อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1185

ผิงเหอกงเองก็รีบตะโกนขึ้นมา "เตรียมม้า! เร็ว!"

เพียงครู่เดียว ม้าเร็วก็พุ่งทะยาน พุ่งตรงไปยังบ้านตระกูลหลิวเสนาบดีสรรพากร

ผิงเหอกงชี้ทาง แต่เขาก็ตามความเร็วฟู่จาวหนิงไม่ทัน ทำได้แค่ตามติดอยู่ด้านหลัง

ก่อนออกมาเขาให้คุณหนูรองเหอเรียกคนไปอีกบ้านหนึ่ง แจ้งไปยังบ้านของรองผู้บัญชาการหลิน

นายท่านหลิวเสนาบดีสรรพากรถือเป็นขุนนางใหม่ที่เพิ่งเลื่อนขั้นขึ้นมาปีนี้ ก่อนหน้าเขา เสนาบดีสรรพากรคนก่อนถูกเขาปลดออกไป

เดิมทีตระกูลหลิวกำลังรุ่งเรืองอยู่ คิดไม่ถึงว่าคุณชายน้อยหลิวจะมาเกิดเรื่องขึ้น ตอนนี้ทั้งจวนหลิวล้วนปกคลุมด้วยความโศกเศร้า

เหล่าคนใช้เริ่มตระเตรียมโคมไฟผ้าขาวกันเงียบๆ ภายใต้การจัดวางของผู้ดูแลแล้ว

ฮูหยินอาวุโสหลิวไม่ชอบความอึกทึก ช่วงเทศกาลอวยพรสารทฤดูนี้จึงเลี่ยงออกจากเมืองหลวง ไปพักผ่อนที่บ้านสวนภายนอก

นางรักเอ็นดูหลานคนนี้มากที่สุด ดังนั้นตอนนี้บ้านตระกูลหลิวจึงคิดจะรอฮูหยินอาวุโสหลิวรีบกลับมาจากด้านนอก เพื่อมาดูหน้าหลานเป็นครั้งสุดท้าย

คุณชายน้อยหลิวเกาไหลตอนนี้นอนอยู่บนเตียง หน้าขาวซีดเหมือนกระดาษ

อันที่จริง คนทั้งหมดล้วนคิดมองว่าเขาตายไปแล้ว แม้ว่าหมอจะส่ายหัวถอนหายใจ บอกว่าทำได้แค่รอลมหายใจสุดท้ายเท่านั้น แต่พวกเขาก็ไม่มีใครเห็นหน้าอกของเขายุบพองเลย ไม่มีใครจับลมหายใจของเขาได้ ดังนั้น จึงรู้สึกว่าคนคงตายไปแล้ว

"เกาไหลถูกเลี้ยงดูอยู่ภายใต้เข่าของฮูหยินอาวุโสมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ยังไม่ยอมจากไป จะต้องรอให้ฮูหยินอาวุโสกลับมาก่อนแน่ๆ ลูกชายที่น่าสงสารของข้า..."

นายท่านหลิวปิดหน้าร้องไห้

ฮูหยินของเขาป่วยตายไปตั้งแต่ลูกชายอายุสามขวบ ใจของเขาเองก็มุ่งมั่นสู่เส้นทางขุนนาง ลูกชายของเขาจึงมีฮูหยินอาวุโสเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก ฮูหยินอาวุโสก็คอยตามใจให้ท้าย ตามใจจนเกะกะระรานไปทั่ว

ภรรยารองสองคนของเขาก็เช็ดน้ำตากันอยู่ข้างๆ

"นายท่าน ฮูหยินอาวุโสอยู่กลางทางแล้ว จะต้องกลับมาทันคุณชายน้อยแน่..."

คนรับใช้ของหลิวเกาไหลคุกเข่าอยู่ข้างเตียง ร้องไห้จนตาแดงก่ำ

"ลูกชายที่น่าสงสารของข้า ถ้าเจ้าจะไปก็ต้องไปกับหลินต๋านะ จะได้มีเพื่อนในเส้นทางยมโลก!" นายท่านหลิวร้องไห้ขึ้นอีกครั้ง

หลินต๋าเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของลูกชายเขา ลูกชายของรองผู้บัญชาการหลินทหารคุ้มครองเมือง ได้ยินว่า รองผู้บัญชาการหลินไปทำงานนอกเมืองหลวง ตอนนี้หลินต๋าเองก็เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายแล้วด้วย ไม่รู้ว่าจะรอจนพ่อของเขากลับมาดูใจได้ไหม

"คุณชาย..."

นอกประตูใหญ่ ฟู่จาวหนิงลงจากมา สะพายกล่องยาเตรียมจะพุ่งเข้าประตูใหญ่

สืออีสือซษนเองก็ตามมาอย่างรวดเร็ว ลงจากหลังม้าแล้ว

ผิงเหอกงยังห่างอยู่ช่วงหนึ่ง

"รอ รอข้าก่อน..."

"แม่นางท่านเข้าไปไม่ได้!"

คนเฝ้าประตูพอเห็นแม่นางสวยหยาดเยิ้มสะพายกล่องยาคนหนึ่งจะเข้าประตูไปด้านใน จึงรีบขวางนางไว้

พวกเขาเปิดประตูไว้คอยส่องมองหาฮูหยินอาวุโสทีค่รีบกลับมา คิดไม่ถึงว่าฮูหยินอาวุโสยังมาไม่ถึง กลับมีแม่นางคนหนึ่งจะพุ่งเข้าไปเสียแล้ว

"ข้าเป็นหมอ คุณชายของพวกท่านอยู่ที่ไหน?" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น "เผิงเหอกงบอกให้ข้ามา เข้าอยู่ด้านหลังกำลังจะมาถึงแล้ว!"