อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1224

ชิงอีแม้จะปิดปากแล้ว แต่แค่ประโยคนี้คำเดียวฟู่จาวหนิงก็เดาออก

"ตอนกลางวันเจอกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นด้วยหรือ?"

"อืม"

อารมณ์เซียวหลันยวนดีดขึ้นมา เขาตอนนี้ไม่อยากจะเอ่ยถึงองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเลย เกี่ยวกับเรื่องที่ชะตาของตนเองถูกกำหนดไว้แล้วชัดเจน และมักจะถูกนำไปโยงกับคนอื่นๆ ทำเอาเขารู้สึกรำคาญมาก

"เช่นนั้นข้าก็จะรีบผ่าตัดให้พวกเขา จากนั้นก้รีบออกจากเมืองหลวงจักรพรรดิต้าชื่อเสีย"

ฟู่จาวหนิงเองก็มองออกว่าเขาไม่อยากจะพูดต่อไปแล้ว ตนเองจึงหยุดความคิดที่จะถามซักไซ้ไล่เรียง

เซียวหลันยวนกลับมาทั้งที่ยังไม่กินข้าว คิดว่าเขาคงจะเลือกไว้แล้ว

"ได้"

เสิ่นเสวียนยังไม่กลับมา แต่คนในสวนคะนึงก็ได้รับการกำชับจากเขาไว้เรียบร้อย ว่าอะไรก็ให้ฟังฟู่จาวหนิงไว้ก่อน

สองวันก่อนให้คนจัดการทำความสะอาดห้องๆ หนึ่งเอาไว้แล้ว ฟู่จาวหนิงก็นำอุปกรณ์ที่จำเป็นเตรียมไว้แล้วเรียบร้อย สืออีสือซษนเองก็เป็นผู่ช่วยชั้นเยี่ยมของนง มีพวกเขาคอยเฝ้าประตู ฟู่จาวหนิงก็วางใจขึ้นมาก

หลังจากเตรียมเสร็จ ฟู่จาวหนิงก็ไปพบฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเชี่ยว

"ท่านมาแล้ว เตรียมจะรักษาพวกเราแล้วใช่ไหม?"

ฟู่จิ้นเชินพอเห็นนางเข้ามา กลับถอนหายใจยาวออกมา

เขาดูเหมือนจะรอวันนี้มาตลอด ฟู่จาวหนิงจะไม่ให้พวกเขายืดเวลาต่อไปแล้ว เรื่องในตอนนั้นควรจะปรากฏความจริงเสียที

ฟู่จิ้นเชินหลายวันนี้เองก็คิดมาตลอด ว่าสิ่งที่พวกเขาลืมไป ความทรงจำที่เลือนรางนั่น มันเป็นเรื่องดีหรือร้ายสำหรับพวกเขากันแน่ อันที่จริงเขาเองก็คิดไม่ตก ยืนยันออกมาไม่ได้

บางที หลังจากตรวจสอบจนชัดเจนอาจจะไม่มีข้อดีกับพวกเขาก็ได้ แต่ว่า ก็ไม่อยากจะต้องหลบหนีอีกแล้ว

"ใช่ พวกท่านอยากปฏิเสธหรือ?" ฟู่จาวหนิงมองออก เสิ่นเชี่ยวดูตึงเครียดนิดหน่อย

นางยังคิดว่าพวกเขาคิดจะปฏิเสธเสียอีก ไม่อยากให้นางมารักษา

แต่ฟู่จิ้นเชินส่ายหัว "ไม่ใช่ พวกเรารอมาตลอดเลยต่างหาก"