อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1277

เพราะต้าชื่อกับแคว้นเจาเป็นเพื่อนบ้านกัน สองแคว้นนี้จึงอยู่ใกล้ที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นจุดเริ่มก็ใกล้เคียงกัน ความเร็วและระยะเวลาในการรุ่งเรื่องก็ใกล้เคียงกัน ดังนั้นการไปมาหาสู่จึงมีมากที่สุด

แต่สองแคว้นนี้พอเทียบกับแคว้นหมิ่นและตงฉิง ประวัติศาสตร์ยังยาวนานไม่พอ

เพียงแต่แคว้นหมิ่นอยู่ห่างออกไปไกลหน่ยอ

ฟู่จาวหนิงมองชายชราคนนั้น

หูของนางได้ยินเสียงของเซียวหลันยวน เขาสื่อเสียงรหัสลับมา ไม่ให้คนอื่นได้ยิน

"ก่อนหน้านี้ตอนที่แคว้นหมิ่นเจริญรุ่งเรืองที่สุด แคว้นเจากับต้าชื่อยังเพิ่งจะออกเดิน ตื่ชื่อได้เปิดแคว้นจากความช่วยเหลือของตระกูลเสิ่น ส่วนจักรพรรดิองค์ก่อนของแคว้นเจาก็เคยเป็นบุตรชายตัวประกันของแคว้นหมิ่นคนหนึ่ง"

ซู๊ด

หรือก้คือ แคว้นหมิ่นเป็นพี่ใหญ่สินะ?

ซุนฉงหมิงคนนั้นแม้จะอายุหกสิบกว่าแล้ว แต่ใบหน้าก็ยังแดงประกาย สายตาคมกริบ

ฟู่จาวหนิงสังเกตเห็นว่าแม้เขาจะถูกประคองอยู่ แต่ความเป็นจริงคือเพราะขาพลิกไปแล้ว ดูจากสภาพของเขา ถ้าหากขาไม่ได้พลิก ก็น่าจะคล่องแคล่วอยู่ในป่านี้พอสมควร

ยิ่งไปกว่านั้นซุนฉงหมิงยังสวมชุดคลุมสีม่วงเข้มทั้งตัวด้วย บนหัวสวมกวานสีม่วงทอง ดูแล้วสูงส่งมาก

แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนขัดสน

คนที่อยู่ข้างกายเขาเหล่านั้นก็ล้วนเป็นคนหนุ่ม แต่ละคนร่างสูงใหญ่ องอาจหล่อเหลา

นี่มัน...

"คนที่ซุนฉงหมิงพามาน่าจะเป็นคนจากตระกูลซุนของแคว้นหมิ่น ตระกูลซุนในแคว้นหมิ่นถือเป็นตระกูลใหญ่ที่แข็งแกร่ง ในตระกูลส่วนใหญ่ร่ำเรียนแพทย์และวิชายุทธ์ ยิ่งไปกว่นั้นยังเป็นปึกแผ่นกันมาก ซุนฉงหมิงคนนี้เป็นคนที่เข้าข้างพวกของตนเองมาก เพราะว่าวิชาแพทย์แข็งแกร่งที่สุด จึงค่อนข้างมีสิทธิ์มีเสียงในตระกูล"

เสียงของเซียวหลันยวนยังดังขึ้นข้างหูฟู่จาวหนิง

แต่ฟู่จาวหนิงก้ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงมาบอกนางอย่างละเอียดตอนนี้

"หนิงหนิง ถ้ายังไม่เผยหน้าตาได้ก็อย่าเพิ่งเผยหน้าตา ที่นี่ปล่อยให้ซุนฉงหมิงจัดการไป" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นมาอีกคำหนึ่ง

ตอนที่นางยังไม่ทันคิดจนเข้าใจ ผู้อาวุโสจี้ก็พูดเสียงต่ำกับนางทำนองนี้เช่นกัน

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน