ไม่ว่าอย่างไร ตัวคนก็ยังต้องไปหาอยู่
เสิ่นเสวียนส่งคนส่วนใหญ่ออกไปคนหาร่องรอยสองสามีภรรยาทันที
เพียงไม่นานก็มีคนมารายงาน บอกว่าถามตามโรงหมอร้านยามาหลายที่ ก็ยังไม่ได้ยินเรื่องของหมอเจี่ยคนนี้เลย
"เขาบอกว่ามาจากเมืองชายแดนเล็กๆ เช่นนั้นในเมืองจักรพรรดิก็น่าจะไม่มีคนรู้จักจริงๆ"
"ในเมื่อมาจากที่อื่น ดูสภาพแล้วยังลำบากอยู่หน่อยๆ เช่นนั้นพวกเขาก็ต้องคอยหาสถานที่พักตลอด ไม่เป็นไร ให้คนไปจับตาดูโรงเตี๊ยมทั้งเมืองไว้ ต้องหาพวกเขาให้พบให้ได้"
"ถ้าโรงเตี๊ยมยังไม่เจอ ก้ไปหาข่าวดูว่ามีบ้านปล่อยให้เช่าไหม อาจจะไม่ใช่บ้านที่สภาพแวดล้อมดีมาก"
ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่านางไม่ได้มองผิด ชีวิตที่ลำบากของสามีภรรยาคู่นั้นไม่น่าจะแต่งเติมขึ้นมา ดูจากทั้งสองคนแล้วเหมือนอาหารการกินก็ไม่ได้บำรุงดีเท่าไรนัก โดยเฉพาะหมอเจี่ย
ยิ่งไปวก่นั้นเสื้อผ้าของหมอเจี่ยยังไม่เข้ากับรูปร่างด้วย อธิบายได้ว่าน่าจะหยิบยืมมาชั่วคราว
ถ้าเป็นเสื้อผ้าของตนเอง เสื้อผ้านั้นก็มีเนื้อผ้าที่ธรรมดามากๆ ดูเหมือนจะผ่านการซักมานานแล้ว ชีวิตของพวกเขาคงไม่ได้สุขสบายนัก
"ได้ ไม่ต้องรีบร้อน จะอย่างไรก็ต้องหาพบแน่" เสิ่นเสวียนปลอบนาง
"คุณลุง ข้าไม่ได้รีบร้อน"
ฟู่จาวหนิงก็ไม่ได้รีบร้อนจริงๆ ถ้าหากเป็นตัวนางเอง นางไม่สนใจว่าชาตินี้จะหาตัวพ่อแม่เจอไหม แต่ท่านปู่กับเสี่ยวเฟยก็ยังคอยให้พวกเขากลับมาอยู่ตลอด
แล้วยังมีเซียวหลันยวน เซียวหลันยวนไม่มีทางปล่อยพวกเขา...
พอคิดถึงเซียวหลันยวน สีหน้าฟู่จาวหนิงก็แย่ลงอย่างชัดเจน
เสิ่นเสวียนพอเหลือบมองนาง ก็ถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า
"ได้ยินว่า อ๋องเจวี้ยนไปกินข้าวกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นแล้วหรือ? ทำไมกัน เขาสวมหน้ากากนั้น แล้วสามารถปลดลงต่อหน้าองค์หญิงได้หรือ?"
ถ้าหากไม่ปลด แล้วเขาจะกินข้าวอย่างไร? ทำไมเขาถึงต้องตามองค์หญิงใหญ่ไปที่โรงสุราด้วย?
แล้วก็ซือถูไป๋อีก
พวกเขามองออก ว่าเสิ่นเสวียนมีความเห็นกับตัวท่านอ๋องแล้ว เห็นได้ชัดว่าคิดจะให้พระชายาออกห่างจากท่านอ๋อง
ท่านอ๋องกำลังทำอะไรกันแน่นะ!
ฟู่จาวหนิงกลับมายังเรือนตนเอง ล้างการแปลงโฉมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า บอกกับเสี่ยวชิ่นว่าจะพักผ่อน จากนั้นก็เข้าไปยังห้องเภสัช
วัตถุดิบยาเหล่านั้นที่ได้มาจากองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น นางยังต้องบันทึกเข้าไปในคลังข้อมูลวัตถุดิบยา
ทำเรื่องเหล่านี้เสร็จ ก็เริ่มสกัดการสกัดยา
ตอนนี้นางได้วัตถุดิบยาที่ลบแผลเป็นให้จางลงและสนับสนุนให้ผิวหนังเกิดใหม่มาหลายชนิดแล้ว ถ้าค้นคว้าเคสผู้ป่วยในคลังข้อมูลเหล่านั้นให้มากขึ้นอีกหน่อย ศึกษาอีกสักพักหนึ่ง นางก็สามารถทดสอบสกัดยาลบรอยแผลเป็นได้แล้ว
เพียงแต่พอคิดถึงเรื่องที่เซียวหลันยวนตอนนี้ยอมที่จะวิ่งไล่ตามองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น ทว่ากลับหลบเลี่ยงนาง ไม่อยากให้นางเห็นใบหน้าเขา นางก็โมโหขึ้นจนอยากจะโยนทิ้งการค้นคว้าพวกนี้ ไม่สนใจเขาแล้ว
ตอนอาหารค่ำ เซียวหลันยวนก็ยังไม่กลับเข้ามา
เสิ่นเสวียนไปกินข้าวกับนาง บอกกับนางมาเรื่องหนึ่ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...