อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1276

ฟู่จาวหนิงไม่อยากจะให้คนขององค์จักรพรรดิเห็นเซียวหลันยวนโดยตรง

เซียวหลันยวนกระโจนตัวขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ด้านหลังนาง

ซือถูไป๋ตอนนี้จึงเดินตรงเข้ามา

"ผู้อาวุโสจี้ ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ข้าไม่เป็นไร!" ผู้อาวุโสจี้แม้จะรู้สึกไม่ค่อยดีกับซือถูไป๋นัก และรู้ว่าเขามาเพราะฟู่จาวหนิง แต่ตอนนี้ถึงอย่างไรเขาก็ถามขึ้นอย่างเป็นห่วง เขาจะไม่ตอบก็กระไรอยู่

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเองก็เดินตรงมาทางนี้เช่นกัน องครักษ์หลายคนของนางแบ่งเป็นสองกลุ่ม มีส่วนหนึ่งกันอยู่ด้านหน้า และมีอีกสองคนเดินอยู่ข้างๆ ไม่ห่างจากนางนัก

สืออีกพวกเขาล้วนขวางกระบี่อยู่เบื้องหน้า มองไปยังวัตถุสีดำที่เกาะอยู่บนต้นไม้ทางนั้นไม่วางตา

และกันพวกฟู่จาวหนิงเอาไว้ด้านหลัง

วัตถุสีดำชั้นเกาะอยู่บนต้นไม้ไม่ขยับเขยื้อน ไม่ ไม่ถึงกับไม่ขยับเขยื้อนเสียทีเดียว ปีกของมันเหมือนจะขยับขึ้นๆ ลงๆ เล็กน้อยเหมือนความถี่การหายใจ

มองเช่นนี้ ดูคล้ายกับผีเสื้อกลางคืนสีดำตัวหนึ่ง แต่ขนาดใหญ่เท่าค้างคาว

แต่ตอนนี้ใครเองก็ไม่กล้ามองมันเป็นแมลงผีเสื้อกลางคืนปกติแล้ว ถึงอย่างไรเมื่อครู่มันก็ถูกกระบี่ฟันเข้าแต่กลับไม่บาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

ว่าตามหลักการ กำลังภายในของสืออีเองก็ไม่ได้อ่อนแอเลย ปราณกระบี่เองก็น่าตกตะลึงด้วย กระบี่เช่นนั้นฟันออกไป ต่อให้ไม่สามารถฟันมันออกเป็นสองท่อนได้ อย่างน้อยปีกก็น่าจะตัดไปได้ข้างหนึ่งแล้ว

แต่เสียงที่กระบี่ล้ำค่าของเขากระทบกับตัวมันดังขึ้นทำเอาพวกเขาเย็นวาบเลยทีเดียว นั่นมันเป็นเสียงของเหล็กกระทบกันชัดๆ

หรือก็คือแมลงผีเสื้อกลางคืนตัวนั้นทำให้บาดเจ็บได้ยากมาก

แล้วมันยังบินออกมาจากในคอของชายคนนั้นด้วยนะ!

พอคิดถึงจุดนี้ คนไม่น้อยก็รู้สึกคอแข็งมองไปยังชายหนุ่มคนเมื่อครู่นี้

เขายังยังอยู่ในท่ายืดคอเงยหน้าขึ้นอยู่ ถลึงตาอ้าปากค้าง สองมือจับอยู่ที่ลำคอ

ฉากนี้ทำเอาพวกเขารู้สึกแปลกประหลาดมาก

"เขา..."

พวกเขาดูแล้วก็ซมซานอยู่พอประมาณ ไม่รู้ว่าไปเจออะไรในป่ามากันแน่ แต่ว่าทั้งหัวเต็มไปด้วยเหงื่อ เศษใบไม้ใบหญ้าติดเต็มตัวไปหมด เสื้อผ้าสกปรกมอมแมม

ชายชราอายุราวหกสิบปีคนหนึ่งถูกชายหนุ่มสองคนประคองตัวเดินเข้ามา

พอเห็นเขา ผู้อาวุโสจี้ก็กดเสียงต่ำบอกกับฟู่จาวหนิง "ซุนฉงหมิงจากสมาคมหมอใหญ่ เป็นคนจากแคว้นหมิ่น"

แคว้นหมิ่น

ฟู่จาวหนิงมาตั้งนานแล้ว ก็แทบจะไม่เคยได้ยินชื่อแคว้นหมิ่นเลย

ตอนนี้จู่ๆ พอได้ยินชื่อแคว้นหมิ่น นางเองก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

"แคว้นหมิ่น เทียบกับต้าชื่อและแคว้นเจาแล้วเป็นอย่างไร?"

พอได้ยินนางถามเช่นนี้ ผู้อาวุโสจี้ก็เหลือบมองนางแปลกๆ "แคว้นหมิ่น เป็นแคว้นที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน แต่ต้าชื่อกับแคว้นเจา เป็นแคว้นที่แต่ก่อนค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นจากวาสนาโชคชะตารวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"

เรื่องนี้นางไม่รู้เลยหรือ?