อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1063

เขาอยากจะพูดอะไรดีดีแทนท่านอ๋องเสียหน่อย แต่ก็พูดไม่ออก การแสดงออกหลายวันนี้ของท่านอ๋องแย่มากจริงๆ ถ้าเขาเป็นพระชายา เขาคงโกรธไปแล้ว

ฟู่จาวหนิงโบกไม้โบกมือ "ช่างเขาเถอะ"

นางตอนนี้สนใจต่อ "หมอเจี่ย" กับฮูหยินของเขามากเหลือเกิน!

แม้ในใจจะสงสัยอยู่หน่อยๆ แต่นางก็รู้สึกว่าไม่น่าเป็นไปได้ เพราะฟู่จิ้นเชินไม่ใช่หมอ เขาไม่เคยเรียนวิชาแพทย์ด้วยซ้ำ

"เอ๋?"

สือซานจู่ๆ ก็ชะงัก เพราะเขาเาห็นสืออีเดินเข้ามาจากด้านหน้า

"มีอะไรหรือ?"

"สืออีกลับมาแล้ว" สือซานโบกมือไปทางสืออี

สืออีวิ่งมาอย่างรวดเร็ว

"พวกเขาหายไปแล้ว" เขาก้มหน้าลง ตอนที่พูดประโยคนี้ใบหน้าก็ร้อนผ่าว ละอายใจ

เพราะหมอเจี่ยกับภรรยาทั้งสองคนที่ดูแล้วผอมแห้งแรงน้อย ไม่มีพลังยุทธ์อะไรเลย แต่กลับสลัดเขาหลุดมาได้!

พูดออกไปคงได้ทำลายบารมีของจวนอ๋องเจวี้ยนป่นปี้

พี่ใหญ่จงเจี้ยนถ้ารู้เข้าก็ไม่รู้ว่าจะเดือดดาลแค่ไหน

ก่อนหน้านี้ติดตามพระชายาไม่ทันก็เรื่องหนึ่งแล้ว ตอนนี้แค่คู่สามีภรรยากลางคนที่ผอมแห้งแรงน้อยก็ยังตามไม่ทัน

"ตามไม่ทันหรือ?" ฟู่จาวหนิงเองก็ประหลาดใจ "พวกเขาพบตัวเจ้าหรือไรกัน?"

"ข้า ข้ากระทั่งไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพวกเขาพบตัวข้าหรือเปล่า" สืออีหน้าแดงก่ำ

ยิ่งอยู่ด้วยยิ่งถดถอยจริงๆ

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ "เช่นนั้นก็ช่างเถอะ กลับกันก่อนแล้วกัน"

คนที่จับตาดูอยู่ตลอด หายไปแล้วนี่หมายความว่าอย่างไรกัน?

"ก็คือเป็นไปได้ว่าอีกฝ่ายน่าจะพบเข้า ดังนั้นพวกเขาจึงใช้จักจั่นทองลอกครอบ สะบัดคนที่ข้าส่งไป ร่องรอยก็หายไปด้วยเหมือนกัน"

สืออีพูดขึ้นทันที "เช่นนั้นก็น่าจะเป็นพวกเขานั่นล่ะ! ทักษะสลัดทิ้งการเฝ้าดูของพวกเขาเป็นแบบเดียวกันเลย!"

พูดแบบนี้ก็น่าจะเป็นไปได้จริงๆ

ฟู่จาวหนิงกับเสิ่นเสวียนสบตากัน

พอคิดถึงว่าฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเชี่ยวน่าจะอยู่ใต้หนังตาพวกเขาแล้วจริงๆ ลุงกับหลานทั้งสองคนก็ตื่่นเต้นกันขึ้นมา

"บางทีถ้าเจ้าวันนี้ถ้าไม่ได้แปลงโฉม พวกเขาจะปล่อยเจ้าออกมาไหม?" เสิ่นเสวียนคาดเดา

ถึงอย่างไรฟู่จาวหนิงหลังจากเติบโตขึ้นก็ดูคล้ายพวกเขาสามีภรรยามาก จะอย่างไรก็คงต้องสนใจนางบ้าง

"ก็ไม่แน่ ต่อให้เป็นพวกเขา ข้าก็ยังยืนยันไม่ได้ว่าพวกเขาอยากจะจำข้าได้ไหม" ฟู่จาวหนิงส่ายหัว