อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1134

"จริงหรือ?"

พระชายาองค์ชายสองดวงตาเป็นประกาย ถ้าเป็นเช่นนี้จริง ก็ถือว่าไม่เลวอยู่นะ ถือเป็นหลักประกันไปด้วย

ตอนนี้นางก็กังวลอยู่ตลอด กลัวว่าจู่ๆ จะไม่สบายตรงไหน กว่าจะเชิญหมอหลวงมาจะไม่ทันการเอา ยิ่งไปกว่านั้นบางครั้งบางจุดที่ไม่สบายก็บอกหมอหลวงไม่ได้ อย่างเช่นตอนนี้ตรงนั้นของนางรู้สึกคันหน่อยๆ พอตอนเช้าตรู่ก็ทนแทบไม่ไหว

"มีหมอเทวดาหญิงด้วยหรือ?"

"มีสิ ก็คนที่หออันดับหนึ่งคนนั้นไง ก่อนหน้านี้ข้าเล่าให้เจ้าฟังแล้วนี่?"

"ที่ท่านบอกว่าเป็นคนช่วยพ่อครัวใหญ่ ฝีมือมีดร้ายกาย ใช้มีดฉับๆ ไม่กี่ทีก็ฝานเห็ดเชียนเสวี่ยจนเรียบร้อยคนนั้นน่ะหรือ?"

ก่อนหน้านางได้ยินองค์ชายสองบรรยายไว้เช่นนี้ ในหัวสมองมีภาพของหญิงสาวกลางคนนิ้วด้านรอบเอวหนาคนหนึ่งผุดขึ้นมา

เหมือนกับกำลังพูดถึงแม่ครัว

"ใช่ นางคนนั้นเลย"

ในสมององค์ชายสองผุดภาพหน้าฟู่จาวหนิงขึ้นมา

หลายวันนี้หาไม่เจอเลย เขาฝันก็ยังฝันเห็นฟู่จาวหนิงเลย นี่น่าจะเป็นยิ่งคิดถึงมากก็เก็บไปฝันถึงสินะ

"แล้วคุณพานางมาก็ได้"

"ได้ เจ้าเองก็ทำตามที่หมอหลวงบอก พักผ่อนให้ดี ข้าจะรีบไปหาตัวมา"

องค์ชายสองปลอมพระชายาองค์ชายเสร็จ ก็ส่งคนออกไปค้นหาฟู่จาวหนิงต่อทันที ส่วนตนเองก็มาคนเตรียมไปเดินเล่นบนถนน อาจจะบังเอิญเจอนางเข้าก็ได้

ในวังจักรพรรดิ องค์จักรพรรดิเองก็มาหาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเช่นกัน

"อันเอ๋อร์ยังลุกขึ้นยืนไม่ได้อีกหรือ?"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเคยได้ยินเรื่องนี้มา ก่อนหน้านี้พวกผิงเหอกงก็พาเด็กคนนั้นมาหานาง บอกว่าจะขออาบโชคของนางหน่อย ไม่นานนักก็ให้องค์จักรพรรดิส่งคนมาพาออกไป

"ยังยืนไม่ขึ้นเลย ยิ่งไปวก่านั้นตอนนี้อารมณ์ก็แย่ลงเรื่อยๆ ด้วย วันวันเอาแต่อาละวาดอยู่ในบ้าน พวกพระพี่นางของเจ้าเองก็ไม่มีทางเลือก"

"แล้วพวกเขาจะให้ข้าช่วยเหลืออย่างไร? ข้าเองก็ไม่เป็นวิชาแพทย์เลย"

"พวกเขาบอกว่าให้เชิญเจ้าไปพักในจวนสักสองวัน กลางวันมาคุยกับอันเอ๋อร์หน่อย ปลอบใจอันเอ๋อร์เสียหน่อย ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังสืบเจอหมอมีชื่อคนหนึ่ง เตียมจะเชิญนางไปด้วย หมอมีชื่อคนนั้นเหมือนจะเป็นแม่นางคนหนึ่ง"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นสนใจขึค้นมา "เช่นนั้นข้าจะไปดู"

เซียวหลันยวนพอได้ข่าวนี้ก็ส่ายหัว "พวกผิงเหอกงน่าจะหาที่นี่ไม่เจอหรอก"