อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1202

เสิ่นเสวียนเชื่อใจเซียวหลันยวนแล้วจริงๆ

อันที่จริงเซียวหลันยวนเองก็รู้สึกเกินคาด

"ข้าคิดว่าท่านลุงอย่างน้อยก็คงรอให้สามีภรรยาฟู่จิ้นเชินหายดี ตรวจสอบความจริงจนชัดเจนเสียก่อน"

พอยืนยันว่าเรื่องในครั้งนั้นไม่เกี่ยวกับพวกเขา และเขาจะไม่ล้างแค้นอีกจึงค่อยหันมาเชื่อใจเขา

แต่คิดไม่ถึงว่าตอนนี้สามีภรรยาฟู่จิ้นเชินยังไม่ทันหายดี เขายังมีท่าทีเป็นศัตรูกับสามีภรรยาตระกูลฟู่อยู่ เสิ่นเสวียนกลับเชื่อใจเขาขึ้นมาแล้ว

"น่าจะเพราะท่านลุงตรวจสอบอะไรเจอเข้ากระมัง?" ฟู่จาวหนิงคาดเดา

"ก็ไม่แน่ ท่านลุงเองถ้าตรวจสอบพบอะไรเข้า จะต้องพูดออกมาแล้วแน่นอน ไม่จำเป็นต้องมาปิดบังพวกเรา"

"นั่นก็..."

ฟู่จาวหนิงก็ไม่เข้าใจขึ้นมาเหมือนกันว่าเพราะอะไร

พอเห็นท่าทางสงสัยของนาง เซียวหลันยวนเองกลับเข้าใจขึ้นมาแล้ว

เขาหัวเราะเสียงต่ำขึ้นมา

"ท่านลุงนี่มันจิ้งจอกเฒ่าชัดๆ"

"อื๋อ?"

"ท่านลุงแบท่าทีของเขาออกมาแล้ว คือจะบอกกับข้าว่า เขาเชื่อใจตัวข้า เชื่อว่าถึงตอนนั้นไม่ว่าจะเจอกับอะไร ข้าจะไม่ระบายความโกรธ จะไม่ส่งผลกระทบอะไรกับความรักระหว่างเรา"

เสิ่นเสวียนใช้สิ่งนี้มาบอกกับเขา ไม่ว่าอย่างไร ท่าทีของตระกูลเสิ่นก็แสดงออกมาแล้วว่าเชื่อมั่นในตัวเขา เปิดเผยข้อมูลลับของตระกูลตนเองออกมาแล้ว

ดังนั้น หลังจากนี้ต่อให้ตรวจเจออะไรก็ตาม เสิ่นเชี่ยวถ้าหนีจากความเกี่ยวข้องไม่ได้จริงๆ เช่นนั้นก็จะเป็นตัวแทนว่าเสิ่นเชี่ยว ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลเสิ่นและฟู่จาวหนิง

ต่อให้หลังจากนี้เขาจะไม่ให้อภัยเสิ่นเชี่ยวแค่ไหน ก็จะทำร้ายฟู่จาวหนิงไม่ได้

อย่างน้อยต้องแบ่งจุดนี้ให้ชัดเจน จะมาระบายโกรธกับฟู่จาวหนิงส่งเดชไม่ได้เด็ดขาด

เสิ่นเสวียนคิดจะใช้ความสามารถของตนเองเพื่อปกป้องฟู่จาวหนิงสุดกำลัง

ถึงอย่างไรก็เพราะพวกของเสิ่นเชี่ยว ทำให้สิบกว่าปีนี้ของเซียวหลันยวนลำบากแสนเข็ญ เขาต้องลำบากมามากแค่ไหน เดินวนอยู่ระหว่างความเป็นความตายมากี่ครั้ง ตอนนี้พอบอกว่าจะไม่คิดเล็กคิดน้อยก็ไม่คิดแล้ว

"ได้"

ฟู่จาวหนิงทำได้แค่ตอบรับกลับคำหนึ่ง

ไม่ว่าอย่างไร เซียวหลันยวนที่สามารถตัดสินใจเช่นนี้ ในใจนางก็ผ่อนคลายขึ้นมาก

ถ้านางยังจะให้เซียวหลันยวนยอมรับสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินเป็นพ่อตาแม่ยาย ยังต้องเคารพกตัญญูต่อพวกเขา นั่นต่างหากที่จะเป็นการทำให้เขาลำบากใจ

ทำให้ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับความแค้นนี่ก็ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว

"คุณหนู อาเขย ถึงแล้วเจ้าค่ะ"

สาวใช้เสี่ยวเยว่พาพวกเขามาถึงเรือนเล็กหลังหนึ่ง ด้านในมีเทียนจุดไว้แล้ว ตะเกียงในเรือนมีแสงอ่อนๆ มองเห็นภูเขาจำลองศาลาเล็กๆ และหอที่ดูประณีตวิจิตร

เป็นหอที่มีสองชั้นเช่นเดียวกัน