อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1081

ดังนั้น นี่เป็นเสื้อผ้าที่ร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูปของตระกูลชิ่งหรือ?

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าตัวเองขายหน้าเอามากๆ ขายหน้าไปถึงบ้านคุณย่าแล้ว

หลังจากนางถามออกมาถึงพบว่าที่แท้ตัวเองก็เหมือนกับหญิงสาวคนอื่นๆ ชอบคิดไปเรื่อยเปื่อย ชอบหึงไปเรื่อยเปื่อย แล้วยังชอบหาเรื่องทะเลาะอย่างไม่มีเหตุผลอีกี

"แล้วใครให้ท่านไม่ยอมบอกกันเล่า?"

ฟู่จาวหนิงตัดสินใจแว้งกลับ

"ใช่ เป็นข้าที่ไม่ยอมอธิบายออกมาเอง ข้าผิดเอง" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทางแสนดี

"ท่านไม่ใช่แค่ไม่ยอมอธิบายเอง แต่ยังจงใจท้าทายจะทะเลาะกับข้าด้วย"

"ใช่ ข้าผิดไปแล้ว ข้าขอโทษ"

"เซียวหลันยวน"

"หืม ข้าอยู่นี่"

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรง

ผู้ชายต่ำช้าคนนี้ ตอนที่สมองยังบ้าๆ บอๆ ก็เอาแต่ทำให้คนโมโห แต่พอสมองกลับมาดี ท่าทีของเขาก็แสนดีจนโกรธไม่ลงเลย

"หนิงหนิง..."

เซียวหลันยวนคล้องคอนาง เอียงเข้าไปหานาง แต่ตอนที่ลมหายใจสัมผัสกัน เขาก็อดทนผละตัวถอยออกมาอีก

สภาพเขาแบบนี้...

ฟู่จาวหนิงมองออกถึงความดิ้นรนและปรารถนาจากในตาของเขา

เขามองริมฝีปากนางมาหลายครั้งแล้ว สายตาเองก็ร้อนแรงเหมือนเปลวไฟ ทั้งสองคนห่างกันไปหลายเดือน ไม่ได้เข้าใกล้กันเลย แล้วยังเข้าใจผิดจนมีสงครามเย็นขึ้นมาด้วย

ตอนนี้ให้เขาเจ็บปวดต่อไปก็แล้วกัน

ฟู่จาวหนิงทำทีเป็นมองไม่เห็นความปรารถนาของเขา ยืดตัวลุกขึ้นออกมาจากอ้อมกอดเขา

"ท่านไม่ควรเอาความคิดตัวเองกางออกมาแล้วให้ข้าต้องเลือกหน่อยหรือ?"

ไม่ใช่ว่าตัวเองอยากจะผลักไสนางหรือ พอตัวเองคิดตกก็ตัดสินใจจะพึ่งพานาง จะบอกว่าสิทธิ์การเลือกไม่ได้อยู่บนมือนางอย่างนั้นสินะ?

เซียวหลันยวนพอได้ยินนางพูดเช่นนี้ ใจก็แขวนขึ้นมา แต่ก็พูดออกมาแบบไม่ต้องคิด "ใช่ แน่นอนว่าต้องให้เจ้าได้เลือก หนิงหนิง ข้าพูดความคิดของข้าออกมาแล้ว ก่อนหน้านี้ที่อยากผลักไสเจ้าก็เพราะกลัวว่าใบหน้านี้จะส่งผลกระทบกับเจ้า ทำให้เจ้าหวาดกลัว เจ้าเองก็รู้แล้ว แล้วตอนนี้เลือกได้หรือยัง?"

ฟู่จาวหนิงตอบ "ข้าเลือกรักษาใบหน้าก่อน นอนลงไป ข้าจะตรวจสอบให้ดีเสียหน่อย แล้วจะยืนยันรูปแบบการรักษา!"

นางยื่นมือไปผลักเขา เซียวหลันยวนเอนตัวลงนอนบนแคร่นิ่ม "ข้าให้เจ้าจัดการเลย ใบหน้านี้ คนคนนี้ ใจดวงนี้ สิทธิ์การจัดการอยู่ในมือเจ้าแล้ว พระชายา"

"ห้ามพูด"

"ได้"

เซียวหลันยวนปิดปากทันที

ฟู่จาวหนิงก้มหน้าตรวจสอบใบหน้าเขา ใบหน้านางยื่นเข้ามาใกล้มาก เซียวหลันยวนหลับตาลง