อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1280

ซือถูไป๋เดินออกไปข้างๆ สองก้าว ออกห่างจากนางหน่อย

"องค์หญิงใหญ่อันที่จริงสามารถไปถามฝ่าบาทอีกครั้งหลังกลับไปได้ เชื่อว่าฝ่าบาทจะต้องเล่าให้ท่านฟังอย่างละเอียดแน่"

พอได้ยินเขาพูดเช่นนี้ สายตาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจึงหม่นลงมาเล็กน้อย

ซือถูไป๋ปฏิเสธนางอย่างชัดเจน

นี่มันเพราะอะไรกัน?

นางรู้ว่าซือถูไป๋จะเว้นระยะห่างกับนาง เพื่อไม่ให้ฟู่จาวหนิงเข้าใจผิด

แต่ฟู่จาวหนิงมีอะไรต้องเข้าใจผิดล่ะ? นางเป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยนแคว้นเจานี่ แต่งงานไปแล้ว ยังจะมาสนใจว่าซือถูไป๋อยู่ใกล้ใครด้วยหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้นซือถูไป๋ทำไมต้องทุ่มเทสุดใจกับฟู่จาวหนิงเช่นนี้ด้วย?

แน่นอนว่า ฟู่จาวหนิงหน้าตาดีเอามากๆ แต่นางเองก็ไม่ได้แย่นี่ ฟุ่จาวหนิงวิชาแพทย์ยอดเยี่ยมเกินใคร แต่นางก็ยังมีโชคดีอยู่กับตัวนะ

ฟู่จาวหนิงแต่งงานแล้ว ร่างกายก็น่าจะไม่บริสุทธิ์แล้วไหม แต่นางยังสะอาดผุดผ่อง ตัวตนฐานะก็ยังสูงส่ง

พอมาดูนิสัย นางรู้สึกว่านิสัยตนเองก็ยังดีกว่าฟู่จาวหนิงเยอะ นางทั้งเกรงใจและอ่อนโยนกับซือถูไป๋มาตลอด พูดจาอ่อนหวาน แต่ฟู่จาวหนิงมีแต่เย็นชาใส่ซือถูไป๋

เห็นๆ อยู่ว่าซือถูไป๋มีใจให้นาง แต่ฟู่จาวหนิงก็ไม่ไว้หน้ามาตลอด

พอเอาเรื่องพวกนี้มาเทียบกัน องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ยังคิดว่าตนเองชนะฟู่จาวหนิงไปหลายขุม

แล้วทำไมซือถูไป๋ถึงเอาแต่ชอบฟู่จาวหนิงกัน?

เดิมทีองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นคิดว่าตนเองพอออกมาจากสุสานจักรพรรดิกลับมายังเมืองหลวง ก็จะได้เริ่มวันคืนที่มีแต่คนชอบนางเอาใจใส่นาง ใครจะไปคิดว่าจะมีคนอย่างฟู่จาวหนิงอยู่

ฟู่จาวหนิงคนเดียวถึงกับทำให้นางสงสัยในชีวิตคนขึ้นมาเลยทีเดียว

แต่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ไม่ได้จดจ้องอยู่แต่กับซือถูไป๋

ผู้อาวุโสจี้มองฟู่จาวหนิง "จาวหนิง เจ้าคิดว่าอย่างไร?"

ฟู่จาวหนิงคิดๆ "พวกเรากลับก่อนเถอะ ในเมื่อเมื่อครู่ผู้เฒ่ารองซุนมาจากทางนั้น ก็เป็นไปได้ว่าวัตถุดิบยาคงไม่เหลือแล้ว น่าจะถูกชาวบ้านเหล่านั้นนำออกไปพร้อมกับคนของตระกูลซุนเรียบร้อย"

"เจ้าพูดมาก็เข้าที ซุนฉงหมิงคนนี้พอออกมาก็ทำตัวยิ่งใหญ่ พาคนมากลุ่มใหญ่โตก็น่าจะมาแสวงหาผลประโยชน์นั่นล่ะ"

ไม่มีทางเหลือไว้แน่นอน

"เช่นนั้นก็กลับกันเถอะ" ผู้อาวุโสจี้ตัดสินใจ

ต่งฮ่วนจืออดมองฟู่จาวหนิงผาดหนึ่งไม่ได้

ดูท่าตำแหน่งของศิษย์น้องหญิงในใจท่านอาจารย์จะสูงพอควร นางพูดอะไร ท่านอาจารย์ก็ฟังหมด มีประโยชน์มากกว่าเขา

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นน่าจะมองจุดนี้ออกแล้ว แต่ตอนนี้ก็ยังมองฟู่จาวหนิงอย่างอิจฉา หัวเราะขึ้นมา "ผู้อาวุโสจี้ดีกับแม่นางฟูจริงๆ ดูท่าต้องรับศิษย์เช่นนี้เข้ามาถึงจะดี"