อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1289

ต่งฮ่วนจืออุ้มไหสุราเข้ามา ด้านหลังมีฮูหยินเฉินตามมาด้วย

ฮูหยินเฉินพอเข้ามา ลมก็พัดเข้ามาจากด้านนอก นำกลิ่นหอมจรุงบนตัวนางเข้ามาด้วย

ความหอมนี้ไม่ใช่พวกถุงหอม แต่เป็นกลิ่นหอมชั้นสูงมาก

เฉินฮ่าวจูอยู่ข้างกายนาง

ฟู่จาวหนิงพิจารณาตัวฮูหยินเฉิน

ฮูหยินเฉินคนนี้หน้าตาสะสวย หลักๆ คือบุคลิกภาพและรูปร่างดีมาก เฉินฮ่าวจูคิ้วตาดูคล้ายกับนาง แค่มองก็รู้ว่าเป็นแม่ลูกกัน

และกระโปรงของนางก็ปักดอกไม้สีเงินเอาไว้ผืนหนึ่ง ดูเป็นเอกลักษณ์มาก ระหว่างที่เดินก็เหมือนมีคลื่นน้ำกำลังกระเพื่อม ทำเอาคนต้องจ้องกันไม่วางตา

ผู้อาวุโสจี้พอเห็นสองแม่ลูกเข้ามา ก็อดมองไปทางต่งฮ่วนจือไม่ได้

ตอนกลางวันก็บอกไปแล้ว พอรับสองแม่ลูกนี้มาก็รับมาเสียสี่ปี ตอนนี้ทำไมยังพามาอยู่ตรงหน้าเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงด้วย?

"ข้าขอแนะนำสักนิด คนผู้นี้คือฮูหยินเฉินกับลูกสาวของนางฮ่าวจู งานเลี้ยงคืนนี้ เป็นฮูหยินเฉินที่เชิญพ่อครัวของเมืองจี้เพื่อมาจัดเลี้ยงต้อนรับท่านอาจารย์และศิษย์น้องหญิงเป็นพิเศษ"

ต่งฮ่วนจือไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรไม่เหมาะควร ฮูหยินเฉินเป็นคนที่ทำตัวดีไม่สร้างปัญหามาโดย ตลอดยิ่งไปกว่านั้นตัคนเองก็ยังอ่อนโยนและจิตใจดีด้วย โอกาสเช่นนี้จึงให้พวกนางออกจาบ้านมาร่วมกินข้าวกับคนอื่นๆ ก็น่าจะพอดีใจอยู่

"จริงหรือ? เช่นนั้นก็ขอบคุณฮูหยินเฉินมาก" ผู้อาวุโสจี้เห็นท่าทีของฮูหยินเฉินแล้วก็พูดอะไรหนักๆ ออกมาไม่ได้

แต่ว่า เขาก็แอบเอียงตามองดูต่งฮ่วนจือผาดหนึ่ง ดูจะไม่ชอบใจเขาหน่อยๆ

งานเลี้ยงต้อนรับแค่นี้ เขาทำไมถึงจัดการเองไม่ได้ ยังต้องให้คนอื่นมาทำแทนอีก?

ทำอย่างกับมันยากมากนัก

"สกุลเฉินเช่นข้าขอคารวะแขกทุกท่าน" ฮูหยินเฉินคารวะตามมารยาท เฉินฮ่าวจูเองก็ทำตามมา

"นั่งเถอะ"

ผู้อาวุโสจี้เอ่ยปากขึ้น

ศิษย์ของพันธมิตรโอสถพาเข้ามา พวกเขาไม่กล้าไม่นำทางเข้ามาหรอก องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตอนนี้ไม่สวมผ้าบางแล้ว เปิดหน้าเข้ามาเลย

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมาถึงแล้ว" เฉินเซียงกลัยว่าจะมีคนไม่รู้จักองค์หญิงใหญ่ใต้ฝ่าพระบาทของตนเอง ดังนั้นจึงขานขึ้นมาคำหนึ่ง

คนรอบโต๊ะลุกขึ้นยืนทันที

ฮูหยินเฉินกับเฉินฮ่าวจูตกตะลึงขึ้นมา องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นทำไมจึงมาที่นี่กัน?

ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนกลับขี้เีกยจจะยืนขึ้น ทั้งสองคนยังนั่งกันอย่างเกียจคร้าน มองไปยังกลุ่มคนที่เดินเข้ามา

นี่มันผีตามตัวชัดๆ

ในสมองฟู่จาวหนิงอดมีคำนี้โผล่ขึ้นมาไม่ได้

"นั่งเถอะ ไม่ต้องมากพิธี" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นสองมือกดลงเบาๆ เป็นสัญญาณให้พวกเขานั่งลง นางมองไปทางเซียวหลันยวน