อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1074

"มาได้จังหวะพอดี มาดูนี่สิ"

เสิ่นเสวียนหยิบกระดาษแผ่นหนึ่ง เป่าๆ แล้วยื่นไปทางเซียวหลันยวน

เซียวหลันยวนรับมา ก้มตาลงมอง อักษรสามตัวก็เสียดแดงมาที่ดวงตาเขาทันที

หนังสือหย่าร้าง

เขามองไปทางเสิ่นเสวียน

"ทำไมล่ะ อ๋องเจวี้ยนคงไม่ใช่ไม่รู้หนังสือหรอกนะ?"

เสิ่นเสวียนยิ้มๆ นั่งลงมา มองเขา

"ท่านลุงหมายความว่าอย่างไร?" เซียวหลันยวนรู้สึกว่ากระดาษในมือหนักอึ้งเหลือเกิน แล้วยังเสียดแทงมืออีกด้วย

มือเขาสั่นระริกไปหมดแล้ว

"ท่านตอนนี้ยังจะเรียกข้าว่าท่านลุงอีกหรือ เช่นนั้นข้าก็จะพูดกับท่านหลายคำหน่อย นั่งสิ"

เซียวหลันยวนนั่งลงตรงข้ามเขา

เสิ่นเสวียนมองเขา เอ่ยขึ้นว่า "จาวหนิงเป็นหลานสาวข้า ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้มีบุญคุณที่ช่วยชีวิตท่านแม่กับข้าไว้ด้วย โยนสองเรื่องนี้ทิ้งไปก่อน ข้าเองก็ชื่นชมในนิสัยและความสามารถของนางด้วย พูดแบบนี้ดีกว่า ในใจข้าตอนนี้ นางคือคนที่ข้ารักและหวงแหนที่สุดในบ้านตระกูลเสิ่นนี้ บนโลกใบนี้"

คำพูดนี้มันช่าง...

ถ้าหากไม่ใช่ว่ารู้จักตัวตนฐานะเขา ครึ่งหลังของคำพูดนี้ เซียวหลันยวนพอได้ยินใจก็บีบหดลงมาแล้ว

"่นางตอนที่แต่งงานข้าไม่อยู่ด้วย งานมงคลของนางนี้มันดูฉุกละหุกมาก ดังนั้นตอนที่รับนางกลับเข้ามา ข้าจึงให้คนไปตรวจสอบท่านอย่างละเอียด" เสิ่นเสวียนเอ่ยขึ้น

เซียวหลันยวนตกตะลึงด้วยเช่นกัน ดูท่าความสามารถของเสิ่นเสวียนจะร้ายกาจกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นเสวียนจะตรวจสอบเรื่องสายเลือดราชวงศ์ตงฉิงนี้ได้

แต่ปฏิกิริยาของเขาก็ทำให้ความโกรธที่เสิ่นเสวียนมีกับเขาลดลงไปส่วนหนึ่ง เพราะเซียวหลันยวนแค่ตกตะลึงที่เขาตรวจสอบจนพบเท่านั้น ไม่ได้คิดจะปิดบังเขา

และไม่ได้รู้สึกลนลานหลังจากที่ถูกเขาตรวจสอบพบด้วย

นี่อธิบายได้ว่าเซียวหลันยวนเชื่อใจเขาอยู่ ไม่กลัวเขาที่ตรวจเจอเรื่องนี้

เขาค่อยค่อยคลายสีหน้า เอ่ยขึ้นว่า "พูดความจริงกับท่านก็แล้วกัน ข้าไม่ได้ตรวจสอบเจอแค่เรื่องนี้ ข้ายังตรวจสอบเจอสายเลือดขุนนางเก่าของตงฉิงอีกหลายคน ผู้อาวุโสของพวกเขาในตอนนั้นทำไมจึงออกมาจากตงฉิงนั้นยังไม่ชัดเจน แต่ที่พอจะรู้ก็คือ พวกเขาในตอนนี้ก็มีตำแหน่งฐานะอยู่บ้างในต้าชื่อ"

"ท่านลุงอยากจะเอาที่อยู่ของพวกเขาบอกกับข้าไหม?"

"ท่านเองก็พักฟื้นอยู่ที่ยอดเขาโยวชิงมาตลอด ก่อนหน้านี้อันที่จริงไทเอาของแคว้นเจ้าก็เขียนจดหมายให้กับเจ้ายอดเขาโยวชิง แต่ไทเฮานั้นไม่รู้ ว่าสาเหตุที่เจ้ายอดเขาโยวชิงรับตัวท่านไว้ คอยดูแลท่าน ให้ท่านพักฟื้นอยู่ที่ยอดเขาโยวชิงหลายปี นั่นเป็นเพราะตัวเขาเดิมทีคือสายเลือดของราชครูแห่งตงฉิงนั่นเอง"