อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1089

"ต้องการคุณสมบัติที่สามารถไปในงานประชุมหมอใหญ่แล้วเชิญหมอเลื่องชื่อทั้งหมดมารักษาภรรยาข้า"

คำพูดของหมอเจี่ย ทำเอาซือถูไป๋ตะลึงงัน

คิดไม่ถึงว่าหมอเจี่ยต้องการเงื่อนไขนี้

"เข้าร่วมงานประชุมหมอใหญ่ไม่ใช่เรื่องยาก ข้าพาพวกท่านไปได้" ซือถูไป๋คิดๆ "แต่ว่า หมอเลื่องชื่อที่รวมกันในสมาคมหมอใหญ่ ส่วนใหญ่ล้วนหยิ่งในศักดิ์ศรี ที่ไม่หยิ่งก็จะวุ่นกันตัวเป็นเกลียว ถ้ามีคนได้รับการตรวจแล้ว หมอเลื่องชื่อคนอื่นก็จะพยายามหลีกเลี่ยงสอดมือเข้าไป สำหรับพวกเขาแล้วถือเป็นเรื่องต้องห้าม"

"ข้ารู้ ไม่เช่นนั้นจะนำออกมาแลกเปลี่ยนหรือ? หมอเลื่องชื่อสองคนในงานประชุมหมอใหญ่ ข้าเคยพามาดูแล้ว พวกเขายังต้องยกมือยอมแพ้"

หมอเจี่ยสีหน้าสงบ "ดังนั้นสิ่งที่ตอนนี้ข้าต้องการ คือหมอเลื่องชื่อทั้งหมดที่เข้าร่วมงานประชุมหมอใหญ่ ให้มาร่วมกันรักษาภรรยาข้า"

คนหนึ่งรักษาไม่ได้ สองคนรักษาไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นทั้งหมดเข้ามารักษา ก็คงต้องรักษาได้ขึ้นมาบ้างสิ?

ถ้ารวมจุดแข็งของทุกคนเข้ามา บางทีอาจจะตรวจสอบพบสาเหตุก็ได้

"ฮูหยินของท่านป่วยเป็นอะไรหรือ?" ซือถูไป๋มองออกว่าฮูหยินเจี่ยดูไม่ค่อยปกติ แต่ว่าครั้งที่แล้วตอนที่อยู่ในโรงหมอก็เหมือนนางไม่ได้มีปัญหาอะไรนี่นา

"ไม่รู้"

หมอเจี่ยส่ายหัว

ถ้าเขารู้ ก็ไม่ต้องเอาวัตถุดิบยาล้ำค่านี้ออกมาแลกเปลี่ยนโอกาสกับการเชิญหมอเลื่องชื่อมารักษาหรอกไหม?

"คุณ"

ตอนนี้เอง ฮูหยินเจี่ยก็ลุกขึ้นมา ก้มหน้ามองตนเอง ปรบฝุ่นบนตัวออกไป จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย มองพวกเขาแล้วเดินเข้ามา ท่วงท่าดูมีสง่าราศี

"มีแขกหรือ?"

นางมองซือถูไป๋ คารวะแก่เขา "ยินดีต้อนรับคุณชาย"

ซือถูไป๋ตะลึงงันไป คารวะตอบกลับทันที "คารวะฮูหยิน"

"คุณ ทำไมไม่เชิญคุณชายเข้ามาดื่มชาล่ะ? ข้าจะไปต้มชาให้" ฮูหยินเจี่ยเอ่ยกับสามีเสียงแผ่วเบา

พอเห็นนางเป็นเช่นนี้ ไม่เหลือท่าทีโซซัดโซเซที่ร้องเรียกหาเฟยเอ๋อร์บนถนนเมื่อครู่นี้ด้วยสีหน้าร้อนรนอยู่เลย

อิทธิพลขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นนั้นยิ่งใหญ่มาก หมอเลื่องชื่อที่คุณธรรมสูงส่งชื่อเสียงโด่งดังในงานประชุมหมอใหญ่เองก็เทิดทูนนาง บางทีถ้านางเอ่ยปากอาจจะมีโอกาส

แต่เขาก็บอกกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไปแล้วถึงเรื่องที่ตนเองมีคนในดวงใจ และไม่รู้ว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจะโกรธเขาไหม

"คุณชาย" อาเพียนรีบเข้ามา "ท่านทำไมถึงวิ่งเร็วนัก? นายท่านเขียนจดหมายมาแล้ว"

เขาส่งจดหมายยื่นให้ซือถูไป๋

ซือถูไป๋เปิดจดหมายออกอ่าน ยัดคืนกลับให้เขา "ฉีกทิ้งเสีย"

อาเพียนรีบอ่านดู คำพูดนายท่านดูเข้มงวดมาก ด่าคุณชาย แล้วยังบอกอีกว่าถ้าหากคุณชายไม่สามารถเป็นราชบุตรเขยขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นได้ โรงยาทงฝูหลังจากนี้จะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีก!

เขากังวลอย่างมาก รีบตามซือถูไป๋มา

"คุณชาย ท่านทำไมถึงได้หลงงมงายนัก? องค์หญิงใหญ่มีจุดไหนที่ไม่ดีกัน? จะความงาม ความอ่อนโยน ความสุภาพเยือกเย็น หรือสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างโชค! ยิ่งไปกว่านั้นนางยังเป็นองค์หญิงใหญ่คนโปรดของต้าชื่อด้วย องค์จักรพรรดิฮองเฮาล้วนเอ็นดูนางเชิดชูนาง ไม่ว่าจะเทียบทางไหน นางก็ดีกว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนทั้งนั้น..."

อาเพียนไม่เข้าใจจริงๆ องค์หญิงใหญ่เงื่อนไขดีขนาดนี้ ทำไมคุณชายถึงยังคอยไล่ตามพระชายาอ๋องเจวี้ยนไม่วางมือเสียที!