข้อมูลที่ยอดเยี่ยมที่สุดในด้านนี้ได้ด้วย

เท่ากับว่านางเริ่มค้นคว้าข้อมูลอีกด้านขึ้นมาแล้วเพื่อเซียวหลันยวน

พอเข้าไปในทะเลการค้นคว้า เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พอถึงช่วงกลางวันที่เสี่ยวชิ่นเข้ามาเรียกนางไปทานข้าวเที่ยว ฟู่จาวหนิงจึงเงยหน้าขึ้นมา และออกมาจากห้องเภสัช ยืดเส้นยืดสายร่างกายเสียหน่อย

นั่งมาตลอดทั้งเช้า ร่างกายเริ่มแข็งๆ แล้ว

"อ๋องเจวี้ยนกลับมาแล้วหรือยัง?" ฟู่จาวหนิงถาม

"ยังเลยเจ้าค่ะ อ๋องเจวี้ยนไม่ได้กลับมาเลย"

ฟู่จาวหนิงเริ่มโมโหแล้ว

นี่ออกไปทำอะไรกันแน่?

"คุณหนู นายท่านเองก็ออกไปแล้ว ส่งกับข้าวมาที่นี่ดีไหม? อากาศก็เย็นแล้วด้วย ท่านไม่ต้องเดินไปเรือนหน้าหรอก"

"ได้"

ฟู่จาวหนิงกินข้าวเที่ยงคนเดียว ในใจก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง จึงเริ่มลงมือแปลงโฉมขึ้นมา

"ข้าจะออกไปข้างนอกหน่อย"

"คุณหนู นายท่านบอกว่าท่านอยู่ในบ้านจะปลอดภัยกว่านะ" เสี่ยวชิ่นร้อนรนขึ้นมา แต่พอเห็นฟู่จาวหนิงเริ่มแปลงโฉม ก็เหมือนว่าจะห้ามไม่อยู่เสียแล้ว

หลี่จื่อเอ๋อร์เหลือบมองฟู่จาวหนิงผาดหนึ่ง พิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็บอกกับพ่อนางว่า "ท่านพ่อ ผู้เฒ่าคนนี้ดูแล้วเหมือนหมอใหญ่เลย แต่ก็เหมือนไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย"

หลี่เหล่าสือเองก็มองๆ ฟู่จาวหนิง

"คล้ายหมอใหญ่จริงด้วย ไม่เคยพบก็ไม่แปลกหรอก ช่วงนี้เมืองหลวงจักรพรรดิมีคนนอกเข้ามาตั้งเยอะแยะ"

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นบอกว่าจะให้ยากับเหล่าหมอใหญ่ ผู้เฒ่าคนนี้จะมาแย่งยาด้วยใช่ไหมนะ?"

ฟู่จาวหนิงได้ยินบทสนทนาของพวกเขา

ไป๋หู่พอได้ยิน จึงคิดขึ้นมาได้

"จริงด้วย คุณหนู..."

"เรียกว่าอาจารย์" ฟู่จาวหนิงแก้ให้เขาใหม่ทันที นางตอนนี้อยู่ในสภาพผู้เฒ่าคนหนึ่ง มาเรียกคุณหนูอะไรกัน

ไป๋หู่ยังตั้งตัวไม่ทัน รีบแก้คำใหม่

"ท่านอาจารย์ ข่าวนี้วันนี้เพิ่งปล่อยออกมา บอกว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นระหว่างทางที่กลับมาได้รับวัตถุดิบยาบางส่วนมาอย่างไม่ตั้งใจ ดังนั้น นางจึงอยากจะมอบวัตถุดิบยาเหล่านี้ให้กับหมอใหญ่ที่มีวิชาแพทย์สูงส่ง เช่นนี้ก็สามารถยืมมือหมอใหญ่ ช่วยเหลือผู้ป่วยได้มากขึ้น"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส